Het adventuregenre, dat ooit tot een van de meest dominante spelgenres behoorde, is aan het eind van de jaren 90 langzaam doodgebloed. Adventuregamers moesten het ineens doen met één à twee degelijke titels per jaar, dat terwijl ze er tientallen gewend waren. Gelukkig zaten tussen deze titels nog een aantal echte toppers, zoals het prachtige Syberia en het erg leuke Runaway. En toen was daar Broken Sword: The Sleeping Dragon, het derde deel in de befaamde Broken Sword reeks, welke in 1996 van start ging en al snel tot de betere adventurereeksen behoorde. Revolution Software, de makers van het spel, beloven ons een revolutie die het adventuregenre opnieuw tot leven zal wekken. Grote woorden, maar weet men deze ook in te lossen?

Broken Sword: The Sleeping Dragon vertelt wederom het verhaal van George Stobbart, een Amerikaanse patentenadvocaat, en Nicole Collard (kortweg Nico), een Franse journaliste. In de eerste twee delen hebben ze samen al wat avonturen meegemaakt, maar bij aanvang van het derde deel gaan ze beiden weer hun eigen weg. George is in de Congo om een man te bezoeken welke een nieuwe, grootste uitvinding gedaan heeft, terwijl Nico voor haar werk een hacker moet interviewen in Parijs. Nu wil het toeval dat zowel de hacker als de uitvinder de dood vinden en dat de daders bij één en dezelfde persoon horen. Al snel kruisen de wegen van George en Nico elkaar en stappen ze samen wederom het grote avontuur in.

Consolegeschikte Interface

De makers kondigde bij voorbaat al een revolutionaire interface aan voor dit derde deel van Broken Sword. Het spel werd namelijk ontwikkeld met de consoles in het achterhoofd, dus een klassieke muisinterface was niet meer mogelijk. Je krijgt dit maal, vergelijkbaar met Monkey Island 4 en Grim Fandango, de directe controle over je karakter. Objecten die je kan gebruiken worden gemarkeerd met een klein sterretje wanneer je erbij in de buurt staat. Vervolgens verschijnen er een aantal acties die je met het object kan aanvangen, elk corresponderend met een van de vier gekleurde knoppen van je controller. Je krijgt enkel de acties te zien die ook zinvol zijn met het specifieke object, waardoor je niet onnodig hoef te proberen objecten op te pakken of te gebruiken.

Puzzels

Met het derde deel ruilt de Broken Sword reeks de kenmerkende cartoongraphics in voor volledige 3D omgevingen, iets wat aanvankelijk op enige tegenstand kon rekenen. Gelukkig was de vrees ongegrond, want Broken Sword 3 is een adventuregame in haar puurste vorm. Je zal voornamelijk met de vele karakters in het spel moeten praten en objecten moeten verzamelen en op de juiste plaats moeten gebruiken, om verder te komen in het spel. Er zitten wel een paar actiescènes in het spel, maar deze zijn schaars en bestaan uit niets meer dan op het juiste moment een knop indrukken, bijvoorbeeld om weg te duiken wanneer er een auto op je afgereden komt. Mislukt het, dan krijg je meteen de kans het opnieuw te doen, dus zelfs de grootste pacifist zou er geen moeite mee moeten hebben.

De soorten puzzels die je tegen zal komen zijn wel iets anders dan in voorgaande delen. De nadruk op het ondervragen en combineren van voorwerpen is iets kleiner en er zijn meer puzzels die met objecten in de omgeving van doen hebben. Dit resulteert meestal in het verschuiven van kisten op perfect vierkante rotsblokken, vaak om een opstapje te maken naar een hoger gelegen locatie. Lang niet elke adventurespeler zit op dit soort puzzels te wachten, vooral omdat je de oplossing vaak meteen ziet maar de uitvoering vrij veel tijd in beslag neemt. Ook kom je later in het spel nog een aantal stealthpuzzels tegen en zal er ook veelvuldig geklommen moeten worden. Bij dit klimmen en klauteren, kan je niet dodelijk ten val komen, maar gaat het er vooral om de juiste route te kiezen. Halverwege het spel kom je ook in een tempel terecht, een locatie die meestal gebruikt worden voor de meest onzinnige puzzels. Adventurespelers die het laatste hoofdstuk van Gabriel Knight 3 kennen, weten ongeveer wat ze kunnen verwachten.

Helaas zijn de puzzels zelden echt moeilijk. Het is geen Largo Winch, maar echt veel denkwerk is er ook niet voor nodig. Er zitten slechts enkele redelijk pittige puzzels in het spel, de overige zullen voor de ervaren adventurespeler snel opgelost zijn. Toch kan het nog voorkomen dat je vast komt te zitten, bijvoorbeeld door een van de bugs die het spel rijk is. Zo zat ik op een gegeven moment hopeloos vast. Na uren rond gelopen te hebben op dezelfde locatie en elk object op alles gebruikt te hebben, besloot ik toch maar een walkthrough raad te plegen. Hierin las ik dat ik de telefoon diende te gebruiken, maar wanneer ik dit in het spel probeerde, gebeurde er niets. Er zat toen niets anders op dan het spel opnieuw spelen tot hetzelfde punt, waarop de telefoon ineens wel werkte! Je hoeft de bugs natuurlijk niet persé tegen te komen, maar wanneer dat wel het geval is, is het natuurlijk een flinke domper op het spelplezier.