Eindelijk, maar toch: ze is er, de nieuwe Dead or Alive 4. De immer zonnebrildragende Tomonobu Itagaki en zijn hitsige vrienden uit het land van de rijzende zon hebben weer menig uurtje gewerkt aan wat volgens hen de beste fightinggame aller tijden moet zijn, met de mooiste vrouwtjes ooit. Welnu, dat eerste valt nog te bezien maar dat men de vrouwen tot in de puntjes gedetailleerd kon over laten brengen, dat is een ding wat zeker is. Waren de voorgangers Dead or Alive 3 en Dead or Alive: Ultimate bovendien al enorm goede games met idem graphics, DOA4 gooit daar nóg een schepje bovenop. De fenomenale graphics zien er op de Xbox 360 beter uit dan nooit tevoren en geregeld sta je watertandend te kijken naar wat er voor geils, pardon, prachtigs er nu weer op je scherm getoverd wordt. Maar mooie plaatjes is één ding, hoe zit het verder dan met Dead or Alive 4?

Op het eerste gezicht lijkt het meer van hetzelfde. Nog steeds heeft Dead or Alive 4 die bekende gameplay die de voorgangers zo populair maakten. Kies een personage, kies je arena en binnen een mum van tijd (vier seconden om precies te zijn!) sta je oog in oog met je tegenstander om deze vervolgens eens lekker in elkaar te slaan. Heerlijk? Jazeker. Voelt als vanouds? Ook dat. Maar is het dan ook vernieuwend? Iemand die niet verder kijkt dan z'n neus lang is, zou beweren dat er vrijwel niets veranderd is ten opzichte van Dead or Alive 3. En eerlijk is eerlijk, dat klopt grotendeels ook. Het zijn eerder de kleine verbeteringen en aanpassingen die het hem doen.

Counteren tot je er bij neervalt

Het begint allemaal al bij het counteren. De button-smashers onder ons doen er goed aan om te weten dat het counter-systeem van Dead or Alive 4 compleet op de schop is gegaan en het dus lastiger geworden is om goedgemikte stoten af te weren. Was het eerst nog een kwestie van de counterknop indrukken, nu dien je de analoge besturing (of het D-pad als je dat liever hebt) in combinatie met dezelfde knop te gebruiken. Een aanval op je gezicht weer je af door naar boven te drukken, een stoot onder de gordel wordt afgeweerd door juist weer naar beneden te drukken. Een kleine ingreep die, geloof het of niet, de game een heel nieuwe wending geeft.

En geloof me, dat counteren zul je zeker nodig gaan hebben, want de moeilijkheidsgraad is weer een stukje omhoog geschroefd. Itagaki houdt niet van casual games die te makkelijk zijn en dat zullen we weten ook. Vooral de eindbaas in DOA4 zal voor de nodige frustraties gaan zorgen ben ik bang. Ach, uiteindelijk het is het waard zullen we maar zeggen, want de eindfilmpjes zijn wederom een lust voor het oog. Hoe onzinnig en hilarisch sommige filmpjes ook lijken, geniaal en sfeervol zijn ze zeker. En niet te vergeten geil natuurlijk, geile pubers als we tenslotte zijn (en ook altijd blijven).

Aanschouw de nieuwste deelnemers, de lieftallige Kokoro, de latente homo Eliot en ieders nieuwe favoriet, La Mariposa Interactiviteit en flinke borstenpartijen

