Toen Electronic Arts een jaar of twee geleden bekend maakte dat Amerikaans filmregisseur Steven Spielberg mee zou werken aan onder andere Bloom Blox, beweerde menig gamecritici dat het vooral zou gaan om een schaamteloze publiciteitsstunt. Alhoewel dit best een kern van waarheid kan bevatten, is de promotiecampagne van het spel tot dusver allesbehalve noemenswaardig te noemen. En dat is zonde, want Boom Blox is zonder enige twijfel het leukste puzzelspel sinds de millenniumwisseling.

Het spelprincipe van Boom Blox is oersimpel: vernietig, bescherm of herbouw Jenga-achtige bouwstelsels. Dit doe je door onder andere steungevende pilaren weg te trekken, chemische balletjes te werpen en ontplofbare olievaten te beschieten. Het leuke hieraan is dat je continu op een intuïtieve, maar tegelijkertijd behoorlijk innovatie wijze gebruik maakt van de bewegingssensor van de Wii. Kort gezegd steekt de besturing als volgt in elkaar: je dient louter gebruik te maken van de Wii-Mote, die feitelijk je eigen hand voorstelt, waardoor je nauwelijks gebruik maakt van knoppen. Blokken slepen en bommen werpen doe je dan ook door de bewegingen te maken die je normaliter zou maken bij het verrichten van deze handelingen. De besturing is zo natuurgetrouw en met zoveel gevoel voor nuance geïmplementeerd dat iedereen het spel vrijwel onmiddellijk kan oppakken.

Niet alleen de besturing, ook de physics van Boom Blox steken ongekend goed in elkaar. Dit valt vooral te merken aan de puzzels waarin je enkele houten blokken uit stevige bouwconstructies dient te verwijderen. Wat je ook doet en welk element je ook loswringt, het blokkenstelsel reageert steeds weer op zeer natuurgetrouwe wijze. Al naar gelang je trekkracht en de plaats waar je de toren raakt zal de toren bijvoorbeeld naar een bepaalde kant kieperen of zelfs gedeeltelijk in elkaar storten. Ook wanneer je de bouwwerken belaagt met ballen of ze laat ontploffen reageert ieder afzonderlijk stukje precies zoals je zou verwachten. Een zeer knap staaltje techniek, dat voor het eerst een gevoel van een geheel nieuwe gamedimensie weet op te roepen.

Alhoewel het spelprincipe van Boom Blox zeer eenduidig is, zit er veel meer variatie in de puzzels dan je in eerste instantie zou denken. Zo dien je het ene moment een wandelpad vrij te maken voor een reuzengorilla door overtollige blokken weg te werken, terwijl je even later een burcht moet zien te veroveren door een aantal agressieve bevers te bekogelen. Doordat de doeleinden zo uiteenlopend zijn, dien je continu een andere speelwijze te hanteren. Nu eens speelt tijd en kracht een grote rol, dan weer zijn precisie en finesse doorslaggevend. Repetitieve spelelementen zijn dan ook uit den boze in Boom Blox.

Naast de vernieuwende besturing en de medewerking van Spielberg staat nog een ander aspect centraal: het aantal speelbare puzzels. Er zitten maarliefst driehonderd puzzels in de game verwerkt. Toch valt de beschikbare inhoud in de praktijk een beetje tegen. Om alle puzzels te volbrengen heb je namelijk maar een uurtje of zeven nodig. Gelukkig geldt dit alleen maar als je genoegen neemt met de bronzen medaille, waarmee je de volgende puzzel vrijspeelt. Wil je echter overal de hoogste score halen en alle extraatjes vrijspelen, dan kun je hier minstens een twintigtal uren bij optellen.

Het behalen van de gouden plak is namelijk van totaal andere orde. Zo dien je onverhoeds een viertal torens met slechts één bal omver te werpen, iets dat in eerste instantie onmogelijk lijkt. Pas nadat je alle hoeken en gaten van de puzzel doorgrond hebt en je de structuur van de bouwsel volledig tot je hebt laten doordringen, kom je in de buurt van het beoogde eindresultaat. Een ontzagwekkende hand-oog coördinatie en een vernuftige denkwijze zijn voor het behalen van de gouden medaille dan ook meer dan gewenst.

Ben je eenmaal uitgekeken op de driehonderd puzzels, dan kun je nog altijd aan de slag met de ontwerpmodus, die je in staat stelt zelf hersenbrekende puzzels te creëren. Deze modus steekt zeer goed en intuïtief in elkaar, en voor je het weet schud je de meest bizarre raadsels uit je mouw. Overigens is het aan te raden om eerst de hoofdmodus te voltooien alvorens je hiermee aan de slag gaat. Gedurende de hoofdmodus speel je immers een hoop objecten, omgevingen en personages vrij, die je weer kunt gebruiken voor het ontwerpen van je eigen levels. Je zelfontworpen puzzels kun je ook online delen. Helaas kan dit alleen met je Wii-vrienden. Zonde, want een Boom Blox gemeenschap, waarin je ongelimiteerd levels van eenieder kon downloaden, zou de spelduur aanzienlijk hebben verlengd.

Het leukste aspect van Boom Blox is ongetwijfeld de multiplayer. Vrijwel alle soorten puzzels uit de hoofdmodus zijn zowel coöperatief als tegen elkaar te spelen, nu eens omstebeurt, dan weer tegelijkertijd. Met de diversiteit zit het in deze modus dus wel snor. En doordat het briljante spelprincipe uit de hoofdmodus volledig gehandhaafd blijft, speelt het ook nog eens als een droom. En zeg nou zelf, wat is er nou leuker dan je vrienden te verslaan door een zelfgecreëerde hersenbrekers, die je zelf uiteraard nog niet hebt opgelost, vlak voor de eindtijd te volbrengen terwijl je kameraden er geen raad mee weten?

Wat Boom Blox nóg aantrekkelijker maakt, is het gegeven dat het spel voor een budgetprijs in de schappen ligt. Ook de toevoeging van een Nederlandse taaloptie is zeer zeker het vermelden waard. Alhoewel er hier en daar wat kleine (spel)foutjes in de vertalingen geslopen zijn, is het zonder meer een welkome toevoeging. Zeker de ietwat jongere spelers, voor wie Spielberg het spel ook oorspronkelijk bedoeld heeft, zullen hier de nodige profijt van hebben. De Engelse taaloptie kan namelijk nog wel eens tot wat problematiek leiden, doordat er een hoop spreektaal gebruikt wordt.