Review
Deracine

Déraciné is een volwassen vr-game vermomd als kinderspel

VRom software

Geschreven door Marcel Vroegrijk op

Conclusie

  • Déraciné is een aardig geslaagd vr-experiment van Dark Souls-en Bloodborne-ontwikkelaar From Software. De kostschool waarin het zich afspeelt vormt een mooi decor voor een verrassend bewogen toneelstuk, en dat terwijl de tijd in het spel vrijwel constant stilstaat. Jammer genoeg is de besturing via twee verplichte Move-controllers dan weer vrij star en statisch.
    Score: 70 Goed
    • Sterke spanningsopbouw, mooie afgebakende setting voor vr-game, stilstaande tijd werkt goed als spelmechaniek
    • Teleporteer-besturing trekt je uit het verhaal, twee Move-controllers vereist
Déraciné is de eerste From Software-game sinds tijden die niet tot de Dark Souls-serie behoort of daar niet op zijn minst verdacht veel raakvlakken mee heeft. Het is ook de eerste vr-game van de studio en regisseur Hidetaki Miyazaki. Alleen al om die reden trekt Déraciné de aandacht, en anders doet het dat wel vanwege de mysterieuze naam van het spel.

Mysterie is sowieso the name of the game. Het begint nog concreet met een tutorial, die ook gelijk wat inzicht in het verhaal geeft. Je bent een zogeheten Faerie en met je magische krachten kun je als het ware de tijd herverdelen. Je pakt de tijd van het ene organisme af (dat daardoor sterft), en schenkt het aan een ander (dat daarmee weer tot leven gewekt wordt).

Déraciné laat je daarmee kennismaken aan de hand van een vrij duidelijk voorbeeld. Een van de weeskinderen op de kostschool waar je als Faerie ronddwaalt heeft het vermoeden dat je bestaat (niemand kan je zien) en vraagt je om dat te bewijzen door een dorre bloem weer tot bloei te laten komen. Iets verderop ligt een rijpe tros druiven waar je genoeg tijd uit kunt persen om de bloem nieuw leven te geven.

Pure magie natuurlijk, maar het vertaalt zich best logisch naar simpele handbewegingen met de twee Move-controllers (die verplicht zijn om Déraciné te spelen). Die gebruik je ook om rond te teleporteren – vrij rondlopen kan niet – en om voorwerpen te bekijken. Het spel bestaat zeker voor de helft uit objecten inspecteren, oppakken of meenemen en ergens anders plaatsen. Wat dat betreft is het een aardig klassieke adventuregame. Je struint net zolang door de gangen en kamers van de kostschool tot je het juiste voorwerp hebt gevonden, en vervolgens de juiste persoon of plek om interactie mee te hebben.

Deracine

Jij bent de Faerie

De twist is dat je als Faerie (en als speler) eigenlijk buiten de tijd om bestaat. Zie het voor je als een spel dat vrijwel de hele tijd op pauze staat, terwijl jij als enige wel kunt bewegen. In de verschillende hoofdstukken waarin Déraciné is opgedeeld wordt zo steeds een kort scenario geschetst, met de leerlingen van de kostschool als stillevens. Zij beelden hun bewegingen door het huis uit, zij het grotendeels zonder bewegend beeld. In plaats daarvan zie je door de hele school hun silhouetten staan, waaraan steeds een gebeurtenis is gekoppeld. Door een beetje te experimenten ontdek je dat je vaak een voorwerp kunt pakken dat zij bij zich dragen, waarna de herinnering van de bijbehorende gebeurtenis wordt afgespeeld. Zo krijg je meer te weten over het mysterie rondom de kostschool en zijn bewoners.

Bij deze stillevens komt ook het puzzelelement om de hoek kijken. Ieder scenario heeft een gewenste afloop, maar daarvoor is wel wat manipulatie aan jouw kant vereist. Als je het aan de kinderen zelf overlaat, dan gebeuren er weinig vrolijke dingen, want het is niet alsof Hidetaki Miyazaki na Bloodborne en Dark Souls ineens een opbeurend spel heeft gemaakt. Als de Faerie op de schouder van de kinderen is het aan jou om ervoor te zorgen dat de weeskinderen geen verkeerde beslissingen maken. Dat doe je bijvoorbeeld door de sleutel van de achterdeur op ‘magische’ wijze te laten verdwijnen, zodat de jongste van het stel niet tijdens een hevige storm het huis uit kan rennen. Verwacht geen wereldschokkende puzzels, maar ze volgen wel altijd een zekere logica en zijn steeds weer creatief.

