We verlangen allemaal wel eens terug naar onze jeugd. Die tijd was zo veel simpeler. Je kreeg van je moeder een uur de tijd om op de computer te spelen, en daarin probeerde je zo ver mogelijk te komen in de game die je op dat moment speelde. Monkey Island, Larry, Day of the Tentacle: allemaal boden ze een leuk verhaal en geinige puzzels. Ze maakten je bovendien aan het lachen. Broken Sword kwam net aan het einde van de hoogtijdagen, in 1996, en bracht wat meer mysterie en intelligentie in het genre.

Na succesvolle mobiele heruitgaven en een geslaagde Kickstarter-campagne zijn we, 17 jaar later, toe aan het vijfde deel in de serie. Fans van old-school point-and-click adventures doneerden meer dan 750.000 dollar om de serie nieuw leven in te blazen. We kunnen ons niet voorstellen dat dit uiteindelijke product is wat zij graag wilden zien. Broken Sword 5 is namelijk geen spat veranderd sinds de eerste game uit 1996: het is precies een spel uit de jaren ‘90, met alle nadelen die daar bij horen. Dat valt tegen, vooral in deze tijd waarin de adventure zich juist op allerlei manieren opnieuw uitvindt met titels als The Walking Dead en L.A. Noire.

Duurt lang!

Het begint bij het verhaal. De game doet er uitermate lang over om op gang te komen en is nergens spannend. Na een spectaculaire opening neemt het uitgebreid zijn tijd om een punt te maken. Sterker nog, het punt is aan het einde van deze eerste episode nog niet eens in zicht – de tweede helft komt begin volgend jaar als gratis update. Avonturiersduo George en Nico ontmoeten elkaar bij toeval in een Frans atelier, net voordat daar een overal plaatsvindt. Op het eerste gezicht een standaard diefstal, maar niets is natuurlijk wat het lijkt. Het schilderij dat is meegenomen blijkt onderdeel van een kwaadaardige sekte en het gebeuren is misschien wel door een werknemer van de kunsthal bekokstoofd. De raadsels worden in de drie tot zes uur van dit eerste deel niet beantwoord, en dus is het lastig om het verhaal als geheel te beoordelen, maar tot nog toe is het nog weinig interessant. Het behelst niet veel meer dan een speurtocht naar een gestolen kunstwerk.

Het verhaal wordt bovendien niet met overgave verteld: de voice-acting is opvallend stijf. Nico en George zelf gaan nog wel, maar de meeste randfiguren, waarvan sommige bekenden zijn uit eerdere delen, komen een stuk minder goed uit de verf. Er zijn personages die met gebalde vuist woedend staan te gebaren, maar hun stem kalm houden. Ook is er een man die, terwijl er net iemand voor zijn ogen is vermoord, eerst een stuk pizza wil voordat hij met je praat. Iemand die je betrapt terwijl je in zijn spullen neust ziet er wel boos uit, maar klinkt dat totaal niet. Het zorgt ervoor dat je totaal geen binding hebt met de personages van Broken Sword 5.

De wereld is mooi

Revolution Software doet wel zijn best om een moderne setting neer te zetten die redelijk geloofwaardig is. Zo heb je bijvoorbeeld een smartphone tot je beschikking die soms gebruikt wordt om informatie op te zoeken. Als je opgesloten zit in iemands kantoor, kun je echter ineens niet telefoneren voor hulp. Je kunt je partner wel bellen, maar dan vertelt George alleen de laatste hint die hij heeft ontdekt, en vergeet hij dom genoeg om te zeggen dat hij gevangen wordt gehouden.

De achtergronden zien er trouwens wel prachtig uit. De straten van Parijs en Londen zijn met de hand getekend en bieden een adembenemend uitzicht. Het is jammer dat er niet wat meer locaties zijn om te bezoeken. De personages zelf ogen niet altijd even natuurlijk. Ze lijken een soort plastic actiefiguurtjes die bewegen als stijve kleipoppetjes. Bovendien zijn er redelijk wat bugs waardoor hun mond niet altijd beweegt tijdens het spreken.

Been there, done that

De puzzels zijn verder niets om over naar huis te schrijven. Het zijn de standaard uitdagingen die je al duizenden keren gezien hebt in het genre. Je combineert voorwerpen met elkaar, stelt de juiste vragen aan verdachten of probeert afleidingen te fabriceren waardoor je in een onoplettend moment door iemands spullen kunt neuzen. Je zult je nooit echt lang hoeven af te vragen wat de volgende stap is, en als je toch vast komt te zitten is er altijd een hintsysteem dat je vrij direct vertelt wat je moet doen om verder te komen.

Qua gameplay zal de echte fan van oude point-and-click adventures dus enigszins aan zijn trekken komen. Over het verhaal is een definitief oordeel nog niet mogelijk. Deze eerste aflevering biedt in ieder geval niet genoeg intriges om interesse te wekken. Vooralsnog onderstreept Broken Sword 5 vooral dat een nostalgisch reisje terug in de tijd niet altijd een goed idee is.