Er zijn al ontelbaar veel games op de markt verschenen die gaan over de avonturen van Goku, Gohan, Picollo en de andere bekende namen uit Dragonball Z. Als we eerlijk zijn moeten we bekennen dat niet elk spel garant stond voor kwaliteit, maar dat zie je wel meer bij games die hun inspiratie halen uit reeds bestaande franchises. Toch vind men bij Namco Bandai dat er nog een spelletje gemaakt mag worden rond hetzelfde thema en dus brengen ze Dragonball Z: Goku Densetsu op de markt, een DS-game waarin we eens niet rechtstreeks moeten vechten, maar kaarten dat voor ons doen. Nee, Goku Densetsu heeft niets te maken met poker, het bekende kaartspel dat op dit moment weer helemaal in de mode is. Het best valt deze DS-game te vergelijken met Pokémon Trading Card Game, een titel die een hele tijd terug voor de GameBoy Color verscheen en gebaseerd was op het gelijknamige kaartspel waaraan horden jongeren verslaafd waren geraakt tijdens de Pokémon glorietijden. Natuurlijk vind je deze keer geen Pikachu's op de kaartjes terug, maar bekende gezichten uit de Dragonball Z-reeks.   Het verhaal van Goku Densetsu is niet nieuw. Spelers zullen namelijk met iconen als Goku, Gohan, Picollo en een geheim personage de verhaallijn uit de tekenfilmreeks volgen, maar dan telkens gezien vanuit het perspectief van het personage waarmee je op dat moment speelt. Als je helemaal niets hebt met Dragonball Z zullen de gebeurtenissen misschien wat verwarrend overkomen, maar gezien het waarschijnlijk toch enkel de mensen die de reeks al gezien hebben zijn die dit spel gaan kopen, mag dat geen probleem vormen. In tegenstelling tot andere Dragonball Z-titels is Goku Densetsu een heel stuk minder flitsend en actievol. Dat komt omdat je, in tegenstelling tot de hectische gevechten in de meeste andere Dragonball Z-titels, hier rustig de tijd krijgt om je acties te wikken en te wegen. Heel het spel is eigenlijk in twee grote delen opgesplitst. Voordat je aan het eigenlijke kaartspel mag beginnen moet je eerst met je personage over een verkleinde versie van een wereldkaart bewegen. Hoeveel stappen je mag zetten hangt af van de waarde die op de kaart staat die jij kiest uit een verzameling van vijf. Wil je veel stappen zetten, dan moet je geluk hebben dat je net die kaart in je bezit hebt die het toelaat om heel wat vakjes in één keer te passeren.   Wanneer je de passen op het veld hebt gezet is het de beurt aan de vijand. Ook deze beweegt een aantal stappen en dan ben jij weer aan zet. Op die manier verken je het hele spel, al is het eigenlijk gewoon een vermomming om de kaartpotjes aan elkaar te schakelen. Telkens als je hebt bewogen is er namelijk een grote kans dat je het moet opnemen tegen een vijand. Of je al dan niet moet vechten wordt weer bepaald door de waarde die op je speelkaart te lezen staat. Mocht je tegenstander eens sterkere kaart in handen hebben, dan begint het gevecht…tussen kaarten weliswaar. Er zijn acht verschillende soorten kaarten. Op elke kaart staat een bepaald logo dat laat zien waarvoor ze gebruikt kunnen worden. Zo zijn er aanvalskaarten waarmee je de tegenstanders schade aan kan brengen, voorwerpkaarten die het toelaten een item te gebruiken om bijvoorbeeld je eigen levenspunten te herstellen en energiekaarten die je tijdelijk extra kracht geven. Het spreekt voor zich dat je goed uit het hoofd leert welke kaart welk effect met zich meebrengt, zonder die kennis zal het potje namelijk snel in je nadeel afgelopen zijn.   Verder is het ook van groot belang op te letten hoeveel aanvals- en verdedigingspunten er op je kaart staan. Deze twee dingen worden weergegeven door de bekende drakenballen en hoeveelheid sterren die er op de ballen te vinden zijn. Heb je bijvoorbeeld vijf verdedigingspunten, maar valt je vijand aan met zeven aanvalspunten, dan verlies je het gevecht. Telkens als jij of je tegenstander elkaar aanvallen krijg je trouwens een korte animatie te zien waarin de twee partijen een aanval lanceren. De eerste keer dat je dit minifilmpje ziet is het leuk, maar spijtig genoeg bevat het Goku Densetsu wat te weinig variatie qua effecten om de gevechten interessant te houden. Dat is tevens ook het geval met de verschillende kaarten. Anders dan in Pokémon Trading Card Game heb je in Goku Densetsu geen drang om zoveel mogelijk verschillende kaarten te verzamelen, niet alleen doordat de plaatjes erop niet veel voorstellen, maar er is ook geen mogelijkheid om zelf te kiezen welke kaarten je meeneemt tijdens je avontuur. Het is steeds de computer die je kaarten aangeeft waardoor je nooit kunt voorspellen wat je volgende kaarten zullen zijn. Het effect daarvan is dat gevechten soms erg spannend zijn, maar vaak zijn ze ook gewoon frustrerend omdat je zelf geen enkele invloed hebt op het verkrijgen van de kaarten, iets wat je tijdens het spelen van andere kaartspellen als Magic the Gathering en Pokémon Trading Card Game wel in zekere zin hebt.   Toch is Goku Densetsu een vermakelijk spel, vooral dan als je maar niet genoeg kunt krijgen van Dragonball Z. Het is leuk om alle bekende personages weer te zien opduiken, al was het maar om King Kai nog eens een van zijn bekende flauwe mopjes te horen vertellen. Mensen die daarentegen vooral interesse hebben in het aanwezige kaartspel kijken beter uit naar andere titels, de gameplay bevat wat te weinig diepgang om lang te blijven boeien. Het is misschien een troost dat Goku Densetsu nog een multiplayer mode bevat waarin je voornamelijk bezig bent met, via kaarten, te vechten tegen je vrienden, maar langer dan een kwartiertje verspil je waarschijnlijk niet aan deze modus.