Deracine

Tijdwijziger

Zodra je de ‘ideale’ uitkomst van een scenario in gang hebt gezet, mag je door naar het volgende hoofdstuk, waarmee je ook gelijk een sprong door de tijd maakt. Déraciné gaat in die zin meer over tijdreizen en de effecten daarvan, dan over het geven en nemen van tijd. De keren dat die spelmechaniek wordt gebruikt zijn op één hand te tellen. Je bent vooral bezig met het wijzigen van de tijdlijn, in de hoop dat je het boven de kostschool hangende noodlot af kunt wenden.

De manier waarop Déraciné naar dat doemscenario toewerkt, is bijzonder geslaagd. De eerste paar hoofdstukken laat het je vrolijk deelnemen aan de speelse activiteiten van de kinderen. Het doet je vergeten dat niet alles helemaal in de haak is. Dat dringt pas weer door als het eigenlijk al te laat is. En dan slaat de game ineens een zwaarmoedige toon aan. Hoewel de tijd stil staat en er dus nooit sprake is van haast, voel je op die momenten wel degelijk urgentie. Met een onbehaaglijk gevoel race je door de gangen, uit angst dat je niet op tijd bent, of dat de tijd van de weeskinderen op is. Vanaf dat moment laat het spel je niet meer los.

Deracine

Vreemde Move

Helaas is Déraciné niet helemaal op die spanning gemaakt. Je wijst met je Move-controllers steeds de volgende vaste plek aan waar je naartoe wilt bewegen. Dat werkt prima als je rustig aan het rondkijken bent, maar op de momenten dat er gevaar dreigt, voelt het heel vreemd om jezelf stelselmatig van plek naar plek te teleporteren. En als je het juist zo snel mogelijk doet, voelt het ook raar aan. Het valt daarom maar moeilijk te verklaren waarom het spel twee Move-controllers vereist. Die verplichting maakt de doelgroep alleen maar kleiner, en het spelplezier niet per se groter. Het voelt ook niet alsof de game zonder deze besturing niet had kunnen bestaan. Heb je nou toch al een PlayStation VR-bril en twee Move-controllers liggen, geef Déraciné dan ooit eens een kans. Want noviteit kent geen tijd .

Déraciné is vanaf 6 november verkrijgbaar voor de PlayStation 4. Het spel vereist een PlayStation VR-bril en twee PlayStation Move-controllers.

Dit artikel delen:

Lees meer

Update: Blizzard was nooit van plan om Diablo 4 op BlizzCon aan te kondigen Red Dead Redemption 2-glitch geeft toegang tot nieuw gebied
5

Reacties op: Déraciné is een volwassen vr-game vermomd als kinderspel

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • GoRightAhead

    • 6 november 2018 09:54
    Ik ben zeer benieuwd. Volgend jaar ga ik hem uitproberen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • casualkiller

    • 6 november 2018 10:44
    Zeer veel zin in, From Software <3 <3 <3 , maar voorlopig geen tijd voor nee ;/

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • clandestine666

    • 6 november 2018 12:50
    Niet echt mijn ding lijkt me, maar top dat jullie gelijk met de review van een VR-game op de proppen komen! :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • TripleDad

    • 7 november 2018 13:17
    @clandestine666
    Beter dan met Astrobot. Dat duurde veel te lang!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • TripleDad

    • 7 november 2018 13:13
    Het teleporteren zal wel gekozen zijn om de instapdrempel lager te maken. Evengoed jammer dat volledige voortbeweging niet als optie meegenomen is. Gemiste kans. Ideaal vind ik altijd een combinatie van beide.

    De kritiek op het gebruik van de move begrijp ik niet. Juist het "hebben van handen" voegt veel immersie toe, die je met de DS4 mist.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.