Bully ken je waarschijnlijk onder de naam Canis Canem Edit, een verdraaid leuk spelletje op de Playstation 2. Destijds kreeg het (onterecht) veel kritiek wegens zijn 'controversiële karakter', vandaar ook dat de naam Bully werd geschrapt en plaats maakte voor een nauwelijks uitspreekbare, intelligent klinkende titel. In 2008 is het weer tijd om terug te keren naar de schoolbanken, iets waarmee sommige onder ons nog dagelijks geconfronteerd worden. Laten we hopen dat Bully: Scholarship Edition daarentegen wél leuk is.

Het spel wordt weliswaar ontwikkeld door Rockstar, maar verwacht geen gewelddadige GTA-kloon; Bully is braaf. Het bevat geen bloed, geen vieze taal en geen neergeknuppelde hoertjes.  Dat Bully destijds zo'n  omstreden game was, is achteraf gezien volstrekt onlogisch. Het verhaal speelt zich af op een typische Amerikaanse kostschool. Je neemt de rol aan van Jimmy Hopkins wiens moeder en stiefvader ten einde raad zijn. Jimmy is namelijk het ultieme voorbeeld van een probleemkind. Na meerdere malen van andediverse scholen getrapt te zijn wordt Jimmy gedumpt bij de hekken op het grauwe schoolplein van Bullworth Academy, in de hoop dat de jongen zich hier eindelijk leert te gedragen. Niet dus. Vrijwel meteen werkt onze pestkop zichzelf  in de nesten en doet hij zijn verleden eer aan door het neerslaan van een medeleerling. Na een kort bezoekje aan de directeur wordt al snel duidelijk dat Bullworth geen pretje wordt voor Jimmy, dat de leraren stugger zijn dan Erwin's deadlines en de leerlingen niet zitten te wachten op een rat als Jimmy. Die leerlingen zijn overigens onderverdeeld in stereotype groepjes zoals we ze uit filmklassiekers als Grease kennen. De vetkuiven, de nerds, de kakkers en de sportjocks, allen zijn van de partij. 

Bully kent een sandbox-principe. Je kunt vrij door de omgeving rondlopen en doen en laten wat je wilt, maar er zijn natuurlijk consequenties aan verbonden. Aangezien Bullworth een school is moeten er lessen gevolgd worden. In principe kun je deze overslaan maar dat is je niet aangeraden. Zo kun je door het volgen van lessen  je vaardigheden verbeteren of sommige  voorwerpen vrijspelen. Door het foutloos presteren bij een scheikundeproefje speel je bijvoorbeeld jeukpoeder of stinkbommen vrij. Het probleem bij sommige van deze lessen is dat het nogal vaak een kwestie van trial  and error betreft, vooral wanneer je niet over de juiste kennis beschikt. De Engelse les acht je namelijk een goede Engelse woordenschat te bezitten, maar dit is niet bij iedere gamer het geval. Ook het benoemen van alle Amerikaanse staten bij Aardrijkskunde is een hels karwei.

Naast het volgen van lessen zul je opdrachten van medeleerlingen of leraren moeten uitvoeren. Dit kan op de school zijn maar ook in de stad daaromheen. Zo zal een nerd je vragen hem te helpen bij het terugstelen van zijn gestolen actiefiguren, een leraar wil dat je zijn drank terugvindt en een meisje vraagt of je haar dagboek wil terugstelen van een boze leraar. De missies zijn echt hilarisch, de humor in Bully is geweldig en de dialogen zullen menigmaal een glimlach op je gezicht toveren. In het stadje rondom Bullworth kun je allerlei extra opdrachten doen, zoals het maaien van gras of het rondbrengen van etenswaren. Leuk uitgewerkt, maar helaas net niet genoeg afwisselend om leuk te blijven. Er is altijd wat te doen in de wereld van Bully, verveling is schaars en de sfeer op Bullworth is geweldig. De Xbox 360 en Wii-versies bevatten acht extra missies ten opzichte van Canis Canem Edit, jammerlijk genoeg zijn deze niet zo lang en voegen daardoor weinig toe. Ook zijn er nieuwe vakken waaronder Biologie. Kikkers ontleden blijft natuurlijk een leuke bezigheid.  Misschien dat deze extra's leuk zijn voor de diehard fan, al vraag ik mijzelf af of dit genoeg is om na het spelen van Canis Canem Edit nog Bully aan te schaffen. Naast extra content heeft Bully natuurlijk ook een grafische update gehad, helaas is dit nou net  een van de minder goed uitgewerkte aspecten. Er kleven een paar grove technische fouten aan wat  anders een fantastisch spel zou zijn. De game loopt nog steeds op de achterhaalde Renderware Engine . Hierdoor komen de animaties heel erg gedateerd over. Ook de textures zijn af en toe erg grauw en vlak (vooral buiten de school). Daarnaast wordt Bully geplaagd door enorm veel laadschermen. Dit haalt je enorm uit de flow van de game. Telkens wanneer je een winkel of kamer binnenloopt staar je ongeveer vijf seconden naar een laadscherm, dit had absoluut niet gehoeven. Maar dit alles weegt niet op tegen de problemen die ik had met de 'echte' fouten.

De framerate van  de game weet op sommige momenten een dusdanig niveau te bereiken dat mij het gevoel bekroop dat ik naar een serie aan elkaar geplakte screenshots keek. Ik overdrijf niet, af en toe is het echt verschrikkelijk. Daarnaast wordt de game geteisterd door vastlopers. Aangezien Bully geen autosave-optie heeft, ren je voortdurend naar die schaarse plekken toe waar je wel kunt saven, omdat je niet geconfronteerd wil worden met wéér een vastloper waardoor je wéér overnieuw kunt beginnen. Rockstar zelf beweert dat het louter voorkomt bij oude Xbox 360's, maar aangezien die van mij uit september 2007 stamt trek ik dat in twijfel. Rockstar heeft beloofd zo spoedig mogelijk met een patch op de proppen te komen, maar tot die tijd tel ik dit nog altijd als een stevig minpunt. Ondanks de minpunten (waar niet iedereen last van blijkt hebben) weet Bully ook op de Xbox 360 goed te vermaken. De sfeer in het spel is subliem en de humor perfect. Alle clichés op het gebied van Amerikaanse highschools zijn aanwezig, het geven van wedgies is dus aan de orde van de dag en het bedreigen van nerds geeft op een vreemde manier een bevredigend gevoel. Ik denk niet dat er een reden is deze game te kopen voor mensen die al bekend zijn met de PS2-versie, maar voor de overige mensen is Bully zeker een aanrader.