Het hack-and-slash-spel DeathSpank verscheen dik twee maanden geleden op 14 juli 2010. Het is daarom ook onnodig om het spelconcept en de sterke en zwakke punten nogmaals in geuren en kleuren uit te leggen. DeathSpank zit nog fris in ons geheugen en iedereen die ook maar een beetje geïnteresseerd is in Thongs of Virtue, is reeds in de komische spelwereld van het origineel gedoken. En anders kun je nog altijd terecht bij de recensie.

Deze recensie beperkt zich tot de vraag of Thongs of Virtue meerwaarde biedt ten opzichte van het origineel. Je zou immers kunnen betogen dat het pure geldklopperij is dat Hothead Studios nu alweer met een tweede deel komt aanzetten. Er is immers niet zo heel veel veranderd en Thongs of Virtue begint waar DeathSpank ophield. Ook stelt de coöp nog steeds niet heel veel voor: je kunt wel samenspelen en voor het eerst uit drie bizarre personages kiezen, maar de tweede speler maakt zelf nauwelijks progressie. Kortom: had de ontwikkelaar deze twee titels dus niet beter tot één spel kunnen samensmeden?

Paar euro

Redeneer je op deze manier, dan ga je voorbij aan een belangrijk punt: de verkoopprijs. DeathSpank kost nog geen dertien euro. Thongs of Virtue kost niet veel meer. Voor dat bedrag krijg je twee uitzonderlijk lange games: in beide titels doe je zeker tien uur over enkel de verhalende missies. Eigenlijk zou je de vlugge release van dit deel juist eerder als positief moeten zien. Heb je het na een paar uur gehad met DeathSpank, dan heb je hier niet gelijk de volle mep voor moeten betalen. Wil je meer Ron Gilbert, dan is daar Thongs of Virtue. Bovendien is zo hier en daar gesleuteld aan het concept, waardoor deze episode toch weer fris aanvoelt.

De meest in het oog springende verandering is de setting. De fantasy-omgevingen zijn grotendeels ingewisseld voor onder meer het Wilde Westen, de Noordpool en een oorlogsslagveld. DeathSpank blijft een parodie op franchises als Lord of The Rings, maar betrekt hier nu ook historische gebeurtenissen en uitgesproken omgevingen bij. Dit betekent dat de sfeer over het algemeen een stuk grimmiger is en de context van het verhaal eigenlijk continu verandert. Ook zijn de wapens hierdoor een stuk moderner. Je verschrikkelijk slappe kruisboog kun je bijvoorbeeld inruilen voor een pistool of bazooka. Het heeft nu dus ook eindelijk zin om niet alleen te hacken en slashen, maar ook eens voor een wat strategischere aanpak kiezen. En het is misschien onnodig, maar van een afstandje een groepje kippen opblazen is leuk. Heel leuk.

Retorica

Een meer reële setting betekent overigens niet dat de personages er milder op geworden zijn. Deathspank zelf vult de rol van (anti)held wederom fantastisch in. De wezens die hij op zijn zoektocht naar stings (jawel!) tegenkomt, zijn mogelijk nog absurder. Op een gegeven moment moet je bij een prostituee te rade gaan om te kijken of iets waar is of niet. Een simpel klusje, denk je, totdat zij er plots een staaltje retorica tegenaan gooit waar je u tegen zegt. De hand van Ron Gilbert is net als in het origineel in alles merkbaar en maakt van Thongs of Virtue een heerlijk avontuur.

Deze gekke prostituee is ook gelijk een goed voorbeeld van de net iets andere insteek. Natuurlijk draait het nog steeds voornamelijk om de gevechten, maar puzzels in met name dialoogvorm hebben een prominentere rol gekregen. Dialogen spelen immers een meer inhoudelijke rol. Om een missie te kunnen doorlopen, kan het voorkomen dat je eerst informatie moet losweken bij een bebaarde en nogal eigenzinnige treinconducteur. Deze puzzels zijn vaak ontzettend grappig en zorgen voor meer afwisseling in de missies, zonder daarbij de aard van het spel te veranderen. Wil je echter niets hiervan weten en alleen maar knokken, dan kun je de oplossingen ook vaak afkopen. Thongs of Virtue dwingt je hier dus niet in, al doe je jezelf echt tekort als je deze puzzels overslaat.

Waardig

Heb je DeathSpank gespeeld, dan kun je bijna niet meer om Thongs of Virtue heen. Het is absoluut een rechtstreeks gevolg en gezien de snelle release kun je dat als kritiekpunt aandragen. Maar een handjevol aanpassingen is op zo'n overtuigende manier versmeed met het toch al sterke concept dat het wel degelijk een waardige nieuwe episode is. Sterker nog, het is een van de beste, en vooral leukste, titels op Xbox Live Arcade en PlayStation Network.