Vanuit een perspectief van een volwassene is het moeilijk om te begrijpen wat een kind leuk vindt. Dit is ook het geval voor games. En nu is het aan mij de taak gelegen om Baas in Eigen Bos (Open Season) te bekijken, met de eisen van een kind (jeetje, wat klink ik toch ouderwets) in mijn achterhoofd. Maar aangezien ik in mijn ontwikkeling nog niet zo ver van mijn kindertijd af sta, denk ik dat enig inlevingsvermogen nog wel op te roepen is.

Baas in Eigen Bos is gebaseerd op de geanimeerde film die het verhaal vertelt van de tamme beer Boog en zijn nieuwe vriend Elliot. Na in een kleine supermarkt de boel op stelten te hebben gezet, worden beide vrienden uit gezet in het wild. Eenmaal bijgekomen van de schrik besluiten ze de weg naar huis te vinden. Deze weg zal echter niet probleemloos zijn, want op hun weg komen ze verscheidene andere dieren tegen. De een goedaardig, maar de andere kwaadaardig. Het verhaal wordt grotendeels verteld door middel van tussenfilmpjes die voor het grootste deel interactief zijn. Meestal kun je in deze scènes gewoon wat om je heen kijken, maar door middel van te knikken of te schudden, is het gesprek in beperkte mate te beïnvloeden. De uitkomst hiervan is echter wel altijd hetzelfde. Het is jammer dat de game geen Nederlandse stemmen heeft. Wel is er Nederlandse ondertiteling aanwezig die het voor de allerjongsten misschien wat moeilijk maakt om het verhaal te volgen. Er zijn veel minigames aanwezig in de game. Sterker nog, de gameplay bestaat uit een aaneenschakeling van praktisch alleen maar minigames. Uiteindelijk is het totaalaanbod niet echt variërend te noemen. Veel missies bestaan uit het verzamelen en gooien van dieren en dingen, terwijl er een tekort is aan echt leuke missies. Er zijn wel een paar leuke missies, waaronder het besluipen en laten schrikken van jagers, maar hiervan zijn er te weinig en ook deze missies tonen geen echte afwisseling. Als het verhaal eenmaal is afgerond, is het mogelijk om elke minigame nog eens te spelen. Ook zijn er een aantal extra minigames te spelen voor meerdere personen. Er zijn extraatjes te verdienen die Boog in staat stellen meer dingen te doen. Met andere extra's zijn bestaande vaardigheden te verbeteren. Dit alles is gedurende de game te verdienen. Pas aan later in de game wordt het verplicht om meerdere vaardigheden tegelijk te gebruiken. De meeste missies concentreren zich echter op specifieke vaardigheden. Dit is misschien wat saai voor een volwassene, maar voor iemand onder de 10 is de moeilijkheidsgraad goed te noemen.

Toch zijn er een aantal dingen die zelfs de jongsten de wenkbrauwen laat fronsen. Zo gebeurt het meer dan eens dat in een level onzichtbare barrières worden opgeworpen. En dit terwijl de meeste levels de indruk wekken veel groter te zijn dan dat ze in werkelijkheid zijn. Het gevolg van deze barrières is vaak dat je simpelweg wordt terug geduwd naar het speelveld, zonder dat bekend is waarom. Grafisch ziet de game er behoorlijk uit. De levels bestaan vooral uit bosrijk gebied en hiervan weet de game goed de atmosfeer weer te geven. Er is echter niets dat echt in het oog springt. Het geheel is zelfs wat saai te noemen. De tussenfilmpjes voelen wat goedkoop aan. De stemacteurs zijn niet dezelfde als in de oorspronkelijke film en ook de animaties van de karakters zien er star en emotieloos uit.

Baas in Eigen Bos had van mij als game voor volwassenen een onvoldoende gekregen. Met kinderen in het achterhoofd krijgt het een net iets hoger cijfer. De moeilijkheid en de afwisseling van de levels in deze game zijn niet super hoog, maar dit hoeft voor een jonger persoon geen probleem te zijn. Toch zorgen de matige graphics en geluid plus de aanwezigheid van verscheidene irritaties ervoor dat deze game ook voor minder veeleisende kinderen als matig is te beschouwen.