Bij 2D vechtspellen denken velen vrijwel direct aan de ontwikkelaar Capcom. De meest bekende 2D vechtspellenserie van het bedrijf moet wel Street Fighter zijn. Een andere serie dat dezelfde stijl als Street Fighter hanteerde, maar een stuk duisterder van aard was, is Darkstalkers. Capcom heeft voor de PSP Darkstalkers Chronicles: The Chaos Tower uitgebracht, wat niet meer is dan een compilatie van de voorgaande Darkstalkers games. Tweedimensionale vechtspellen zijn misschien wat ondergeschikt qua populariteit ten opzichte van hun 3D tegenhangers op de consoles, voor de handhelds kunnen ze een nieuw bestaan opbouwen. Voorlopig zullen we het met opnieuw uitgebrachte spellen moeten doen in de vorm van compilaties. Eens zien hoe dat uitpakt met Darkstalkers.

Darkstalkers is een vrij traditioneel vechtspel, waarbij er één tegen één op een stilstaand scherm gevochten wordt met verwoestende moves. De compilatie van de verschillende Darkstalker spellen zorgt in The Chaos Tower voor verschillende regels waardoor het vechten aan te passen is. Deze aanpassingen hebben voornamelijk betrekking tot de 'Special Stock Gauge', een meter die aangeeft of je speciale krachtige moves kunt gebruiken. Erg veel verschillen deze regels niet onder elkaar, maar het is goed voor de afwisseling.

Darkstalkers is onderverdeeld in verschillende modes, waarvan de Tower mode de belangrijkste is. De Tower mode werkt als een soort toernooi, waarin je het zo lang mogelijk moet uithouden. Aan het begin kies je drie personages waar je een rits aan gevechten mee af gaat. Bij elk gevecht kies je het personage om mee te vechten. Hierbij moet er vooral rekening gehouden worden met de healthmeter. Deze meter blijft laag van gevecht tot gevecht. De twee personages die niet vechten krijgen geleidelijk health erbij. Dit gaat echter zeer langzaam en dus raak je op een gegeven moment in de knoop. Wanneer alle drie je personages verslagen zijn, is het Game Over en kan het hele verhaal weer opnieuw beginnen. Het toernooi doorloop je elke keer via een veranderlijke weg afhankelijk van de uitkomsten van de gevechten. Sommige gevechten hebben bepaalde restricties, zoals het niet mogen slaan, niet mogen springen enzovoort. Het voorname doel van het toernooi is het vrijspelen van leuke content. Hierbij moet je denken aan concept art van de personages, en muziek van de vorige spellen. Heb je hier niets mee, dan krijg je maar weinig voldoening bij het doorwerken van het toernooi. Er kan gelukkig wel na elk gevecht gesaved worden als je dit wilt. Er is echter maar één savegame mogelijk die elke keer overschreven wordt.

Andere modes zijn Arcade, waarin je één van de 18 personages kiest om het één voor één tegen zeven computergestuurde tegenstanders op te nemen. Wanneer je verslagen wordt, krijg je de keuze om toch nog door te gaan. Uiteraard kent het spel ook een multiplayer component, want daar is een vechtspel nou eenmaal voor gemaakt. Het spel kent helaas geen gameshare optie, waardoor je dus iemand anders met een PSP en met Darkstalkers moet vinden voordat je eindelijk een multiplayer potje kunt spelen. Hierbij is het uiteraard de bedoeling je tegenstander te verslaan, niet meer en niet minder. Leuk is de League mode waarbij vier spelers het tegen elkaar zullen opnemen in een soort toernooi.

De vechtspellen van Capcom staan vooral bekend om de fantasievolle personages. Ook voor Darkstalkers hebben ze weer hun best gedaan om een rijke variatie aan mafkezen te verzamelen. Het verloopt van brute krachten die met harde, maar langzame, slagen de vijand neerslaan, tot kleine meisjes die juist erg snel zijn. Van een sexy katachtige, tot een brute mummie. Van een sneeuwmonster, tot een bizarre versie van roodkapje. Ze oogt lief en schattig, maar als je niet uitkijkt trekt ze een uzi uit haar mandje, of schopt ze een mijn onder je poten. Elk personage heeft zo zijn eigen combo's, de een nog vreemder dan de ander.

Darkstalkers is zo'n 10 jaar oud en daarmee de graphics en het geluid ook. De 2D graphics zijn goed overgezet naar de PSP en het systeem is er ook perfect voor. De oude geluidjes en muziek passen ook perfect bij de sfeer van het spel, maar lijken wat misplaatst op zo'n technisch wonder als de PSP. We raken al snel gewend aan al die mooie spellen!

Conclusie

Met Darkstalkers Chronicle: The Chaos Tower heb ik niet echt het gevoel iets heel bijzonders in handen te hebben. De opties en modes zijn erg standaard en de gevechten lijken allemaal op elkaar. Leuk voor de fans van de oude games zijn de vrij te spelen extra's, maar als je daar weinig mee hebt, geeft de Tower mode maar weinig beloning. Het spel is het enige vechtspel wat er op dit moment voor de PSP te verkrijgen is, en het is zeker het aankopen waard als je van het genre houdt. Met vrienden is het spel op zijn best, als je het spel alleen voor jezelf houdt blijft het allemaal wat matig. Koop dit spel voor de multiplayer! Ik hoop alleen wel dat er in de toekomst ook nieuwe 2D vechtspellen zullen verschijnen voor de PSP.

Gameplay: 7,5 Graphics: 7,0 Geluid: 7,0 Totaal: 7,5