Sommige games zijn slecht omdat ze goed willen zijn. In zo’n geval valt een game tegen omdat de lat tijdens de ontwikkeling net boven het kunnen van de makers lag. Earth Defense Force: Insect Armageddon is niet zo’n game. Het wil juist slecht zijn, dat is ook de hele charme van de serie. Net zoals je soms gewoon zin hebt om een amateuristische B-film te kijken: goed slecht hoeft niet vervelend zijn.

Knipoog

Het eerste deel van Earth Defense Force was een Japanse knipoog naar B-films. Het vervolg is wederom een knipoog, maar dan een van Amerikaanse komaf. Ditmaal mag je de strijd voortzetten in ‘New Detroit’. De plot is wel nog grotendeels hetzelfde: reusachtig buitenaards ongedierte overvalt de aarde en het is aan jou en je team om de invasie te stoppen. Overigens is dat bovenal aan jou, want je teamgenoten beschikken over dusdanig slechte intelligentie dat ze lijken geboren om teleur te stellen.



Maar ook de kunstmatige intelligentie van de vijanden, ravages, is ondermaats. Je neemt het op tegen onder meer gigantische mieren, wespen, spinnen en soms zelfs robots, maar ze doen veelal niet anders dan op je af rennen in de hoop om doelloos afgeschoten te worden. Uiteindelijk is Insect Armageddon een ouderwetse knalgame waarbij tactiek niet ter sprake komt waar het gebrek aan uitdagende tegenstanders voelt als een gemis. Dit komt omdat er ook een gebrek aan variatie is, want van Insect Armageddon hoef je inhoudelijk geen afwisseling te verwachten. Het is schieten wat de klok slaat en dus kun je jezelf gedurende de vijf á zes uur durende singleplayer enkel met het overhalen van de trekker vermaken.

Je kunt het voor jezelf leuker maken door de vier speelbare klassen met elkaar af te wisselen. Zo is er een personage dat gebruikmaakt van turrets, een mannetje dat kan vliegen en de welbekende tank die zware wapens hanteert. Daarnaast kun je het wapenarsenaal van je personages uitbreiden door nieuwe wapens aan te schaffen. Het verschil is overigens niet zeer merkbaar. Hoewel Insect Armageddon af en toe vrij uitdagend kan zijn, ben je in principe met ieder wapen de oppositie de baas.

Horrorgame

Nooit probeert het spel ook maar enigszins afwisselend of innoverend te zijn. De missiestructuur straalt dat als geen ander element in de game uit: de singleplayer bestaat uit een gortdroge reeks opdrachten die het niveau ‘loop daarheen’ en ‘maak dit dood’ niet ontstijgen. Zelfs de twee andere modi, survival en remix, verschillen in die zin nauwelijks van de hoofdmodus: je baant jezelf vrijwel altijd een weg door golven aan op je af stormende vijanden.

Ook vervelend is dat de game geen automatische opslagfunctie kent. Soms ben je een half uur aan het schieten om vervolgens de hele missie opnieuw te moeten doen. Speel de game daarom in coöp, want dan is de titel makkelijker én kun je verantwoord bier drinken tijdens het hersenloze schieten, wat het geheel toch wat draaglijker maakt. Online spelen is helaas wat lastiger, gezien het onmogelijk lijkt een bestaand potje binnen te vallen. Het is ons één keer gelukt, maar toen we het potje van start ging, konden we ons personage niet bewegen.

En dat is nog maar een van de vele glitches. Zo lopen grote robotten gewoon door gebouwen heen en kun je zelf door dwars door medemensen stappen. Is dat erg? Niet echt. Zoals gezegd is Earth Defense Force een ware budgetgame en daar zal ongetwijfeld een soort charme in schuilen voor sommigen. Wijzelf houden echter vooral van vermakelijke games die in ieder geval niet ergerlijk zijn. En als een game zelfs dat niet weet te presteren, is er uiteindelijk weinig over om enthousiast over te zijn.

Earth Defense Force: Insect Armageddon is getest op de Xbox 360.