De simpele opzet, de aandoenlijke stijl en de enorme verslavingsfactor zorgden ervoor dat Bomberman enkele decennia geleden hét multiplayer-spel bij uitstek was. Sinds de release van dit legendarische eerste deel heeft de serie de markt echter nooit meer op z'n kop weten te zetten. Het bleef helaas bij een aantal remakes en een overdosis aan matige spin-offs. Weet Bomberman Land voor de PSP de naam van het origineel wél hoog te houden of is het opnieuw dertien in een dozijn?

Bomberman Land biedt twee totaal verschillende spelervaringen. Aan de ene kant kun je het traditionele speltype spelen, waarin je elkaar dient te bestoken met bommen in de klassieke doolhoven, terwijl je aan de andere kant een heuse verhaalmodus kunt doorlopen, die de nadruk legt op het spelen van minispellen.

In deze verhaalmodus van Bomberman Land kruip je in de huid van de alom bekende bommenman Cheerful White. Terwijl je samen met je vriendjes een aantal zuurverdiende pintjes naar binnen giet, ploft een brief op je deurmat. Het betreft ditmaal geen vervelende belastingsformulieren of innige liefdesbetuigingen, maar een verontrustende mededeling van de directeur van Bomberman Land, het grootste pretpark ter wereld. Vrijwel het hele park is volgens hem spoorloos verdwenen. En aangezien jij Bomberman Land al eens eerder hebt gered van kwade krachten, beschouwt de directeur jou als de uitverkorene om ook dit probleem op te lossen. Je twijfelt natuurlijk geen moment aan je eigen kunnen en springt in je privé-vliegtuig om het park te ontdoen van deze erbarmelijke situatie. Door een samenloop van omstandigheden stort je vliegtuig neer aan de rand van het park. Geheel toevallig kom je een mini-bommenman tegen die je enkele nuttige tips geeft en je haarfijn uitlegt hoe het park te herstellen is. 

Om bepaalde gebieden weer terug te brengen naar hun oorspronkelijke staat dien je verschillende genummerde stukjes terug te vinden. Deze stukjes verkrijg je door eenvoudige opdrachten te vervullen. Zo zul je in eerste instantie vooral bezig zijn met het zoeken naar een oplossing voor het geheugenverlies van de werknemers. Dit bereik je door met hen te praten. Deze dialogen zijn bij vlagen zeer grappig door bij tijd en wijle op geslaagde wijze naar andere bekende spelreeksen te verwijzen. Helaas worden de opdrachten na een tijdje behoorlijk repetitief en halen ze de snelheid uit het spel. Gebieden zijn daarnaast ook vrij te spelen door een soort tol te betalen, bepaalde accessoires te dragen en enkele nevenevenementen te voltooien.

Het grootste gedeelte van deze modus zul je echter bezig zijn met het spelen van minispellen. Deze minispellen stellen de attracties van Bomberman Land voor, en door ze succesvol te doorlopen worden ze als het ware opnieuw geactiveerd voor de bezoekers van het park. Minispellen zijn er in overvloed en zijn bovendien behoorlijk uitdagend door de tijdsgebondenheid. Het ene moment dien je een rol toiletpapier zo snel mogelijk uit te rollen terwijl je even later bezig bent met bij elkaar brengen van een kudde schapen. Het is jammer dat een groot gedeelte van de spellen niet erg vermakelijk is, waardoor je na het voltooien van de singleplayer nauwelijks de behoefte hebt terug te keren naar een bepaalde attractie om je topscore te verbeteren. Het komt er namelijk op neer dat je domweg op het juiste moment op de actieknop moet rammen opdat je personage een bepaalde handeling verricht.

Naarmate je verder komt in de game, speel je steeds meer faciliteiten vrij. Deze variëren van winkels tot informatiebalies. In de winkels kun je vele hebbedingetjes kopen, maar je kunt ook enkele producten krijgen die je daadwerkelijk nodig hebt om bepaalde opdrachten te volbrengen. Zo zul je bijvoorbeeld een bepaald pakje moeten dragen om het geheugen van een werknemer op te frissen. De informatiebalies verschaffen je de nodige hints en tips, maar verkopen ook passen waarmee je de moeilijkheidsgraad van de minispellen kunt verlagen.

Wanneer je op de verhaalmodus, die tussen de tien en twaalf uur duurt, bent uitgekeken of toe bent aan een beetje afwisseling, kun je terecht bij de gevechtsmodus. Deze modus omvat in feite niet meer dan de oorspronkelijke Bomberman, maar staat desondanks garant voor de nodige uurtjes speelplezier. Voor wie het origineel niet kent: je speelt in een soort doolhof tegen drie opponenten en het is je doel hen uit te schakelen door op strategische plekken bommen te plaatsen. Dit klassieke principe werkt nog steeds ontzettend verslavend. Dat je daarnaast de spelregels naar eigen wens kunt aanpassen, vergroot deze verslavingsfactor alleen maar. Bij wijze van uitsmijter is het ook mogelijk deze modus met vier vrienden te spelen met slechts één exemplaar van de game. 

Op het technische gedeelte van de game valt nauwelijks iets aan te merken. Bomberman Land is weliswaar geen audiovisueel wonder, maar het oogt en klink allemaal zeer degelijk en de simpele stijl zet de juiste sfeer neer. Wel zul je zo hier en daar wat kleine oneffenheden tegenkomen. Het is daarnaast wel opmerkelijk dat de gevechtsmodus het oorspronkelijke uiterlijk behouden heeft. Echt rouwig hoeven we hier echter niet over te zijn, aangezien ook deze vorm van weergave zo z'n charmes heeft.