De broederschap die bij ontwikkelaar Gearbox Software is ontstaan tijdens de ontwikkeling van Brothers in Arms, gaat zo diep dat men niet meer zonder elkaar kan. En dus werd de vakantie met vrouw en kinderen over boord gegooid om direct te beginnen aan het vervolg op de tactische shooter. Alhoewel, vervolg: de term semi-vervolg is beter op z’n plaats. De normaal onvermijdelijke ‘2’ is expres achter de titel weg gelaten, wat al een klein beetje een impressie geeft van hetgeen ons te wachten staat in Brothers in Arms: Earned in Blood.

Het is pas zeven maanden geleden dat Ubisoft de tactische Tweede Wereldoorlog shooter Brothers in Arms op de markt bracht. De game belandde maart dit jaar in de schappen en verraste vriend en vijand door een authentieke, realistische benadering van de in ’40 – ’45 geleverde strijd. In Brothers in Arms: Earned in Blood maken we een zijspoor van het oorspronkelijke verhaal mee. Je kruipt in de huid van sergeant Joe “Red” Hartsock, die net als sergeant Matt Baker uit het origineel, totaal verkeerd gedropt wordt. Het verhaal wordt op cinematische wijze uit de doeken gedaan, waarbij je in chronologische volgorde de belevingen van Red in de dagen die na de landing volgde, na mag spelen.

Je start Earned in Blood met enkel Hartsock in je garde. Al snel kom je nog enkele verdwaalde soldaten tegen, welke je mee neemt in je team. Samen vormen ze de welbekende fire en assault squad. De opzet van Earned in Blood is identiek: neem de vijand met je ene team onder vuur en flank deze met je andere team. Dit klinkt enorm simpel, maar vereist behoorlijk wat denkwerk en levert nog steeds enorm spannende, hectische taferelen op. De mogelijkheden tot flanken en de reacties van zie Germans zijn in Earned in Blood verbeterd. Wanneer je op een opzichtige manier om de tegenstander heen probeert te gluipen, zal de tegenstander zich herpositioneren. De beste optie is om middels de “situational awareness” optie, een pauzering van het spel waarbij je beter overzicht of het slagveld krijgt, een tactiek op te zetten. Het kat en muis spel dat volgt is uiterst vermakelijk.

De tweede verbetering binnen de doos van Earned in Blood, is de toevoeging van coöperatieve multiplayer. Ja ja, hij zit erin. De gameplay van Brothers in Arms leent zich uitstekend voor samenspel en dit is te merken in de coöperatieve mode. Je kunt in een aparte Skirmish mode alle missies uit de singleplayer naspelen. Tevens biedt de multiplayer mode je nog de mogelijkheid om in de doelstellinggebaseerde speelstand het gevecht tussen de Duitsers en de Geallieerden te ontketenen. Xbox Live wordt uiteraard ondersteund.

Earned in Blood speelt zich in een ietwat andere omgeving dan Road to Hill 30 af. Natuurlijk begeef je je nog steeds in het westelijke deel van Frankrijk, maar de locaties die je aan doet zijn meer stedelijk. Muurtjes en gebouwen, in plaats van bosjes en hekjes dus. Veel veranderd het niet aan de gameplay, het is meer een grafische toeter om het spel van het origineel te diversifiëren.

Hierbij komen we direct op het grootste minpunt van Earned in Blood: de gelijkenis met deel één. Het spel voelt niet aan als een echt vervolg, het is meer Brothers in Arms deel anderhalf. De gameplay is nog steeds top notch, met de graphics is niets mis en ook het geluid overdondert, maar tóch knaagt er iets. Je bent in gedachten gewoon nog deel één aan het spelen, wat voor een vervolg wat ‘goedkoop’, om het maar eens met krachttermen uit te drukken, aanvoelt. Begrijp me niet verkeerd, kwalitatief steekt het spel met kop en schouders boven de concurrentie uit. Het is door de kleine verbeteringen in de flank-opties en de bijgeleverde coöperatieve multiplayer, zelfs beter dan het origineel. Desondanks smaakte het spel in mijn mond een tikkeltje zuur.

Qua presentatie is Brothers in Arms: Earned in Blood Hollywood-waardig. De melodieuze muziek en het emotionele verhaal dat Hartsock over zijn belevenissen vertelt, geven het spel een authentiek en somber sfeertje. Visueel stelt het spel ook niet teleur, met uitgestrekte landschappen, gladde animaties en een rijkelijk arsenaal aan wapens. Verder passen de stemacteurs goed in het verhaal en doen ze hun kunstje voortreffelijk.

Brothers in Arms: Earned in Blood is een uitstekende game, met zeer uitgebreide tactische mogelijkheden, een aalgladde presentatie en een vermakelijke multiplayer mode. Het enige probleem is dat het spel wel héél erg voortborduurt op Brother in Arms: Road to Hill 30 en dat 90% van de gameplay identiek is aan die van deel één. Ben je op zoek naar een vernieuwde Brothers in Arms sensatie, dan stelt Earned in Blood teleur. Biedt het woord ‘meer’ je echter soelaas, dan is Earned in Blood een absolute aanrader.