Het was stil, te stil, rondom Call of Duty: Black Ops Declassified. Was de marketingafdeling van Activision gewoon vergeten dat deze game bestond of schaamde het bedrijf zich zo erg voor deze titel dat doodzwijgen de beste optie was? Het feit dat deze vraag opkomt, zegt al wat over de kwaliteit van de game. Net zoals overigens alle andere voorbodes ook niet veel soeps voorspelden: Nihilistic Software is een middelmatige ontwikkelaar en de Gamescom-demo was op zijn zachtst gezegd belabberd. Niemand had echter verwacht dat Declassified zo historisch slecht zou zijn.

"Als je zoveel plezier hebt met Black Ops 2 dat je het ook wilt spelen op de wc, schijt dan in je huiskamer."

Plot? Content? Waar zijn jullie?

Declassified probeert zich te positioneren tussen de eerste en tweede Black Ops, met missies waarin je speelt met oude bekenden Alex Mason, Frank Woods en Jason Hudson. Of tenminste, zoiets zou het moeten zijn, want de plot is een rommel. Ergens in het midden van stoeremannenpraat en snelle shots van foto’s en plattegronden zal vast wel het idee liggen van een verhaal, maar verder dan dat komen we ook niet. De missies zijn nauwelijks verbonden met elkaar en de opdrachten hebben minimale narratieve context. Het is een van de meest oppervlakkige spelervaringen in de geschiedenis van de videogame.

Naast het ontbreken van een plot, ontbreekt er overigens ook nog eens content. De traditionele singleplayercampagne wordt aan de kant geschoven en vervangen voor losse gefragmenteerde missies die extreem kort zijn. Vaak duurt een missie niet eens vijf minuten en speel je het kortste level in zelfs minder dan twee minuten uit.

Je kan dus een kopje thee zetten en erachter komen dat na het uitspelen van de singleplayer de thee nog steeds warm is. Bij mij persoonlijk waren alle tien de missies voltooid na ongeveer vijftig minuten. En het ergste is dat je waarschijnlijk meer plezier beleeft aan je lauwwarme thee dan aan heel Declassified.

Om te janken

De inhoud van die vijftig minuten is namelijk ronduit debiel. Het komt meerdere keren voor dat vijanden in een muur aan het schieten zijn, netjes achter elkaar in je kogelregen lopen of zichzelf doodmaken met een granaat. Het is tenenkrommend en lachwekkend tegelijk. De domheid van de tegenstanders wordt echter ‘gecompenseerd’ met grote aantallen vijanden die snel achter elkaar op je afkomen. In plaats van uitdagend wordt het daardoor helaas alleen maar frustrerender. De meeste vijanden springen als kamikazesoldaten uit hun dekking en schieten maar gewoon blind jouw richting op. De kans is daardoor aanwezig dat je dood gaat en je het level opnieuw kan beginnen. Checkpoints zijn er namelijk niet. Als je die grote aantallen overigens met tactische plannen wil overmeesteren kom je bedrogen uit. In elke shoot-out is er weinig tot geen ruimte voor beweging en vijanden ploppen zonder enige logica toch wel vanachter hun dekking vandaan. Uiteindelijk zit je telkens dus gewoon achter een stukje cover een veredeld spelletje Whack-a-Mole te spelen.

De schietactie an sich werkt qua besturing overigens best wel prima, mits je de standaard besturing flink aanpast. In eerste instantie staat automatisch sprinten namelijk aan, waardoor je als je langer dan twee seconden vooruit loopt een sprint inzet. Volkomen belachelijk en onpraktisch, dus het advies is om dat meteen uit te zetten. Aan het richten en schieten kun je helaas minder goed sleutelen, waardoor je nooit of te nimmer de heerlijk vloeiende Call of Duty loop-en-knal-actie krijgt. Normaal lopen voelt vrij stroefjes aan en in het richten van je wapen is geen precieze nuance aan te brengen.

Grafisch ziet het er allemaal vrij oké uit. In ieder geval een stuk beter dan de trailer op de Gamescom deed voorspellen. Desondanks zul je nooit weggeblazen worden. Er overheersen veel te veel grijstinten (wel meer dan vijftig) en de omgevingen lijken qua gevoel veel te veel op elkaar. Er zit wel veel detail in de wapens, maar dat wordt weer teniet gedaan door het matige schietgeluid.

Claustrofobisch

Alle basisbeginselen van een shooter kloppen dus niet en dat is in de andere modi niet heel anders. Hostiles is een soort survival-modus, waar je eindeloze golven aan vijanden kunt afknallen, maar is simpelweg te saai. Vijanden zijn net zo dom als in de campaignmodus en je blijft na elke golf weer in dezelfde simpele map verstrengeld. Daarnaast ontbreekt de mogelijkheid om de modus in multiplayer te doen, wat het geheel nog een beetje had kunnen redden.

De grootste troef van elke Call of Duty-game is de multiplayermodus, maar ook die trapt Declassified alleen nog maar dieper de grond in. Er zijn vijf standen waar je uit kunt kiezen, te weten: Team Deathmatch, Free for All, Confirmed Kill, Drop Zone en Team Tactical. Het maakt echter niet uit wat je kiest, want in elke modus vind je toch hetzelfde drama. Elke map is namelijk absurd klein, waardoor je altijd wel een aantal vijanden in je gezichtsveld hebt en binnen dertig seconden doodgaat. Vervolgens heb je kans dat je door veel voorkomende slechte spawns binnen twee seconden weer wordt doodgeschoten. Het dieptepunt is wel de variant op Nuketown, dat zelfs de helft kleiner is als het level in Black Ops. Het is werkelijk waar onmogelijk om gefundeerde en logische actie te hebben in zulke slechte en claustrofobisch gestructureerde maps.

Dat er genoeg wapens zijn, dat er veel te customizen valt en er te pielen is met perks en killstreaks, blijkt een schrale troost. Wel fijn: de verbinding is na de patch (van maar liefst 400 mb!) prima en je hebt nauwelijks last van lag tijdens de frustrerende potjes multiplayer. Al word je nog steeds wel eens om onverklaarbare redenen uit een game gegooid.

Wat nu met de Vita?

Als je zoveel plezier hebt met Black Ops 2 dat je het ook wilt spelen op de wc, schijt dan in je huiskamer. Koop in ieder geval niet Call of Duty: Black Ops Declassified voor de Vita. Dat is niet alleen verspilling van geld, maar geeft je ook te denken waarom je die Vita ook alweer hebt aangeschaft. Het komt in de verste verte niet in de buurt van een console-ervaring en met de prijs-kwaliteitverhouding in gedachten is Modern Combat op je smartphone een veel betere optie. Deze game is niet alleen een schande voor de serie, maar ook een rochel in het gezicht van iedereen die hoopt op kwaliteitstitels voor de PS Vita.