Gamer.nl geeft sinds kort ook halve cijfers. Bodycount krijgt een 6,5 van Gamer.nl. Mogelijk wordt dit cijfer niet goed weergegeven in de Gamer.nl iPhone-app. Als dat het geval is, kun je gratis en voor niets de nieuwe versie van de app downloaden in de App Store.

De trailer van Dead Island is één van de beste gametrailers in jaren. Een hartverscheurend filmpje over een vader die zijn vrouw en dochter probeert te beschermen van een zombieinvasie die hun zonnige vakantieoord teistert. Een reactie op YouTube vat het mooi samen: "I'm going to buy this game just to avenge the little girl." Medeleven, ongenoegen, wraak en een reeks onbeantwoorde vragen wakkerde de interesse van veel gamers aan.  Maar al deze gevoelens en mysteries worden tijdens het spelen van Dead Island niet beantwoord.

Even de uitleg van het verhaal: je wordt wakker na een avondje zuipen en het eiland zit bomvol moordlustige zombies. P.S. Je bent immuun tegen zombiebeten. En daar moet je het mee doen.

Je kunt kiezen uit vier personages (twee vrouwen en twee mannen), die in feite vrij weinig verschillen en met elk personage volg je precies dezelfde verhaallijn. Opmerkelijk feitje: ik koos voor een vrouw en kreeg in de eerste missie over mijn personage "this man" te horen.

Money, money, money!

Je ontwaakt in een verlaten hotel. De lichten zijn uit en overal liggen koffers verspreid. Al snel kom je erachter dat de meeste koffers geld bevatten. Terwijl er iets vreselijks gaande is op het eiland, zit jij een klein fortuin bij elkaar te jatten alvorens je daadwerkelijk gaat spelen. Wat je met het geld kunt doen is nog niet duidelijk, evenals wat je volgende stap is. Op de radar staat de weg naar een lift aangeven

De rol die geld speelt in Dead Island maakt al duidelijk dat het verhaal in Dead Island niet helemaal lekker loopt. Enerzijds wil de game zich presenteren als een survival-horrorgame met shooterelementen, anderzijds wil het een echte RPG zijn. Het geld heeft twee functies: je kunt er wapens mee repareren en verbeteren en het vormt een potje waar elke keer een bedrag uit wordt gehaald als je dood bent. Ontwikkelaar Techland probeert hiermee restricties op te leggen die totaal niet samengaan met het verhaal en de speelstijl van Dead Island. Waarom kost het driehonderd dollar als je dood gaat? En waarom moet je op een uitgestorven eiland geld betalen om wapens te verbeteren? Je ziet dat de game het er zichzelf in die zin iets te makkelijk van af heeft gemaakt.

Gelukkig heeft Dead Island ook goede aspecten van de verschillende genres gepakt:  het heeft de open wereld van Fallout 3, de constante spanning van zombies uit Left 4 Dead, het bewerken van wapens van Dead Rising en met zijn tropisch eiland de sfeer van Far Cry. Die eigenschappen zijn op zichzelf goed gelukt, maar wat al die games zo goed maakt is dat ze een eigen karakter hebben. Dead Island snoept wat af van verschillende genres en stijlen, maar komt in zijn totaliteit niet helemaal lekker over. Dit omdat er nauwelijks écht aandacht is besteed aan elk specifiek genre (actie, survival, RPG, shooter, adventure, puzzel).

Het paradijs

Eén ding heeft Techland wel duidelijk over weten te brengen: de spelwereld. De open wereld van Dead Island is te prijzen om zijn gedetailleerde ontwerp en verschillende locaties. Zo vind je energydrankjes (die als een soort van medkits werken) naast strandstoelen en zijn flessen alcohol uit een bar gewoon mee te nemen om molotov cocktails mee te maken. Het eiland ademt paniek en verderf uit, wat versterkt wordt door de constant schreeuwende zombies. Daarom is het handig om niet als een idioot met een honkbalknuppel het eiland over te rennen, maar voor veel missies even de auto te pakken.

Met de auto is het eiland goed te verkennen, maar je kunt eigenlijk alleen op de grote weg blijven die de belangrijkste gebieden met elkaar verbindt. Probeer je met een auto van deze hoofdweg af te gaan, dan stuit je al snel op 'obstakels' als een parasol of een opklapbare tafel die je niet omver kunt rijden. Na het geven van flink wat gas belandt de auto met zijn voorwielen over de parasol en zit je vast. Dit heeft Techland bewust gedaan: de missies zijn eigenlijk allemaal te bereiken met de auto, maar je moet bijna altijd de missie zelf te voet uitvoeren. Anders kun je alle zombies gemakkelijk overrijden.

Repetitief

Omdat je vaak met een auto onderweg bent over dezelfde wegen, voelen de missies een beetje repetitief aan. Je rijdt naar een punt toe, stapt uit, hakt een paar zombies in elkaar, neemt een object mee of spreekt een persoon en gaat weer terug. Zo is de hele game eigenlijk opgebouwd. Denk aan water en bezine halen of een persoon bevrijden uit een auto. De missies zijn vaak net zo nietszeggend als het verhaal zelf, wat natuurlijk het één en ander met elkaar te maken heeft.

