Er worden dagelijks zo veel moorden gepleegd over de gehele wereld, dat het maar moeilijk is om het allemaal bij te houden. Vaak zijn deze moorden afrekeningen in het criminele circuit, drive-by shootings of een verdwaalde ‘crime passionele’. Daarnaast zijn er ook nog mensen die denken weg te kunnen komen met het vermoorden van een zakenpartner of familielid. De perfecte moord bestaat natuurlijk niet en dat is wat Gil Grissom en zijn team aan alle toekomstige moordenaars duidelijk wil maken. Het bewijs liegt nooit!

Crime Scene Investigation: Three dimensions of murder draait, zoals de titel al duidelijk aangeeft, om een CSI-team en een aantal moorden. De game in kwestie legt de nadruk op het CSI-team uit Las Vegas dat onder leiding van Gil Grissom zich verdiept in een vijftal zaken waar jij als speler de ‘stagiaire’ mag spelen. De zaken waar je op wordt gezet door Grissom, verschillen nogal van aard en als speler moet je er goed bij stil staan dat niets is zoals het lijkt.

De eerste zaak waar je als speler op wordt gezet, is de moord op een vrouw in een kunstgalerie. De business is letterlijk ‘killing’ bij de eigenaar, want hij zit opgescheept met een lijk van een vaste klant en een ontbrekend kunstvoorwerp wat best wel eens het moordwapen zou kunnen zijn. Het eerste dat je als beginnende CSI-medewerker voor je kiezen krijgt, is het maken van foto’s van het slachtoffer en het ontleden van het plaats delict. Dit ontleden gaat eigenlijk precies zoals je in de voorgaande CSI games al hebt kunnen zien. Door middel van gadgets en hulpmiddelen als vingerafdruk poeder, luminol, pincet en rubberen handschoenen, kun je bepaalde voorwerpen als bewijs inleveren. Hierbij komt direct het grootste deel van de gameplay van CSI: Three dimensions of murder om de hoek kijken. Want eerlijk is eerlijk, de gehele game draait om het praten met mensen, het verzamelen van bewijsstukken en het onderzoeken en vergelijken daarvan. Daarover wil ik niet denigrerend doen, want het is ongelofelijk verslavend als je er van houdt, maar het stelt niet bijzonder veel voor.

Deze nieuwe game in het CSI universum heeft echter wel een grote upgrade gekregen. De game is dit keer namelijk in 3D vormgegeven. Denk dan niet dat je complete vrijheid hebt om te gaan en staan waar je wilt, maar het ziet er wel beter uit dan een plat plaatje. Je kunt het bewegen in de game het beste vergelijken met de methode van voortbewegen uit The 7th Guest of The 11th Hour. Op het moment dat je naar voren klikt volgt er een animatie die je naar voren brengt. Niet geheel origineel, maar wel doeltreffend.CSI zou natuurlijk haar charme verliezen als de ontwikkelaar van een game die deze licentie draagt niet zou gaan voor de gelijkenissen van de hoofdrolspelers. Tell Tale heeft daarvoor gelukkig de acteurs in 3D gemodelleerd en de stemmen van de meeste acteurs opgenomen. Voetnoot hierbij is wel dat er voor de vrouwelijke spelers een sound-alike is gebruikt. Deze dames komen wel in de buurt maar zijn zo ongelofelijk doods ingesproken dat je het direct hoort. De actrices in de serie zijn namelijk veel levendiger en minder monotoon in stem. Daarbij moet je dan ook nog de houterige modellen in acht nemen die zo uit een Playmobile dorp zijn komen lopen. Er is wel gelijkenis met de acteurs, maar dat is wellicht omdat je weet wie ze voor moeten stellen. Daarbij komt ook kijken dat je bij elke zaak wordt bijgestaan door een ander lid van het team, dus je ziet ze allemaal.

Op de gameplay van CSI: Three dimensions of murder valt niets aan te merken. Je kunt de game op verschillende moeilijkheidsgradaties instellen, wat voor de experts onder ons voor leuke uitdagingen kan zorgen. Op z’n moeilijkst krijg je geen hints, geen tips en moet je alles zelf doen. Dit maakt het over het hoofd zien van een pluisje een ware zoektocht. Vaak is dit dan ook nog de ontbrekende hint die je nodig hebt om verder te komen. Het is maar waar je van houdt natuurlijk. Soms zijn de bewijzen die je zoekt echter voor jou als speler overduidelijk, maar moet je de game nog wel even laten zien dat je weet wat de bedoeling is. Voorbeeld hiervan is een lijk dat in een kist wordt teruggevonden waarop een Chinees teken staat. Jij als speler herkent de kist direct als een identieke kist die je in een kantoor hebt zien staan. Je moet echter eerst de twee foto’s van de kisten vergelijken wil je nieuwe dingen kunnen vragen aan de verdachten. Dit kan soms uiterst irritant zijn.

CSI: Three dimensions of murder is voor liefhebbers van de serie en niet al te moeilijke gameplay, een bijzonder leuke game. Natuurlijk zijn er de minpunten die ik naar voor breng, maar die kunnen de pret niet drukken. Als je eenmaal aan een zaak begint, laat deze je niet meer los. Ook al gaan ze over een moord op een gameontwikkelaar die net een gewelddadige FPS heeft uitgebracht. Dat verhaal zit vol met referenties over dat veel gamen slecht voor je is en al die andere ongein. Voor een winkelprijs van €29,99 is CSI: Three dimensions of murder een aanrader voor een ieder die de serie leuk vindt en van puzzelen en niet bijster gewelddadige games houdt.