Dead Space is geen remake, maar vertelt een eigen verhaal in het inmiddels succesvolle universum. Waar in beide delen op de ‘grote’ consoles de hoofdrol is weggelegd voor Isaac Clarke, staat in dit avontuur de even indrukwekkende Vandal centraal. Het verhaal vindt plaats in de periode tussen Dead Space en Dead Space 2; de rode draad is dat jij in de rol van Vandal de rotzooi opruimt die je zelf gecreëerd hebt. Door duistere praktijken in opdracht van de Unitology-kerk wemelt het van de bloeddorstige monsters die elk moment kunnen opduiken. Tijdens het avontuur kom je steeds meer te weten over de achtergrond van Vandal en de waanideeën die door het hoofd van deze eenzame ruimteheld spoken.

Brute wapens

De opzet van Dead Space is simpel en doeltreffend: je loopt door verdacht verlaten gangen, ziet het licht uitspringen, schrikt je een hoedje door opspringende en neervallende zombieachtige monsters en slacht ze af als wilde dieren. Daarna gaat de deur naar de volgende ruimte open en herhaalt dit proces zich. De wapens bestaan uit gereedschappen die men blijkbaar in de mijnen gebruikt, zoals rondvliegende cirkelzagen, zoemende plasmastoten en futuristische nietjesschieters. In de handen van Vandal worden het brute wapens waarmee je van afstand ledematen van vijanden knalt en van dichtbij de genadeklap uitdeelt. Een tweede functie van je wapen roep je op door het iPad-scherm kort 90 graden te kantelen. De snelle actie wordt afgewisseld met korte tussenscènes waarin een tegenstander je vastgrijpt en een angstige worsteling volgt.

Hoewel de gruwelijke gevechten op den duur een tikkeltje eentonig worden - erg veel verschillende monsters zijn er niet en de locaties gaan op elkaar lijken - leiden ze vaak genoeg tot dat benauwende gevoel dat een sterke survival-horror hoort te bieden. Je voelt je in het nauw gedreven, schopt, slaat en schiet de vijanden van je af en kijkt dan angstig om je heen of er nog meer van die gore beesten op de loer liggen. Op dat moment springt een wormachtig schepsel je naar de keel, schud je hem snel van je af en geef je het een doodsschop als het op de grond ligt, waardoor de rest van zijn lichaam in stukken uit elkaar spat.

Opscheppen

Dead Space is bovendien een absolute aanwinst als ‘opschep-app’. De grafische krachtpatserij is moeilijk te weerstaan en maakt je trots een iPad in handen te hebben. Naast de vormgeving van Vandals pak zijn vooral de animaties van de hoofdpersoon overtuigend. Er wordt knap met lichteffecten gespeeld: de gangverlichting die slechts een deel van de vloer bereikt, plafondspots die hun licht op rondzwervende stofdeeltjes werpen en de energiemeter die over Vandals ruggengraat loopt. Het speelscherm kent maar één knop en biedt dus alle gelegenheid om je totaal in de actie te verliezen.

Zonder geluid spelen is bij Dead Space overigens een slecht idee - je mist dan de helft van de sfeer. De omgevingsgeluiden maken je er constant van bewust dat er gevaar dreigt. De eenzame voetstappen in de donkere gangen beloven nooit veel goeds; de schrikeffecten jagen het hart in de keel. In de duistere gangen komen de beestachtige kreten van de aliens goed van pas - je weet dan altijd of er nog zo’n dodelijke smeerkees in de buurt is. Ook de overtuigende wapengeluiden passen prima in de sciencefictionsfeer.

Behoorlijk moeilijk

Buitengewone grafische kwaliteiten en bloeddrukverhogende geluiden staan hier zonder twijfel garant voor een geweldige sfeer, maar we zijn natuurlijk geen film aan het kijken. Met name een titel die het moet hebben van snelle actie kan maar beter voorzien zijn van een behoorlijke besturing. Dit is een onderdeel waar Dead Space niet bij iedereen in de smaak zal vallen. De basis zit aardig in elkaar: je loopt door links in het scherm te bewegen; de rechterkant is voor het richten, het kiezen van wapens en het schieten. Als je door te veel vijanden in het nauw wordt gedreven, voelt de bediening te onhandig en beweegt Vandal te langzaam om van een eerlijk duel te spreken. Ook onhandig is dat je voorwerpen pakt en deuren opent door ze aan te raken, wat door de grootte van het iPad-scherm voor onhandige situaties kan zorgen. Als je nog niet zo bedreven bent in de iets snellere iPad-games, is Dead Space een flinke kluif. Gelukkig is er ook een makkelijke stand voor als je iets minder intensief wilt spelen.

De manier waarop deze titel is uitgewerkt zegt veel over de huidige staat en de toekomst van games op de iPad. Er is een nieuwe lichting games die een serieuze behandeling krijgt en Dead Space loopt hierin voorop. De hoeveelheid wapens met dubbele functie, het upgraden met geld en zeldzame voorwerpen, een functie om de weg te zoeken, de mogelijkheid om extra onderdelen te kopen in de App Store, het gebruik van telekinese, het behalen van achievements, het verzamelen van wallpapers - het onderstreept allemaal de moeite en liefde die de makers in dit spel hebben gestopt. Alleen een multiplayermodus ontbreekt nog.

Dead Space op de iPad is net als zijn grote broers op de Xbox 360 en PS3 een sfeervol horroravontuur. Met een hoofdtelefoon op en het scherm voor je neus word je - verlekkerd door de beelden en bedwelmd door de geluiden - meteen in de heerlijk ongemakkelijke sfeer getrokken. Door het nieuwe verhaal en de nieuwe hoofdpersoon Vandal is Dead Space een waardevolle toevoeging in je iPad-collectie, al laat de bediening hier en daar te wensen over. Het is zeker geen game die je aan je kinderen laat zien, maar wel eentje die je nog trotser maakt dat je een iPad als gameconsole gebruikt.