Net zo ogenstrelend als de dames zijn de arena's waarin je zult gaan strijden. De wereld om je heen leeft en als je er de tijd voor neemt, zie je de mooiste details voor bij komen. Neem bijvoorbeeld eens het Las Vegas level, waar je midden op de weg eens lekker tekeer kunt gaan met je tegenstander. Naast de vijand ligt er nog een gevaar op de loer, namelijk het rijdende verkeer. Of de prehistorische omgeving, waar er panters, olifanten en andere dieren het niet kunnen laten om even een kijkje te nemen en je soms zelfs een klap verkopen. Erg leuk allemaal. Ook is de mogelijkheid om de omgeving te vernietigen flink uitgebreid. Zo kun je iemand van de trap af schoppen, iemand subtiel van het randje duwen of gewoon de tegenstander hard door de muur heen smijten. En waar houden we (het merendeel van de mannen tenminste) nog meer van? Vrouwen! Juist, het moet gezegd worden: Tomonobu Itagaki en zijn mannen mogen weer trots op zichzelf zijn. Het is ze wéér gelukt om (met name de vrouwelijke) vechtersbazen nog knapper te animeren en nóg, daar heb je het woord weer, geiler over te laten komen. Niks geen oneffenheden of zoiets dergelijks, de dames zien er tot in de puntjes perfect uit, precies zoals Itagaki dat wilde hebben.

Boze tongen beweren trouwens dat er op het gebied van animaties (of zelfs de graphics in het algemeen) weinig is veranderd, maar ik denk dat men gewoon verwend is geworden in de loop der jaren. Het ziet er gewoon verdomde mooi uit, klaar uit. Bovendien, de borsten zijn nóg ronder, nóg groter, nóg sappiger en stuiteren er flink op los. Wat wil een mens nou nog meer? Het plezier wat je met de dames hebt delen misschien? Welnu, zelfs dat is mogelijk.

Een robbertje vechten op Xbox Live

Men heeft namelijk de online mogelijkheden van Dead or Alive: Ultimate uitgebreid met een vernieuwd multiplayersysteem. Log in op Xbox Live, maak een schattig Manga-achtig poppetje aan, kies een lobby en je kunt deelnemen aan gevechten met andere vechtersbazen overal ter wereld. Ben je wat minder gewelddadig ingesteld, dan kun je de wedstrijd die op dat moment bezig is bekijken. Mocht je dat ook niks vinden, dan kun je gewoon rond gaan lopen met je poppetje en een praatje gaan maken met de rest van de spelers die zich op dat moment in de lobby bevinden. Het gaat zelfs zover dat je zelfs met de zogenaamde Zack dollars allerlei spulletjes voor je avatar kunt kopen of compleet nieuwe lobby’s aan kunt schaffen (mits je de server bent). De Japanse invloeden vind je hier dan ook weer dikwijls terug. Of je er van houdt is een tweede, maar het idee is in ieder geval grappig te noemen.

Het vechten zelf is online niet veel anders dan de offline potjes. De gebruikelijke één tegen één en tag-battles zijn ook hier weer te vinden. Waar de game helaas wel last van heeft, is de lag die hier en daar optreedt tijdens de gevechten tegen mensen uit andere landen. Als je een potje tegen Nederlanders speelt heb je hier geen last van, maar het spel spelen tegen bijvoorbeeld een Amerikaan of een Zweed levert helaas nog wel eens vertraging op. Niet dat het heel storend is, maar het valt toch op. Hopelijk verbetert Team NINJA dit nog in de patch die naar alle waarschijnlijkheid volgende maand uit gaat komen.

Conclusie

Ondanks dat er niet bijster veel veranderd is, is Dead or Alive 4 weer een dijk van een fightinggame geworden waar je flink wat uurtjes mee bezig kan zijn. In je eentje, maar uiteraard ook met vrienden. Offline valt er genoeg te genieten en is het op een frustrerende eindbaas na één en al pure fun. Nog leuker wordt het als je een tag-battle samen met iemand anders doet. De kracht van zo’n fightinggame komt dan echt tot zijn recht. De nieuwe online-mogelijkheden bewijzen verder dat fightinggames via Xbox Live zeer succesvol zijn. Enig puntje van kriiek is de lag die nog wel eens roet in het eten wil gooien. Maar, zoals gezegd, hier wordt aangewerkt. Verder dan dat is Dead or Alive 4 een prima opvolger geworden die hoogstwaarschijnlijk nog vele uurtjes (kijk)plezier zal verschaffen. Vernieuwend is het niet, lekker is het daarentegen wel en dáár scoor je natuurlijk ook punten mee.