Na het grote succes van The Sims 2 op de PC vorig jaar, hoeft het eigenlijk niet te verbazen dat EA de reeks ook uitbrengt op consoles en handhelds. Over de consoleversie waren we onlangs aardig te spreken, tijd dus om ook de versie voor de Nintendo DS aan een kritische blik te onderwerpen. In plaats van moeite te doen om het concept van de consoleversie op de handheld te proppen, heeft EA net de DS voor een geheel andere aanpak gekozen. Of dat zijn vruchten afwerpt lees je in deze review.

In tegenstelling tot The Sims 2 voor de andere platformen, run je in de Nintendo DS geen huishouden met daarin meerdere personages. In plaats daarvan neem je de controle over één persoon wie de taak heeft om een hotel draaiende te houden in een stadje genaamd Strangetown. Je kunt het hotel uitbreiden met nieuwe kamers en faciliteiten, en dient de gasten tevreden te houden door ervoor te zorgen dat het hotel proper is en ze in al hun wensen worden voorzien.

De meest opvallende eigenschap aan het spel is dat er gebruik wordt gemaakt van een real-time klok. Een gast die drie dagen in je hotel blijft, zal daarom ook drie echte dagen blijven. Het geld komt langzaam binnen, verspreid over de gehele dag. Het heeft daardoor geen zin om The Sims 2 lang achter elkaar te spelen, want buiten wat minigames heb je zo goed als niets om handen. Zet je het spel even opzij en speel je het een dag later, dan zijn er in tussentijd een paar gasten vertrokken, is er wat geld binnen gekomen en zijn er weer wat nieuwe gebeurtenissen die je aandacht vergen.

De gemoedstoestand van je eigen personage speelt een ondergeschikte rol in The Sims 2. Je hebt maar één balk die aangeeft hoe het met je gesteld is en deze kun je op diverse manieren op peil houden, bijvoorbeeld door te eten, te slapen of jezelf in je sanitaire behoeften te voorzien. Opvallend is dat het slapen niet in real-time gaat, maar dat je personage na enkele seconden in bed weer topfit is. Opvallend is ook dat de overige gasten dag en nacht wakker lijken te zijn, terwijl er wel een dag- en nachtcyclus is ingebouwd.

Voor mij werkte het hele real-time gebeuren eigenlijk niet zo. Wanneer je geen zin hebt om acht echte uren te wachten tot mijn nieuwe vertrek klaar was, kun je namelijk ook gewoon de klok van je Nintendo DS bijstellen. Inmiddels is de klok van mijn Nintendo DS al ergens in 2006 is aanbeland.

Dingen die komen kijken bij het runnen van een hotel zijn onder andere het geruststellen van je gasten, stofzuigen, inchecken, nieuwe meubels kopen, kamers inrichten, spelen in het casino, het zoeken naar kostbaarheden met een metaaldetector, het melken van koeien en het bevechten van buitenaardse wezens. De meeste dingen zijn verwerkt in minigames, die soms leuk zijn, maar vaak na enige keren al gaan vervelen. Vooral de gesprekjes die je voert om mensen gerust te stellen of te troosten, zijn enorm repetitief. Je moet hierbij steeds kijken naar een bepaald gebaar die je gesprekspartner maakt, om vervolgens de bijbehorende actie aan te tikken met je stylus.

Ook de overige minigames konden me eigenlijk weinig boeien, al was het piratenkaartspel in het casino nog best vermakelijk. Het hele spel wist me eigenlijk niet aan te spreken, al verdient het zeker lof dat EA de moeite heeft genomen om het spel helemaal op de Nintendo DS af te stemmen. Veel minigames maken leuk gebruik van de stylus en de microfoonfunctie van de Nintendo DS, zoals het stofzuigen. Hierbij kun je kostbaarheden oppikken die de stofzuiger dreigen ingezogen te worden. Pak je perongeluk een stofdeeltje op, dan wordt het scherm stoffig. Deze kun je door in de microfoon te blazen, weer schoon krijgen.

Er zitten ook een paar creatieve spelletjes in The Sims 2, zoals een tekenprogramma om je eigen kunstwerken mee te maken. Deze kun je vervolgens voor veel geld verkopen. Ook is het mogelijk je eigen muziek te maken en zelfs je eigen samples in te spreken, die door het spel naar verschillende toonhoogtes omgezet worden. Erg grappig, al houdt het de gemiddelde gamer niet langer dan een half uurtje zoet.

The Sims 2 richt zich duidelijk op de casual gamer, die zich ook weten te vermaken met spelletjes als Nintendogs, Animal Crossing en de Tamagotchi. Het is daarom een gemist kans dat het spel niet in het Nederlands vertaald is. Het Engels in het spel is namelijk ingewikkelder dan het vocabulaire van de gemiddelde brugklasser, waardoor sommige missies moeilijk te begrijpen zijn. Alle andere Sims titels zijn wel in het Nederlands vertaald en bevatten veel meer tekst dan deze Nintendo DS versie. Waarom EA ervoor gekozen heeft het niet te vertalen, is ons daarom geheel onduidelijk.

De Nintendo DS versie van The Sims 2 is geen makkelijk spel om te beoordelen. Het gros van de gamers zal het, vanwege het gebrek aan een echt doel of uitdaging, maar een suf spelletje vinden. Wanneer je echter zweert bij het inrichten van kamers en het draaiende houden van je eigen hotel, dan is The Sims 2 misschien wel je ding. Net als bij het voeren van je Tamagotchi, moet je eens in de zoveel tijd kijken hoe het met je hotel gaat en wat nuttigs doen met het verdiende geld. Doe je dat niet, dan verlies je elke vorm van betrokkenheid met het spel en ligt het al snel in een hoek stof te happen.