Nadat Dragon Quest VIII: Journey of the Cursed King voor de PlayStation 2 niet enkel in Japan, maar ook in Europa een verkoopssucces bleek te zijn krijgt de RPG-reeks van ontwikkelaar Square Enix steeds meer aandacht binnen onze contreien. Verwacht door die vers verworven populariteit het komende jaar dan ook een overrompeling aan Dragon Quest-producten, met als koploper Dragon Quest Monsters: Joker, een spel voor de DS dat in Amerika al verkrijgbaar is en binnenkort ook bij ons in de winkelrekken te vinden zal zijn. Het is niet de eerste keer dat Square Enix zich waagt aan de ontwikkeling van een spin-off geïnspireerd op een langlopende RPG-serie als Dragon Quest, kijk maar hoe de Final Fantasy-reeks de laatste tijd aan het evolueren is. Dragon Quest Monsters: Joker is daardoor allesbehalve een experiment te noemen, zeker als je weet dat er ongeveer tien jaar geleden al een Monsters-game is gemaakt, toen nog voor de ondertussen tot antiek gebombardeerde GameBoy Color. In de jaren die na het origineel volgden heeft Square Enix zijn fans nog van twee opvolgers voorzien, terwijl we nu te maken krijgen met een derde deel binnen deze opmerkelijke reeks.  Maak je echter geen zorgen, het is helemaal niet nodig dat je de voorgaande Dragon Quest Monsters-games hebt gespeeld, geen van de delen is namelijk met elkaar verbonden of vloeit voort uit een voorgaande editie. In het geval van Dragon Quest Monsters: Joker krijgen we trouwens niet enkel met een nieuwe verhaallijn te maken, de ontwikkelaar heeft ook zijn best gedaan om het spel er extra aantrekkelijk te laten uitzien door de spelwereld volledig in het 3D weer te geven. De wereld ziet er, rekening houdend met de grafische mogelijkheden van de DS, ontzettend goed uit. De omgevingen waarin je rondloopt voelen aan als een massief landschap (al speelt het spel zich eigenlijk af op zeven eilanden) en alles dat om je heen gebeurt wordt mooi en verzorgd op het bovenste scherm van de handheld weergegeven. Speltechnisch trekt Square Enix de huidige tendens door om random encounters (het opeens aangevallen worden door onzichtbare vijanden) stilaan weg te werken. Alle vijanden die in Dragon Quest Monsters: Joker aanwezig zijn moet je hierdoor letterlijk tegen het lijf lopen alvorens je tot de aanval kan overgaan. Het gevolg is dat je bijna altijd de keuze hebt om een confrontatie uit de weg te gaan, al hebben sommige monsters zo'n agressief karakter dat ze holder de bolder op je komen afgestormd om de nodige klappen uit te delen. Het feit dat de gedrochten daarbovenop zo prachtig, grappig en vooral met een oog voor originaliteit zijn ontworpen, draagt extra bij aan de charme van het spel.   Die knappe vormgeving komt grotendeels door de creatieve inbreng van Akira Toriyama, de man die in het verleden verantwoordelijk was voor het scheppen van de personages binnen de DragonBall-reeks en het meer recente Blue Dragon. Die vormgeving wordt nog belangrijker als blijkt dat een spel zoals Dragon Quest Monsters: Joker niet rond het hoofdpersonage, maar rond de monsters die erin aanwezig zijn draait. De gameplay die in het spel verweven is valt namelijk het best te vergelijken met die uit de Pokémon-reeks, wat er dus op duidt dat je voortdurend in de weer bent met allerlei schepsels rondom je. Laat je echter niet misleiden door die vergelijking, Square Enix heeft zijn game voorzien van de nodige diepgang waardoor het spel ook de wat meer veeleisende RPG-liefhebber kan bekoren. In Dragon Quest Monsters: Joker ga je op pad met een jongeman die onlangs als deelnemer aan de Monster Scout Challenge is begonnen, een soort van wereldwijde competitie waarin gevechten tussen monsters centraal staan. Gaandeweg het spel is het dan ook de bedoeling dat je het tegen andere deelnemers opneemt, terwijl regelmatig de natuur intrekken om daar wilde beesten te gaan scouten ook noodzakelijk is. Inderdaad, geen gedoe met rode vangballen, in Dragon Quest Monsters: Joker verwerf je op een