Je zou het niet denken, maar computergames zijn bijna net zo modegevoelig als de kleding van Carl Lagerfeld op de catwalk van Parijs. Het is vandaag de dag gewoon "not done" meer om weer een Tweede Wereldoorlog shooter te maken. Er zijn inmiddels zoveel shooters die zich in de laatste wereldoorlog afspelen, dat je jezelf wel eens afvraagt of er geen fabriek is die aan de lopende band dit soort titels produceert. De Tweede Wereldoorlog is passé, uitgekauwder dan een stukkie kauwgum, iets waar ook de jongens en meisjes van het Zweedse DICE het over eens waren. De kleine ontwikkelaar kwam alweer een paar jaar geleden met de mega-hit Battlefield 1942, waar Fritz en Tommy het tegen elkaar opnamen. Na twee uitbreidingen vond men het dan ook de hoogste tijd om een nieuwe weg in te slaan. Gelukkig kent onze geschiedenis genoeg oorlogen die interessant en ethisch verantwoord genoeg zijn om als thema te gebruiken. Zo kozen DICE en EA voor de Vietnamoorlog, een onderwerp dat het altijd goed doet in de films en ook in de game-industrie steeds populairder wordt.

Voordat we verder gaan met de bespreking van Battlefield: Vietnam is het

verstandig om het "Battlefield concept" even uit te leggen. Battlefield 1942

was, op een aantal punten na, anders dan de doorsnee multiplayer First

Person Shooter. Het spel bood grote levels, fantastische physics, allerlei

voertuigen, maar vooral vrijheid. Je kon bijna alles doen in het spel, van

rondrijden in een jeepje tot het uithalen van allerlei heftige stunts in een

Spitfire. Nu moet je natuurlijk wel een aantal zinnige gametypes hebben,

anders zijn mensen snel uitgekeken op je spel. Battlefield had de standaard Capture the Flag en Team Deathmatch opties, maar er was een optie die zou uitgroeien tot dé Battlefield mode, namelijk Conquest. In Conquest heb je twee teams die beiden op een map beginnen en een aantal tickets (punten) hebben. Op de map zijn verschillende "spawn points" die veroverd kunnen worden. Hoe meer spawn points je team verovert, des te sneller verliest het andere team zijn tickets, totdat er een team geen tickets meer heeft, en dan is de ronde voorbij. Tot zover de cursus 'Battlefield in een notendop', want het gaat hier tenslotte om Battlefield: Vietnam.

Battlefield: vietnam lijkt in veel opzichten op Battlefield 1942. Veel gamers vragen zich dan ook af of dit niet gewoon BF1942 in een nieuwe zak is. Wel, de gameplay is nog steeds niet veranderd ten opzichte van de Tweede Wereldoorlog versie. Je hebt verschillende klassen, die elk hun eigen wapens hebben, er zijn nog steeds allerlei voertuigen om het leven wat makkelijker of moeilijker te maken en de Conquest mode is opnieuw het meest gespeelde gametype. Er is nu ook een nieuwe mode, genaamd "Evolution". Hierbij speel je een aantal mappen achter elkaar, waarbij de teams hun tickets van het ene level naar het andere level meenemen.

Dat Battlefield: Vietnam niet helemaal hetzelfde is als Battlefield 1942

blijkt tijdens het spelen. De gameplay van BF: Vietnam is veel intenser en

chaotischer. Mensen rennen door elkaar heen alsof het een voetbalwedstrijd is (ooit een goede voetbalwedstrijd gezien Joran? - red) en door de begroeiing is het vaak lastig om te zien waar de kogels vandaan komen. Ook ligt de nadruk nu iets minder op de tanks, hoewel deze kolossen nog steeds aanwezig zijn. Je hebt echter niet het idee om onoverwinnelijk te zijn als je in een tank rijdt, zoals met BF1942 wel eens het geval was.

Nu dachten veel gamers dat de Amerikanen in het voordeel zouden zijn. Zij

hadden tenslotte alle mooie hardware, van straaljagers tot helicopters, van

snelle jeeps tot tanks. Deze verhouding zie je niet echt in het spel terug,

want tanks zijn door alle obstakels, aanwezige houwitsers en begroeiing een makkelijk doelwit voor Vietnamese strijders. Hetzelfde geldt voor de helikopters, die voertuigen kunnen verplaatsen, maar snel door een AA-gun tot schroot worden geschoten. Helaas hebben de Amerikanen toch wel een voordeel en dat is de M60. Met toch niet het lichtste en nauwkeurigste geweer, loopt men als een Rambo rond en voor je het weet ben je een Vietnamese loempia. Het is dan ook te hopen dat we nog wat balansaanpassingen zullen zien, want zowel de levels als wapens zijn nog niet helemaal in kracht gelijk…