Er is een ongeschreven regel dat je een game nooit mag bestempelen als ‘voor de fans’, maar Bleach: Soul Resurrección maakt het bijna onmogelijk om dat niet te doen. Ons exemplaar hebben we zelf moeten oppikken in Engeland.

Het spel gooit je zonder noemenswaardige introductie in de actie. Het is zelfs zo erg dat er gemakshalve vanuit wordt gegaan dat je de eerste 140 afleveringen van de anime hebt gezien. Wie dat gedaan heeft, weet wie Ichigo, Chad, Uryū, Rukia en Renji zijn en waarom ze naar Hueco Mundo reizen om Orihime te redden. Begrippen als Spirit Pressure, Shinigami, Hollow, Arrancar en Soul Society's Court Guard Squads zullen hun ook wel bekend voorkomen. Alle andere spelers moeten dit maar opzoeken op internet, want er wordt totaal geen moeite genomen om ook maar iets van duiding te voorzien.

Ik ken Bleach niet

Daar sta je dan, als mannetje met oranje piekhaartjes en een gescheurde zwarte jas. Je hakt er lustig op los met je zwaard, kunt halve manen aan energie schieten en een soort tornado oproepen. Deze aanvalswoede richt je op allemaal witte mannetjes met een gat in hun buik, want die  zullen wel slecht zijn. Na flink wat hakwerk kun je nog een carnavalsmasker voor je gezicht trekken en ben je ineens veel sterker. Maar schiet je dan een hele grote halve maan af, dan is het masker gelijk weer weg.

Veertien hoofdstukken knokken later en je snapt net wat meer van wat het bovenstaande allemaal betekent. Toch zal het overgrote deel onduidelijk blijven. Zonder deze benodigde voorkennis is het op zijn minst leuk dat je met verschillende personages de levels doorloopt, zoals de bebrilde boogschutter en die ene met die roze wolk als zwaard. Het speelt verschillend, maar altijd lekker simpel. Na wat verdiende Soul Points geïnvesteerd te hebben in het uitbouwen van je personage, lukt het ook wat beter om een grote combo in stand te houden.

Oh vet: Bleach!

Daar sta je dan, als grote held Ichigo Kurosaki. Hollows duiken overal op, maar daar maak je snel korte metten mee, door een paar goedgeplaatste Getsuga Tenshō’s af te vuren met Zangetsu. Heb je er genoeg afgemaakt, dan haal je je Hollow-masker tevoorschijn en kun je pas echt huishouden. Met een grijns op je gezicht kun je afsluiten met een gigantische Getsuga Tenshō die bijna alles op zijn pad vernietigt.

Voor de kenners van de anime zullen een aantal zaken extra opvallen. De stijl van Bleach komt helemaal terug in de game. Muziek, stemmen en omgevingen worden perfect neergezet. Alle speelbare personages hebben hun eigen kenmerkende stijl en speelwijze: Kenpaichi’s brute kracht leent zich er prima voor om blind het gevecht in te duiken, terwijl Uryū juist op afstand levensgevaarlijk is. Het kunnen spelen met enkele Arrancar-personages, waaronder Stark en Louisenbairn, vormt daarbij een prima aanvulling op alle Soul Reapers (en één Quincy).

Wel zijn er wat designkeuzes die raar aanvoelen met het oog op het bronmateriaal. Zo behandelen de veertien hoofdstukken van de verhaalmodus het absolute minimum van de anime. Het verhaal loopt van de eerste stappen in Hueco Mundo tot en met het eindgevecht tegen Aizen. Maar de Vizards komen daar bijvoorbeeld niet in voor en er zijn bijna alleen rollen weggelegd voor Shinigami-captains en hooggenummerde Arrancar. Daarnaast lopen de Arrancar en Shinigami standaard rond in hun resurrección- of Bankai-vorm. Erg vreemd omdat het spel wel de mogelijkheid tot transformeren biedt, zoals bij Ichigo, die tijdelijk zijn Hollow-masker op kan doen.

Grinden

De verhaalmodus komt door deze beperkte diepgang toch vooral neer op grinden, om zo de hoogst mogelijke rating per hoofdstuk te halen. Wie op jacht wil naar een S-rating, moet wel flink wat tijd investeren. Het behalen van deze rating hangt samen met het aantal verdiende Soul Points. Hoe hoger je combo’s zijn, hoe meer van deze punten je pakt per verslagen vijand. Deze kun je dan weer besteden om nieuwe vaardigheden te leren, waarmee je makkelijker hogere combo’s haalt. Maar om echt de hoogst mogelijke waardering te halen, zul je dit meerdere malen moeten doen en daardoor levels ook regelmatig moeten herspelen.

Grinden blijkt ook in de andere modi nodig te zijn. Zo worden de opdrachten in de speciale Mission Modus al snel vrij lastig. Krachtigere vijanden, krappere tijdslimieten en allerhande handicaps zorgen voor flink wat uitdaging. Je moet niet gek opkijken als je met een flink versterkte Kenpaichi het bij de laatste paar missies nog niet redt. Hetzelfde gaat op voor Soul Attack en Time Attack.

Alleen voor de...

De noodzaak tot het versterken van alle personages en behalen van de hoogste klasseringen, is iets dat alleen de echte liefhebber zal trekken. De band met personages ontbreekt gewoonweg bij mensen die de anime niet kennen en zal ook niet ineens tijdens het spelen ontstaan. Je hebt het al vrij snel gezien met het schoonvegen van gebied na gebied, om vervolgens een eindbaas te kloppen die je ook al weinig doet. Dat de manier waarop je dat klusje moet klaren per personage verschilt, is ook iets wat alleen de kenner echt interessant gaat vinden. De rest kiest gewoon een favoriet en blijft daarbij. Bleach: Soul Resurrección is daarmee toch echt alleen voor de ...fans. Maar zelfs die moeten wat moeite doen om de game te waarderen.