Van de Role-Playing Games moet de Playstation Portable het niet hebben. Er zijn zeker een aantal aardige titels uitgekomen, maar die zijn op één hand te tellen en de echte systemseller is nog altijd niet gespot. De relatief onbekende ontwikkelaar Hitmaker doet een poging om het gat op te vullen met Blade Dancer: Lineage of Light. Een spel met een aantal hele originele ideeën, maar zijn die ideeën genoeg om het spel te dragen?

In Blade Dancer komen we terecht in Lunadia, een plek die in het verleden een groots gevecht heeft moeten doorstaan met de Evil Demon Lord. De strijd werd beslist door de Guadian of Light, de Blade Dancer Gerald, en het land leeft al weer geruime tijd in rust en vrede. Hoe de Blade Dancer heeft overwonnen en waarom hij is verdwenen maakt de bevolking weinig meer uit. Zolang zij maar rust hebben toch? Dat gaat echter snel veranderen. De jonge held Lance vertrekt op een zonnige dag naar het eiland Foo om op avontuur te gaan. Hij kan vechten en wil dat dan ook graag laten zien. Hij is naar Foo vertrokken omdat volgens geruchten de Demon Lord daar opgeborgen is. Wat hij niet weet, is dat hij diep in de problemen raakt wanneer het verleden weer opgerateld wordt en het lot van de wereld in zijn handen komt te liggen. Je raadt het al, Lance is de volgende Blade Dancer en alleen hij kan de wereld weer redden van de ondergang.

Het spel begint heel rustig en je doet wat opdrachtjes voor de bewoners van de stad waarin je begint. Je komt er bijvoorbeeld achter dat de bossen geterroriseerd worden door reuzen, die zomaar mensen aanvallen. Wanneer je op onderzoek gaat blijken het hele degelijke kerels te zijn die je party joinen. Al snel loop je met twee extra mensen door de wereld, waardoor je een stuk sterker bent. Dit is ook wel nodig, want de vijanden worden verder in het spel al snel een behoorlijk stuk sterker. Balans is ver te zoeken en extreem zwakke en hele sterke vijanden wisselen in een rap tempo af. Het is dan ook zaak om veel te vechten en ervaring op te doen. Dat vreet veel tijd, iets waar het spel erg goed in is. Zo moet je ontzettend vaak dezelfde gebieden bewandelen, dezelfde kale vlaktes met dezelfde saaie vijanden. Je hebt geen map zodat je naar een andere plek kunt reizen en het verhaal vlot dus bijzonder traag.

In het landschap zweven doodshoofden die vijanden moeten voorstellen. Ze verschijnen dus niet random en je kunt ze ontwijken. Ze komen wel op je af als ze je zien en je kunt ze ook zelf aanraken, waarna het gevecht begint. Het vechtsysteem is vrij origineel en werkt ook nog heel behoorlijk. Het is een soort turn-based systeem met een real-time element. Elk karakter in je party heeft een metertje. Loopt het metertje af dan mag je een beurt spelen. Heb je nog maar één personage om mee te vechten, dan duren de gevechten bijzonder lang en moet je veel wachten. Al snel heb je een tweede karakter in je party, maar nog zal het lang duren voordat je groep volledig is. Bij een volle party wordt de kracht van het vechtsysteem pas echt duidelijk en kun heel strategisch te gang gaan.

In een beurt kun je aanvallen of een item gebruiken, maar het sterkst zijn de Luna-aanvallen. Dit zijn speciale vaardigheden die je verdient bij het levelen en kun je gebruiken wanneer je genoeg punten in de Luna-meter hebt. Deze meter wordt opgebouwd wanneer je iemand aanvalt en zelf aanvallen incasseert. Let wel: je vijand heeft dezelfde meter en kan dus ook van die punten gebruik maken. Dus wacht je tot je de grote aanvallen kunt doen of neem je de kans niet en gebruik je de punten zo snel mogelijk? De punten gaan niet mee naar een volgend gevecht, dus zul je deze elke keer weer opnieuw moeten opbouwen.

Nog een groot positief punt aan Blade Dancer is het Crafting-systeem. Elk van de vele voorwerpen in het spel bestaat uit onderdelen en met die grondstoffen kun je het voorwerp namaken. Om het te verduidelijken een voorbeeld. Je vindt een nieuw zwaard voor Lance dat veel sterker is dan zijn andere wapens. Die wil je niet direct gebruiken, want zwaarden gaan snel kapot en dan ben je het ding kwijt. Eerst ga je naar de stad om het zwaard te analyseren voor een bepaald bedrag, waarna je een recept en de ingrediënten krijgt. Via craften kun je vervolgens het zwaard weer creëren van die ingrediënten. Vind je meer van die grondstoffen dan kun je in de toekomst altijd weer dat zwaard maken. Voor het craften kun je ook denken aan bijvoorbeeld potions en dergelijke Een leuk systeem dat goed werkt.

Naast het originele vechtsyteem en het leuke craften, weet het spel helaas nergens meer te overtuigen. Het verhaal is er een uit duizenden en de personages zijn niet boeiend en weinig diepgaand. Het gehele spel oogt grauw en saai en daarbij moet je ook niet verbaast zijn als het nog lijkt alsof er touwtjes aan je vijanden vastzitten en je constant tegen onzichtbare hoeken aanloopt. Ook van de muziek moet het spel het niet hebben en de stemmen zijn hopeloos irritant. Het probleem van Blade Dancer is dat het spel alles heeft om tot een RPG te komen, maar dat het uiteindelijk product verre van af aanvoelt. Echte RPG-fans kunnen wellicht aan hun trekken komen, maar voor de meeste zal het eeuwige herhalen snel vervelen.

Positieve noot aan dit alles is de multiplayer, iets dat je niet zou verwachten in zo’n RPG. Des te toffer dat Hitmaker hier aan gedacht heeft en het nog heel aardig heeft uitgewerkt ook. Je kunt met twee tot vier spelers door middel van Ad-Hoc in een party springen en samen een hele kerker leeg vechten. Versla je de eindbaas, dan heb je nog kans dat hij een kostbaar item laat vallen welke je mee kunt nemen naar de singleplayer. Andere items zul je helaas wel moeten laten liggen.

Blade Dancer: Lineage of Light is een ambitieuze RPG geweest voor ontwikkelaar Hitmaker. Met een leuk vechtsysteem, een Crafting-systeem dat goed werkt en een leuke multiplayer zou de PSP gegarandeerd moeten zijn van een leuke game. Helaas valt dat erg tegen. Het spel faalt grotendeels bij het reizen en het vlotten van het verhaal. Omdat je constant dezelfde gebieden moet doorlopen en je urenlang moet levelen voordat je naar volgende gebieden kunt gaan, gaat het spel snel vervelen en kunnen zelfs de positieve punten Blade Dancer niet meer redden.