Het is ondertussen tien jaar geleden dat Rare op de proppen kwam met Diddy Kong Racing voor de Nintendo 64. Het kartspel moest de concurrentie aangaan met Mario Kart 64, een gelijkaardige titel gemaakt door Nintendo die in hetzelfde genre thuishoorde en reeds veel succes kende. Welk van de twee titels toen het beste was laten we hier buiten beschouwing, maar het is grappig om te zien hoe we vandaag de dag met ongeveer dezelfde vergelijking te maken krijgen, deze keer op de Nintendo DS. De tweeschermige handheld heeft namelijk een tijdje terug al Mario Kart DS mogen verwelkomen, een spel dat perfect te vergelijken valt met zijn N64-broertje, en nu komt ook Rare opnieuw aankloppen met Diddy Kong Racing DS, een racer die niets meer is dan een herwerkte versie van het origineel.

Mario Kart DS en Diddy Kong Racing DS mogen dan wel twee gelijkaardige spellen zijn, er zijn toch wat verschillen tussen beide titels die kunnen uitmaken welk van de twee het beste bij jouw in de smaak zal vallen. Het grootste onderscheid tussen de games is dat Diddy Kong Racing DS in tegenstelling tot zijn concurrent niet zomaar een verzameling parcours aanbiedt die je gaandeweg moet zien uit te spelen; Rare heeft ervoor gekozen om deze met elkaar te verbinden door een grote wereld aan het spel toe te voegen waarin de speler vrij mag rondrijden en verkennen. 

De wereld waarin de toegang tot alle parcours te vinden is laat het echter niet zomaar toe dat je onmiddellijk toegang hebt tot alles, je zult moeten 'werken' voordat je aan nieuwe uitdagingen mag deelnemen. Met werken bedoel ik het bij elkaar sprokkelen van ballonnen. Wil je bijvoorbeeld deelnemen aan sneeuwraces, dan heb je eerst twintig ballonnen nodig die je dient te verzamelen door het winnen van andere uitdagingen. Heb je het nodige aantal ballonnen niet in je bezit, dan zal de deur die toegang verschaft tot de sneeuwraces niet openen.

Een ander groot verschil tussen Mario Kart DS en Diddy Kong Racing DS is dat die laatste aan spelers de kans geeft om met drie verschillende soorten voertuigen aan de slag te gaan. Niet alleen is het, zoals in Mario Kart DS, mogelijk om met een go-kart rond te scheuren, ook een vliegtuigje en een hovercraft staan ter beschikking. Bovendien mag je zelf kiezen welk voertuig je gebruikt tijdens het verkennen van het spelgebied dat alle races met elkaar verbindt. Leuk is dat sommige delen van de wereld enkel te bereiken zijn met het vliegtuigje of door gebruik te maken van de hovercraft. Hierdoor moet je soms wat zoeken voordat je de deur kunt bereiken die leidt naar de volgende verzameling parcours. Verwacht echter geen diepgaande puzzels of hersenkrakers, Diddy Kong Racing DS draait nog altijd voor het grootste deel rond het racen.  

Terwijl de besturing via de D-pad verloopt en je op het bovenste schermpje je voertuig ziet rijden, is er op het andere scherm constant een schematische versie van het parcours te zien met daarop je huidige positie. Zoals in elke over de top kartgame zitten er in Diddy Kong Racing DS ook wapens, al spelen deze een minder doorslaggevende rol dan ze dat meestal doen. Het is bij dit spel minstens even belangrijk dat je het parcours goed leert kennen en het weet te beheersen. Het afvuren van een raket of het neerplanten van een olieplas heeft namelijk vaak niet genoeg effect om voorliggende tegenstanders opeens naar de laatste plaats te katapulteren. Toch voelt het nooit aan alsof je kansloos bent tegen de andere deelnemers, ook zij maken regelmatig eens een foutje waardoor de race in een mum van tijd helemaal kan omslaan.

Nadat je genoeg races rond een bepaald thema hebt weten te winnen (water, sneeuw, ect.) moet je het opnemen tegen een eindbaas. Nadat je ook deze voor de eerste keer hebt weten te verslaan, krijg je toegang tot een volledig nieuwe uitdaging die speciaal voor de DS is ontworpen. Deze uitdaging nodigt spelers uit om voor een tweede keer de uitgespeelde parcours te verkennen, al draait het deze keer niet om het snelste over de finish te komen maar om zoveel mogelijk ballonnen stuk te prikken met je stylus. Al de levels speel je tijdens je tweede bezoekje volledig vanuit eerstepersoonsaanzicht, iets wat ontwikkelaar Rare misschien beter had kunnen laten voor wat het was. Het besturen tijdens de prik-de-ballonnen-stuk mode gaat namelijk zo hakkelig en houterig dat deze ietwat geforceerde toepassing van het touchscreen meer frustraties teweeg brengt dan extra speelplezier.  

Wat wel een leuke toevoeging is ten opzichte van Diddy Kong Racing op de Nintendo 64, is dat spelers aan het begin van elke race de kans krijgen om door gebruik te maken van de touchscreen een snelle start te nemen. Wil je bijvoorbeeld met piepende banden vertrekken, dan dien je op het onderste schermpje een wiel aan te drijven door er snel met je vinger over te wrijven. Wil je dat je hovercraft als eerste over de start gaat, dan moet je de propeller van je bootje nog voor het startschot klinkt aan de gang brengen door in de micro van de DS te blazen. Leuke toevoegingen die misschien niet bijster origineel zijn maar het spel toch het nodige DS-gevoel meegeven.

De mogelijkheden van de DS zijn echter niet terug te vinden in het grafische aspect van het spel, soms dreigt de framerate wat de diepte in te gaan waardoor op bepaalde momenten het snelheidsgevoel wat wegvalt. Je zult je er nooit echt aan gaan ergeren, maar het is duidelijk dat Mario Kart DS qua grafische kracht als winnaar over de eindmeet gaat.   Naast het verzamelen van ballonnen om meer parcours vrij te spelen zit Diddy Kong Racing DS ook vol met leuke extra's en vrij te spelen modes die je aan kunt kopen met de munten die je tijdens het racen hebt weten te verzamelen. Wat dacht je bijvoorbeeld van de mogelijk om je eigen reclameborden te ontwerpen, een zelfgemaakt racelogo te tekenen of om je eigen opgenomen stem “eat my dust!” door de speakers te horen gallen als je een tegenstander voorbij weet te komen?

Het zijn kleine dingen die het spel net dat tikkeltje specialer maken, maar als je weet dat er ook een modus vrij te spelen is waarmee je helemaal zelf een parcours mag ontwerpen dan gaat het dak er ongetwijfeld af. Het bouwen van een racetrack is door middel van de stylus ook enorm simpel en voor je het weet heb je wat leuks gecreëerd. Naast het feit dat het singleplayer-gedeelte flink wat tijd in beslag zal nemen van de gemiddelde gamer heeft Rare zijn spel nog uitgerust met WiFi-mogelijkheden, waardoor het mogelijk is om online een potje te racen tegen personen van over de hele wereld. Met een groepje spelers kunnen we met onze DS online genieten van alle tracks die vrijgespeeld werden in de singleplayer van het spel. En het mag gezegd worden, Diddy Kong Racing DS speelt via WiFi erg lekker! Door gebruik te maken van de overzichtelijke lobby is het mogelijk om snel wat vrienden bij elkaar te sprokkelen om tegen te racen, waarna je door wat drukken op de knop online je rang kunt bekijken en deze kunt vergelijken met die van je collega's.