Ongeveer een jaar geleden wist Bomberman Land Touch! voor de Nintendo DS vriend en vijand te varrassen doordat de titel spelers een erg complete en vooral plezierige ervaring voorschotelde. Door de goede kritieken en hoge scores moet ontwikkelaar Hudson gedacht hebben het succes even lekker verder te zetten met een gelijksoortige Wii-game. Op die manier kwam naar alle waarschijnlijkheid Bomberman Land voor de Wii tot stand.   Dat de hierboven beschreven manier van spellen ontwikkelen niet steeds tot een succesverhaal leidt, hebben we al meerdere malen mogen meemaken. Spijtig genoeg is het bekende cliché ook bij Bomberman Land Wii van toepassing. Het idee achter het spelconcept is nochtans niet zo heel gek: beleef samen met de personages uit het universum van Bomberman een knotsgek avontuur op een eiland vol met dolle spelletjes en fijne attracties.   Het schoentje begint echter al aardig te wringen eens we een introfilmpje voor ogen krijgen waarin het weinig bijzondere verhaal uit de doeken wordt gedaan. Een plechtig uitziend Bomberman-ventje laat via een videoboodschap aan Cheerfull White, het hoofdpersonage, weten dat Bomberman Land zopas de deuren heeft geopend en dat iedereen die graag spelletjes speelt meer dan welkom is. Zo'n uitnodiging laat natuurlijk niemand liggen en dus vertrekt de hele bende richting het preteiland. Daar aangekomen komt er aan de leuke sfeer abrupt een einde, want een kwaadaardig poppetje heeft de macht over het park overgenomen. Paniek alom, maar gelukkig is Cheerfull White er om al spelende de situatie op te lossen. Het lezen van de bovenstaande alinea heeft je misschien twintig seconden kostbare tijd gekost. In het spel doet men er makkelijk tien minuten over om deze niets omvattende verhaallijn uit de doeken te doen. Dat komt doordat tekstvelden tergend traag over het beeld rollen, nutteloze animaties lang en in het breed in beeld moeten komen en dit niet weg te drukken is. Ik wil gewoon die leuke spelletjes die men mij op het doosje van het spel beloofde spelen, en wel nu potverdorie! Bovendien maakt het bewuste filmpje ook duidelijk dat Bomberman Land nu al kans maakt om de prijs voor lelijkste Wii-game van 2008 te winnen, zowel op het visuele als auditieve vlak. Personages zien er kartelig uit, omgevingen hebben een lelijke waas over zich hangen en mijn luidsprekers produceren ongeïnspireerde bliepdeuntjes.   Eens je dan eindelijk de bewuste spelletjes kunt spelen, begint de lucht gelukkig wat op te klaren. De ontwikkelaar zal geen prijs winnen voor originaliteit, maar de minigames die je te spelen krijgt zijn allemaal net leuk genoeg om je een tijdje mee bezig te houden. Het speelt in het nadeel van Bomberman Land dat er reeds zoveel titels voor de Wii op de markt zijn die minigames op een meer aantrekkelijke of grappige manier aanbieden. Over de hoeveelheid spelletjes mogen we echter niet klagen, in totaal zijn er zo'n veertig verschillende activiteiten aanwezig die geleidelijk aan worden vrijgespeeld. Leuk is dat er ook minigames aanwezig zijn die met twee, of zelfs met vier spelers tegelijk gespeeld kunnen worden. Vreemd is echter dat ontwikkelaar Hudson er een jaar geleden wel in slaagde om Bomberman Land Touch! op de DS te voorzien van WiFi-mogelijkheden, terwijl deze Wii-versie op geen enkele manier gebruik maakt van de toegang tot het internet waarmee de console is uitgerust. Een doodzonde als je het mij vraagt, zeker als je dan ziet dat Bomberman Land ook nog uitgerust is met de en populaire Battle Mode.   Waarschijnlijk is het niet de bedoeling van de ontwikkelaar, maar de aanwezigheid van het klassieke Bomberman-spel op het schijfje maakt veel goed. Aanwezig zijn zes verschillende spelvarianten, waarvan er eentje speciaal voor de Wii werd ontworpen, op het welbekende en super verslavende leg-een-bommetje-en-knallen-maar-spelletje waaraan Bomberman eigenlijk zijn bekendheid te danken heeft. Ook hier stelt het spel grafisch niets voor, maar de gameplay is doorheen de jaren nog steeds intact gebleven. Echte fans zullen blij zijn om te horen dat er een heleboel dingen aangepast kunnen worden om potjes extra spannend en pittig te maken. Mocht je een paar vrienden op overschot hebben die wel eens een avondje Wii willen spelen, dan is de Battle Mode uit Bomberman Land een ideale kandidaat om de hele avond te vullen.   Toch zou het wat belachelijk zijn om na deze positieve uitbarsting het spel met een net zo positieve score te belonen. Aan het einde van de rit moeten we gewoon constateren dat Bomberman Land Touch! en diens opvolger voor de DS, zowel kwalitatief en kwantitatief meer te bieden hebben. Ben je echter een verstokte Bomberman-fan met enkel en alleen een Wii in huis, dan is de aankoop misschien nog te verantwoorden. Wil je daarentegen vooral wat leuke minigames in huis halen, steek dan bij andere titels je licht eens op.