Wanneer je Awesomenauts voor het eerst ziet, denk je allicht met een Super Smash Bros.-kloon te maken te hebben. Je ziet geestige figuren elkaar de koppen inslaan in een tweedimensionale omgeving die volgepropt is met platforms, teleporters en andere interactieve bouwsels. Het is bovendien zo hectisch en overdreven, dat alleen het kijken al de moeite waard is. De ene speciale aanval is nog absurder dan de andere en de vormgeving en tussenfilmpjes benaderen de betere tekenfilms.  

Dota, moba?

Awesomenauts is echter geen actiespel pur sang. Wat heet, het is een variant op de bekendere Dota-titels. In de volksmond vallen deze games ook wel onder de noemer ‘multiplayer online battle arena’-games (moba), een genre dat het goed doet binnen de esportscene. Welk label je er ook op plakt, de basis is helder: je strijdt met drie helden tegen drie anderen, in de hoop hun basis met de grond gelijk te maken. Van tevoren is het zaak om enkele torens kapot te maken, waaruit computergestuurde vijanden komen gekropen.

Wanneer de balans in orde is, zou het dus wel goed moeten komen. Ronimo zou Ronimo echter niet zijn om niet louter te streven naar een goede uitwerking, maar er tegelijkertijd ‘ook nog even’ een eigen draai aan te geven. Dit concept verwerken in een tweedimensionale game, en dan ook nog eens uitbrengen op de consoles? Het is een ambitieus klusje, enigszins lijkend op Swords & Soldiers dat ook meerdere genres combineert.

Ronimo

De Nederlandse studio blijkt wederom dusdanig getalenteerd dat deze bijzondere kijk op Dota-games enorm goed uitpakt. Het heeft sowieso geen zin om je neusje voor geweld te volgen en als een malle op je tegenstanders af te sprinten en springen. Strategisch vernuft is daadwerkelijk van meerwaarde; de levels zijn dusdanig vormgegeven dat specifiek uitgekiende speelwijzen behoorlijk functioneel zijn. Wanneer je een bepaalde route kiest, een combinatie van trampolines gebruikt of juist met je teamgenoten via de flanken aanvalt, breek je makkelijker door de barricades heen. Hectisch blijft het en zo nu en dan beland je wel degelijk op een strijdveld waar behoorlijk wat bloed vloeit, maar juist deze combinatie maakt Awesomenauts interessant, toegankelijk en toch uitdagend.

Dat laatste komt ook door de mate waarop je je eigen held kunt uitbouwen. Dat kan allereerst tijdens de gevechten. Je prestaties leveren geld op en daarmee zijn allerlei upgrades en andere handigheden aan te schaffen. Dit betekent dat het zich soms ook loont om niet gelijk te vechten voor de overwinning, maar eerst strategisch nuttige plekken te belagen, wat vervolgens aardig wat geld oplevert. Je speelt dan in eerste instantie voor de upgrades en hoop je zo in één klap door de barricades heen te kunnen gaan. Risico is dan wel dat je tegenstander dat niet heeft gedaan en dus relatief veel schade heeft aangericht. Daarnaast groei je ook buiten de losse potjes om. Je behaalt ervaringspunten, waarmee je stijgt in level en onder meer extra upgrades voor in de in-game winkel vrijspeelt.

Rauw

Awesomenauts kan zelfs uitgroeien tot de top der downloadbare games. 'Kan' omdat er nog een tweetal oneffenheden gladgestreken moeten worden. Ten eerste zijn er slechts drie gebieden en zes helden beschikbaar. Nu is dat op zichzelf genomen een prima aantal, zeker voor een game in deze prijscategorie en binnen dit genre (waarbij kwantiteit er nauwelijks toe doet). Alleen raak je door dit aantal op een gegeven moment uitgekeken op de strategische mogelijkheden – tweedimensionale levels blijven redelijk beperkt, je kent de eigenschappen van de helden dan op je duimpje en weet ook precies welke combinaties goed werken.

Downloadbare content gaat dit geheid aanpakken, alleen is het dan wel de vraag wat dit voor gevolgen heeft voor de balans. Ook met het beperkte aantal aan omgevingen en helden merk je zo nu en dan dat bepaalde combinaties een te groot voordeel hebben ten opzichte van andere. Zeker wanneer je op een vrij hoog level zit, terwijl je tegenstander met de meer standaard varianten speelt. Dit is weliswaar inherent aan het gekozen levelsysteem, maar strookt niet helemaal met de gedachte achter dergelijke strategische games.

Een voordeel hier en daar is logisch (en onvermijdelijk), maar dan zou het wel nog mogelijk moeten zijn om met een goed doordachte tactiek en slimme in-game aankopen alsnog de overwinning in de wacht te slepen. Wanneer de verschillen te groot zijn, weet je eigenlijk na een minuutje of twee, drie al hoe het potje gaat verlopen. En omdat het nog redelijk lang duurt voordat je een basis kapot hebt gemaakt, gaat dit je op den duur tegenstaan. Meer oog voor een gelijkwaardige strijd, of op z'n minst de potentie om door strategisch inzicht ook hoger geklasseerden te overklassen, zou het helemaal afmaken. Nu is Awesomenauts op dit vlak iets te ruw, maar is het niettemin (nu al) zonder twijfel een van de meest vermakelijke downloadbare games van dit jaar.