Acht jaar heb je getraind voor dit ene moment. Bloed, zweet en tranen heeft het je gekost voordat je uiteindelijk je doel bereikte. Maar dat alles telt nu niet meer. Het enige wat nu nog telt, zijn de moordenaar van je vader, die zich zo'n honderd meter verderop bevindt, en jijzelf. De adrenaline giert door je lijf. Je wreekt immers niet louter de dood van je vader, het lot van duizenden, zo niet miljoenen onschuldige burgers ligt in jouw handen. Even lijkt je opponent je uit het oog te zijn verloren. Zonder je ook maar een moment te bedenken vlieg je op hem af. Dit is je kans. Dit is Budokai Tenkaichi 3.

Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 3 is een vechtgame gebaseerd op de gelijknamige serie, die ongeveer een decennium geleden voor het eerst op de Nederlandse buis verscheen. Net als in de voorgaande delen kruip je in de huid van diverse bekende vechtersbazen. Echter, verwar dit spel niet met het standaard vechtspel. Hiervoor kent Tenkaichi te veel verschillen in vergelijking met andere titels uit het genre. Zo staat de camera gepositioneerd áchter het personage. Dit zorgt ervoor dat je veel meer vrijheid hebt om te gaan en staan waar je wilt. Daarnaast kun je je tegenstander veel beter in het vizier houden en met een welgeplaatste energiebal naar de hel der gamepersonages kunt schieten.

Dragon Ball staat vooral bekend om de enorm gespierde krijgers, die allen de nodige speciale aanvallen tot hun beschikking hebben. Logischerwijs speelt dit ook een zeer grote rol in Budokai Tenkaichi. De speciale aanvallen zijn uit te voeren nadat je genoeg energie verzameld hebt. Deze energie is te verzamelen door je, geheel in de sfeer van de serie, op te laden. Hierna kun je verscheidene speciale aanvallen uitvoeren, elk met een bijbehorend Quick-Time-Event. Deze moves zijn cruciaal, aangezien ze zeer krachtig zijn en je tegenstander de nodige onherstelbare schade kunnen aanrichten. Indrukwekkend is daarbij dat elk van de 161 speelbare personages z'n eigen typerende aanvallen kent.

Er is veel te doen in Budokai Tenkaichi 3, maar de Dragon History Mode vormt ongetwijfeld het hart van de game. In deze mode volg je de verhaallijn van de televisieserie. Vrijwel alle gevechten uit zowel de Dragon Ball Z- als de Dragon Ball GT-serie zijn na te spelen. Het is zeer leuk om enkele grootse confrontaties te herspelen. Nog interessanter is het misschien wel dat je regelmatig van standpunt wisselt. Zo zul je bijvoorbeeld eerst met de slechterik een ietwat minder krachtig personage moeten verslaan, waarna het perspectief wisselt en je in de huid kruipt van de reddende held. Hierdoor blijft het fris en dien je steeds enkele specifieke vaardigheden te leren kennen van de betreffende krachtpatser.

Ondanks dat het verhaal zeer uitgebreid is en er ontzettend veel verschillende personages in voorkomen, is het plot ook te volgen voor nieuwkomers. Dit komt vooral door de tussenfilmpjes, die in feite kort samenvatten wat er in de televisieserie gebeurd is. Ook voor de liefhebbers heeft ontwikkelaar Spike de nodige moeite gedaan: het is namelijk ook mogelijk om in zogenaamde speciale stadia enkele historische gevechten na te spelen. Zo zul je bijvoorbeeld in de huid kruipen van de vader van de legendarische krijger Goku om tegen antiheld Frieza te vechten. Dit is een welkome afwisseling en zorgt voor de nodige nevenkennis van de wereld der drakenballen.

Op grafisch vlak is weinig aan te merken op Budokai Tenkaichi 3. Zelfs wanneer je in het achterhoofd houdt dat het spel technisch mogelijk is op de inmiddels bejaarde Playstation 2, oogt het geheel zeer prettig. Personages zijn gedetailleerd, omgevingen groots en animaties natuurgetrouw. Het cartooneske stijltje zorgt er daarnaast voor dat de game dicht bij de serie blijft. Minpuntje is dat de resolutie niet geoptimaliseerd is, waardoor zwarte balken aanwezig zijn. Ook is het jammer dat er net als in de Playstation 2-versie, sprake is van een enorme leegte in de omgevingen. Vrijwel nergens zijn objecten, grootse gebouwen of indrukwekkende natuurmonumenten te vinden. Hierdoor maakt het in feite geen wezenlijk verschil in welk van de zestien gebieden je speelt.

Ook het geluid is keurig in orde. Vrijwel alle stemmen authentiek en er zijn zelfs enkele bekende uitspraken terug te vinden die je laten terugdenken aan vergeten tijden. Ook de geluidseffecten dragen bij aan de van origine aandoenlijke stijl van Dragon Ball. Desondanks is de soundtrack van een ietwat lager niveau. Deze klinkt zeer geforceerd en overdreven door het overmatige gebruik van keiharde rock, die absoluut niet bij het spel past. Gelukkig is dit alleen storend in de menu's, aangezien de overige geluidseffecten de achtergrondmuziek overschaduwen tijdens de gevechten.

De Wii-versie van Budokai Tenkaichi 3 onderscheidt zich uiteraard vooral door de innovatieve besturingsmogelijkheden. Toch is dit lang niet zo vernieuwend meer als een jaartje geleden. Het tweede deel kent immers exact dezelfde besturing en van een echt toegevoegde waarde kun je niet spreken. Want ondanks dat het vrij lekker werkt, en het zeer tof is om de speciale moves uit te voeren door bepaalde bewegingen na te bootsen, is de klassieke manier van besturen overduidelijk superieur. Dit valt vooral te merken als je op het hoogste niveau speelt en je reacties altijd nét iets te laat zijn. Ondanks dit dient er wel gezegd te worden dat Budokai Tenkaichi een van de weinige Wii-titels is die op een positieve wijze gebruik maken van de bewegingssensor.

Naast de afwijkende spelbesturing is er nóg een groot verschil ten opzichte van de Playstation 2-versie. Het is namelijk mogelijk om online te spelen. De verscheidene mogelijkheden zijn anno 2008 allemaal vrij standaard, maar dat betekent niet per definitie dat 't iets afdoet aan de online-gevechten zelf. Deze zijn, ondanks de zeer negatieve berichtgevingen uit overzeese gebieden, over het algemeen goed speelbaar. Het gros van de potjes kent nauwelijks lag, maar mocht dit onverhoopt toch aanwezig zijn, dan wordt het spel in één klap onspeelbaar. Dit komt vooral doordat timing een hele grote rol speelt voor het uitvoeren van combo's en speciale aanvallen. Wanneer alles enkele tienden van een seconde trager verloopt, is je controle over het personage zo goed als weg. Jammer is het dan ook dat je niet ziet tegen wie je komt te spelen en wat diens verbindingssnelheid is.