Wat misschien ook zou kunnen gaan vervelen -zombies afmaken -blijkt echter één van de leukste dingen te zijn aan de game. Dit was bij Dead Rising al een genot en Dead Island schotelt je precies hetzelfde plezier voor. Het mag dan niet mogelijk zijn om met een rolstoel zombies neer te maaien, een arm afhakken of een hoofd kapot slaan is ook leuk. En dat blijft het, ook na tientallen uren.

Was 'ie niet raak?

Wij kozen voor het personage Purna, een ex-politieagente die zich specialiseert in vuurwapens. Dat je pas na een aantal uur voor het eerst in aanraking komt met geweren en je het tot die tijd moet doen met peddels, stokken en een verlept keukenmes, vertelde de game er niet bij. Op zich is dat geen slecht punt. De melee-wapens blijven het belangrijkste voor Dead Island, al kun je altijd nog een flinke trap uitdelen. Een wapen gooien blijkt ook een handige variatie: een mes blijft steken in het lichaam van een zombie, waarna je het er weer uit kunt trekken om het karwei af te maken.

Binnen het vechtsysteem krijg je speciale richthulp. Hierdoor kun je gemakkelijker specifiek een arm, been of hoofd raken, alleen werkt het spel niet altijd even lekker mee. Een hakmes gaat soms dwars door een hoofd heen of je slaat met een honkbalknuppel precies tussen twee zombies, wat een prestatie op zich is. De keer dat je denkt compleet mis te slaan, hak je meteen een arm af. Het zijn dit soort inconsistenties die Dead Island gaandeweg frustrerend kunnen maken.

Wapenfuncties

Het is ook mogelijk om wapens aan te passen of te verbeteren, wat later in de game steeds handiger wordt. Zo kun je gevonden spijkers combineren met een honkbalknuppel (je snapt de uitkomst wel) of van een paar deobussen een flinke bom maken. Dit RPG-element is erg belangrijk voor Dead Island, want het geeft je het gevoel dat je echt ergens mee bezig bent. Helaas gaat het dan om gave wapens fabriceren en niet om een daadwerkelijk verhaal.

Diezelfde RPG-benadering zie je in de snelle aftakeling van wapens. Je kunt met een honkbalknuppel bijvoorbeeld niet meer dan zes zombies doden. Dit zorgt voor een survival-gevoel: je moet moeite doen om goede wapens te behouden en te repareren. Tegelijkertijd botst dit met het actie- en avontuurelement in de game, want de vijanden groeien met jouw level mee. Hierdoor komt het nogal eens voor dat je een wat oudere missie speelt waarbij je hooguit een slappe houten peddel krijgt om tientallen moeilijke zombies mee af te maken.

Bugs en slordigheden

Games van ontwikkelaar Techland hebben één ding gemeen: ze bevatten vaak veel bugs. Dead Island is helaas geen uitzondering. De game wordt geteisterd door een aantal vervelende fouten en slordigheden. Veel personages verspringen, objecten worden niet goed of incompleet weergegeven en lijken te zweven, zijmissies kunnen soms niet voltooid worden of lopen vast en de route op de radar blijkt soms gewoon niet te kloppen. Ook zijn de meeste autosaves vrij belabberd: je komt vaak midden op een plek terecht waar acht zombies staan die jou de vorige keer ook al om het leven hebben gebracht.

Samen sta je sterk

De nadelen van de RPG-elementen in Dead Island worden ook tijdens de coöp duidelijk. Je moet namelijk samen (met maximaal drie spelers) rond hetzelfde level zitten, anders gaat het niet goed samen en moet iemand zich aanpassen aan het lagere level van zijn medespeler. Tijdens het spelen (ook als je expliciet aangeeft dat je dit alleen wil doen) krijg je wel regelmatig bericht dat er iemand is die ongeveer even ver is, zodat je gemakkelijk samen een missie kunt voltooien. Toegegeven: samen spelen is inderdaad een stuk leuker. Zelfs nadat een totale onbekende opeens je allertofste wapen jat , omdat jij dit net naar een zombie hebt gegooid.

Hoewel Dead Island stukken beter is in de coöperatieve modus, blijft het spel ongepolijst aanvoelen. De verschillende genres zijn vaak niet goed uitgewerkt en vormen hierdoor nooit echt een gestroomlijnd geheel. De game wankelt, zowel inhoudelijk als in gebruik. Dat hoeft gelukkig geen onoverkomelijke barrière te zijn. Dead Island is in die zin net een slechte slasher-film: zeer vermakelijk (inclusief veel bloed en geweld), maar zonder diepgang, beleving of verfijning.

Dead Island is getest op de Xbox 360, voordat de eerste update werd uitgebracht.