andere manier bondgenoten. Telkens als je het opneemt tegen wilde monsters is het mogelijk om een krachtmeting tussen de beesten die zich reeds in je team bevinden (maximaal drie) en het dier dat je op het oog hebt te laten plaatsvinden. Wie de krachtmeting wint hangt af van hoe imposant je eigen monsters eruitzien, wat onder andere bepaald wordt door het level dat ze hebben. Als je genoeg indruk weet te maken op het wilde monster, dan zal deze zich bij je aansluiten. Het is met andere woorden nooit van tevoren duidelijk of het wezen waartegen je het opneemt daadwerkelijk onder de indruk zal zijn, wat voor de nodige spanning zorgt.   Wil je echter niet al te vaak een blauwtje lopen tegenover mogelijke teamgenoten, dan zul je heel wat tijd moeten stoppen in het trainen van de monsters die zich reeds bij je hebben aangesloten. Trainen betekent, voor de goede orde, het steeds opnieuw tegenstanders zoeken en deze verslaan om je level te doen stijgen. Toegegeven, in Dragon Quest Monsters: Joker kan het soms wat repetitief aanvoelen om steeds weer gevechten aan te gaan, maar dat is nu eenmaal de traditionele gameplay die verscholen zit achter dit soort games. De Pokémon-reeks past de formule al jaren toe, en nog steeds verkopen die titels als zoete broodjes! Je houdt ervan, of je vindt er helemaal niets aan. Maar waar zit dan eigenlijk die diepgang waarover ik het enkele alinea's geleden had? Wel, in de mogelijkheid om gevangen monsters te laten samensmelten. Eens je ze tot level tien hebt kunnen trainen is het namelijk mogelijk om via de Synthesise-optie twee verschillende monsters met elkaar te mixen tot één gloednieuw beest. In totaal zijn er op die manier meer dan 200 unieke poppetjes te verkrijgen, wat meer is dan je waarschijnlijk ooit te zien zult krijgen als je het spel dagelijks een half uurtje speelt. Het interessante gedeelte van het laten samensmelten van monsters is echter dat niet enkel hun uiterlijk, maar ook hun vaardigheden en attributen telkens aan te passen zijn.   Stel: je voegt een monster dat goed is in genezen samen met een monster afkomstig uit de vuur/aarde-familie. Alvorens de twee daadwerkelijk samen zullen smelten, moet jij eerst de keuze maken welke kenmerken behouden zullen blijven en welke in de prullenmand verdwijnen. Kies je ervoor om je monster te voorzien van extra krachtige vuur- en aardemagie, of ga je eerder voor de mix tussen geneeskrachten en offensieve spreuken? Of laat je het beest zich volledig specialiseren in het vuurgedeelte en laat je de rest resoluut voor wat het is? Zulke beslissingen moet je voortdurend nemen wil je het ultieme team samenstellen, dat bovendien niet enkel offline, maar ook via WiFi kont kan schoppen. Square Enix heeft Dragon Quest Monsters: Joker namelijk uitgerust met de nodige online- en multiplayer mogelijkheden. Zo is het onder andere mogelijk om monsters met vrienden te ruilen en aan wereldwijd georganiseerde kampioenschappen mee te doen, waarvan de uitslagen netjes bewaard worden. Het zal nog even afwachten zijn of Dragon Quest Monsters: Joker ook in Europa online gespeeld zal worden, maar het spel bevat in elk geval de nodige ondersteuning. Tot nu toe niets dan lof, en ook volledig terecht. Dragon Quest Monsters: Joker is een van de beste games binnen zijn genre. Er zijn echter nog een paar minpuntjes op te noemen, zoals de occasionele problemen met de camera. Deze werkt meestal naar behoren en is aan te passen via de linker- en rechterschouderknop, maar het is vreemd genoeg niet mogelijk om de camera verticaal te bewegen. Dit zorgt soms voor wat onoverzichtelijkheid, zeker als je een nog onbekende omgeving voor het eerst uitkamt. Daarnaast is Dragon Quest Monsters: Joker voorzien van een nogal gelimiteerde soundtrack die na een tijdje op de zenuwen gaat werken. Toch mag Square Enix fier zijn op het derde deel binnen de Monsters-reeks, dat binnen hetzelfde vaarwater als de Pokémon-games toch nog zijn eigenheid weet te behouden.