In een tijd waarin race– en actiegames de verkooplijsten domineren, komt Capcom met een puzzelgame op de proppen. Bombastic is het nieuwe wapenfeit van de ontwikkelaar van onder meer Onimusha, Devil May Cry en Resident Evil en laat dus de iets meer luchtige kant van Capcom zien. Hebben ze met Bombastic een nieuwe topper afgeleverd, of kunnen ze beter terug gaan naar vertrouwd terrein?

In Bombastic draait het allemaal om dobbelstenen. Je speelt op een vierkant vlak van 7 bij 7 vakken, waar een aantal dobbelstenen op liggen. Zelf ben je één van de Aqui Chan, een ondefinieerbaar soort duiveltje, dat op deze dobbelstenen loopt. Door te bewegen rol je de dobbelstenen over het speelveld. Wanneer je dan dobbelstenen van dezelfde waarde aan elkaar aansluit, zullen deze gaan gloeien en uiteindelijk ontploffen, waarvoor je dan weer punten krijgt. Van tijd tot tijd verschijnen er dan weer nieuwe dobbelstenen, zodat je deze weer kan laten ontploffen. Het is game over wanneer het speelveld helemaal vol ligt met dobbelstenen, of wanneer je door een ontploffing geraakt wordt. Tot zover vrij simpel, toch?

Alleen het aan elkaar aansluiten van de dobbelstenen is echter niet genoeg, de waarde van de dobbelsteen geeft namelijk aan hoeveel dobbelstenen je aan elkaar moet aansluiten. Zo zal je minstens drie dobbelstenen met een waarde van 3 aan elkaar moeten aansluiten, en minstens vijf dobbelstenen van 5 om ze tot ontploffing te brengen. Wanneer de dobbelstenen dan uiteindelijk gaan gloeien, kun je meer dobbelstenen van dezelfde waarde er tegenaan rollen, zodat deze ook gaan gloeien. Ook kun je de gloeiende dobbelstenen gewoon blijven rollen, totdat deze ontploffen uiteraard.

Dit laatste kan handig zijn, omdat ontploffende dobbelstenen een soort vuurstraal afschieten in alle vier de richtingen, waarbij de waarde van de dobbelsteen de lengte van de straal bepaald. Een dobbelsteen van 2 zal dus een straallengte van 2 vakjes hebben, waarbij een dobbelsteen van 6 een lengte van 6 vakjes heeft. Wanneer zo'n straal een dobbelsteen raakt met dezelfde waarde of 1 minder dan de ontploffende dobbelsteen, zal deze op zijn beurt ook weer gaan gloeien. Dus door gloeiende dobbelstenen nog door te rollen en op de juiste plaats te zetten, kun je met de vuurstraal handige combo's maken. En hoe groter de combo, des te meer punten je verdient.

Nu we weten hoe het spel werkt, wordt het tijd om te kijken in welke vormen we deze kennis kunnen gebruiken. Allereerst is er een verhaallijn, waarbij er flink wordt afgeweken van de standaard speelmodus. Het verhaal is waarschijnlijk door één van de ontwikkelaars in vijf minuten op de WC verzonnen en draait om vijf Aqui-broertjes die erachter komen dat ze een opa hebben. Gelukkig voor ons (of juist niet) besluiten ze om op zoek te gaan naar hun verloren opa. Spanning verzekerd… Deze zoektocht speelt zich af in vijf werelden, die weer verdeeld zijn in vier levels. De eerste drie levels rol je met je Aqui op een dobbelsteen over een lineaire baan, waarbij je het einde bereikt door monsters te verslaan en bepaalde puzzels op te lossen. Heb je drie keer het einde bereikt dan mag je in het vierde level nog een eindbaas verslaan, waarna je naar de volgende wereld gaat. Helaas zijn de levels veel te lineair en weinig uitdagend, en zal je dus veel discipline moeten opbrengen om na de eerste wereld nog verder te gaan.

Speel je echter de eerste wereld uit, dan zal de Classic mode beschikbaar komen. Fans van de voorloper van deze game, Devil Dice op de PSX, zullen deze mode wel herkennen. Het grote verschil met de standaard game mode van Bombastic, is dat dobbelstenen nu niet ontploffen maar gewoon verdwijnen. Terwijl ze verdwijnen (ze zakken door de grond), kan je nog steeds dobbelstenen aansluiten, die dan ook verdwijnen. Dobbelstenen met een waarde van 1 verdwijnen alleen wanneer je er één aansluit op een zakkende dobbelsteen. Deze mode is al heel wat leuker dan de verhaallijn, omdat je in alle rust met dobbelstenen kan rollen en combinaties kan uitproberen. Hoewel deze mode je aandacht waarschijnlijk niet zo lang zal vasthouden, is het wel een ideale manier om je in alle rust voor te bereiden op het echte werk.