Eindelijk weer eens een geslaagde port voor de PSP! En wel van een racegame. Nadat de matige Full Auto 2: Battlelines niet echt kon voldoen aan de broodnodige vraag naar arcade racers voor de PSP kan Burnout Dominator dit wel.

Burnout Dominator is een uniek geval in de reeks. Het is nog steeds een multiplatform game, maar wel eentje die alleen voor de Sony consoles is bestemd. Voor de PS2 is het als het ware te zien als een afscheidscadeautje voor de jaren aan trouwe dienst op deze console. Natuurlijk zal de franchise gewoon doorgaan op de praktisch alle next-gen consoles en handhelds, dus van een werkelijk afscheid is niet te spreken. Wel heeft de exclusiviteit van Dominator voor de PS2 en PSP de makers wat vrijheden gegeven om wat aanpassingen te maken.

Zo heeft de meest vooraanstaande verandering plaatsgevonden in het boost aspect. Men heeft het beste van beide werelden genomen uit Burnout 2 en latere delen, en deze gecombineerd in een soort van überboost functie. Boost is te verkrijgen door zoveel mogelijk risico te lopen op de weg. Tegen het verkeer in rijden, vlak langs andere weggebruikers razen en ook tegenstanders van de weg af beuken behoren tot de mogelijkheden om meer boost te krijgen. Het is mogelijk om net als in Burnout 3 en 4 continu boost te gebruiken als je dat wilt.

Echter, je kunt je boost meter ook helemaal vol laten lopen om een supercharge boost te doen. Alleen tijdens het uitvoeren van deze boost is het mogelijk om punten te scoren. Als je echter de boostknop loslaat voordat je een burnout (de boostmeter is leeg) hebt gemaakt, is het alleen mogelijk om daarna een 'normale' boost te gebruiken. Net zoals in Burnout 2 moet eerst de hele meter weer vol zijn voordat je een supercharge boost kunt doen. Als je genoeg waaghalzerij hebt uitgehaald tijdens de supercharge boost en ook nog eens een burnout bereikt, vult de supercharge boost meter zich weer helemaal en kun je gewoon doorgaan met boosten. Natuurlijk is het zaak om zoveel mogelijk van deze boosts aaneen te rijgen voor meer punten, sneller te gaan en natuurlijk voor de kick. En een kick geeft het zeker. Door de supercharge boost te gebruiken ga je veel sneller dan tijdens een normale boost en wordt het steeds moeilijker om op de baan te blijven. De voldoening is dan ook groot als je praktisch de hele race hebt kunnen boosten. Ook voegt dit aspect enige strategie toe aan het inzetten van deze functie. Moet je de normale boost gebruiken, of ga je zonder eerst proberen de supercharge meter vol te krijgen? Het strategische aspect is echter niet groot te noemen, want het is over het algemeen gemakkelijk om de supercharge meter vol te krijgen.

Het nut van de boost heeft in Dominator meer invloed op het behalen van punten en de persoonlijke voldoening dan dat het je voordeel geeft op de tegenstander. Zelfs met het gebruik van de boost blijven de meeste andere auto's in de buurt en is het nauwelijks mogelijk om ver uit te lopen. Als een tegenstander voor je rijdt, lijkt het vaak ook nog eens dat je niet eens veel inloopt op hem. Het zogenaamde 'rubberband'-effect is in deze game volledig van toepassing op de AI. Het zorgt ervoor dat de tegenstanders altijd in de buurt blijven ongeacht wat je doet. Dit houdt de spanning er misschien wel in, maar het zorgt er ook gauw voor dat de waarde van de boost wegvalt. Gelukkig maken de andere voordelen van het boosten dit nadeel weer goed. De game is verder best lineair te noemen, maar heeft wel enkele noemenswaardige extra's Met de punten die je verdient zijn extra auto's en nieuwe races te verdienen in de World Tour mode. Racen zal ook alles zijn wat je doet, want de crashmode is achterwege gelaten. Wel is het mogelijk om ditmaal weer een track en een auto te kiezen om onafhankelijk van de World Tour races te doen. Dit was niet mogelijk in Burnout 4. Hoewel racen de enige optie is, zijn er wel extra modes en challenges toegevoegd die het gebrek aan een crashmode bijna doen vergeten. Zo zijn er zoals vanouds weer de Burning Lap (zet de snelste tijd neer), Road Rage (zoveel mogelijk tegenstanders uitschakelen) en Eliminator (elke ronde valt een rijder af) te spelen. Ook zijn er challenges waarbij je tijdens een race zoveel mogelijk risico moet nemen of zoveel mogelijk moet driften om een bepaald aantal punten te behalen. Hier bovenop komt ook nog eens de netwerkfunctie die je lokaal met maximaal vier mensen laat spelen en. Tevens is het mogelijk om scores te downloaden van lokale spelers of van het internet. Er is ook een optie aanwezig om extra tracks te downloaden, maar ten tijde van de review waren deze nog niet beschikbaar.

Wat betreft geluid is Dominator niet optimaal te noemen. Veel auto's klinken meer als een naaimachine dan als een echte auto. De game is hierin echter niet consequent, want bepaalde auto's klinken wel weer goed. De kwaliteit van de soundtrack is een kwestie van smaak, maar de aanwezigheid van meerdere versies van nummers van Avril Lavigne stemt me niet gelukkig. De hoeveelheid nummers in de game is met een kleine veertig nummers acceptabel te noemen, maar nog steeds zul je Avril vaker dan gewenst langs horen komen. Veel automodellen zijn direct overgenomen uit voorgaande Burnout games, maar er zijn ook een aantal nieuwe types bijgekomen. De oude modellen zien er bijzonder goed uit, maar jammer genoeg zijn de nieuwe versies niet door de meest getalenteerde ontwerpers gemaakt. Een kleine smet op een anderzijds goed aanbod aan auto's. De tracks zelf? Eigenlijk niets op aan te merken. Ze zijn uitdagend en bovenal mooi weergegeven. Bovendien is er niet sprake van enige 'slowdown', dus kunnen we concluderen dat de game grafisch best indrukwekkend genoemd kan worden. De relatief korte laadtijden vallen hierbij alleen maar in goede aarde.

Eén positief punt moet nog behandeld worden. En dit is de besturing van de auto's. Waar Full Auto 2 liet zien hoe het niet moest op de PSP, laat Burnout Dominator zien hoe het wel moet. De auto's voelen aan alsof ze werkelijk gewicht hebben en sturen heerlijk. De gevoeligheid van de besturing mag misschien iets te sterk voelen in begin, maar na een tijdje wen je hier vanzelf aan. De auto's hebben allemaal hun eigen rijgedrag en het is mooi om dit te gebruiken in de game. Zo gaan de supersnelle getunede bakken strak door de bochten en kun je met de Amerikaanse musclecars lekker driften. De game speelt gewoon lekker weg.

Het mag duidelijk zijn dat Burnout Dominator een zeer geschikte arcaderacer voor de PSP is geworden. Door de ietwat uitgeklede aard van deze game zou je zelfs kunnen zeggen dat de PSP-versie misschien nog een betere optie is dan de PS2-versie. Voor deze laatste console zou je immers net iets meer verwachten. Daar komt nog eens bij dat de PSP-versie ook nog eens een multiplayer mode heeft. De nieuwe boostfunctie voegt veel toe aan de gameplay en zou wat mij betreft zo in Burnout 5 mogen worden gestopt. De AI maakt deze functie niet zo nuttig is als voorheen, maar gelukkig heeft boosten meer voordelen dan alleen op de vijand voorblijven.