Assassin's Creed was een wondertje in wording. De innoverende spelelementen, de audiovisuele pracht en het interessante verhaal; het moest wel een topper worden. Toch stelde de game uiteindelijk wat teleur. Het was zeker niet slecht, maar doordat de missies waren vrij repetitief waren, werd het al snel saai. De hamvraag is of het vervolg hierin verandering kan brengen.

Bekijk hier de videoreview van Assassin's Creed 2

   

Assassin's Creed 2 kent in ieder geval een beter uitgangspunt. Hoofdpersonage Ezio Auditore di Firenze heeft veel meer persoonlijkheid dan Altair. Door zijn losbandige levensstijl leef je veel meer met hem mee en dit gevoel wordt versterkt als Ezio en z'n familie plots te maken krijgen met een bloedige confrontatie. Je begrijpt Ezio's wraak en zijn keuze om als een assassijn door het leven te gaan.

Het verhaal is één van de sterkste punten van Assassin's Creed 2. De intriges en plotwendingen vliegen je om de oren en zijn erg sterk uitgewerkt. Ook de manier waarop het verteld wordt, is indrukwekkend. Vooral de dialogen komen erg goed tot hun recht, mede doordat het script en de stemmen overtuigend zijn. Het verhaal is één van de drijfveren om door te spelen en het einde van het spel zo snel mogelijk te bereiken. Alleen het einde zelf stelt helaas wat teleur.

Prostituees

De missiestructuur in Assassin's Creed 2 is een stuk afwisselender. Je bent niet langer bezig met het herhaaldelijk uitvoeren van dezelfde opdrachten om verder te komen. Ben je het ene moment nog verzeild in een massale veldslag, voor je het weet huur je wat prostituees in om soldaten af te leiden of koop je de pers om. Ook zijn er een aantal binnenlocaties toegevoegd, bijvoorbeeld de Basiliek van San Marco in Venetië. Hier is de afwisseling op z'n best; het vechten, springen en puzzelen wisselt elkaar in een ongekend tempo af.

Deze binnenlocaties zijn eigenlijk kenmerkend voor de opzet van het hele spel. Echt baanbrekend wordt het nergens, maar aan alles is te zien dat geprobeerd is om de game gevarieerder te maken. Bovendien spelen de missies nu beter in op het verhaal, waardoor ze een stuk meer om het lijf hebben en niet meer zo geforceerd aanvoelen. Ook word je veel vrijer gelaten in de manier waarop je de opdrachten volbrengt. Dit was in het origineel al deels het geval, maar nu gaat het nog een stapje verder, mede doordat er geen vaste procedure is.

Sabel en vliegmachine

Het vechten werkte in het eerste deel al vrij aardig. Om voor wat meer afwisseling te zorgen, zijn er een aantal extra aanvalscombinaties toegevoegd, de ene nog spectaculairder dan de andere. Bovendien zitten er behoorlijk wat nieuwe wapens in de game, het gros gemaakt door Leonardo Da Vinci, de man achter de techniek. Voor je het weet heb je de beschikking over twee verborgen mesjes, een sabel en een pistool. Uiteindelijk komt hij met een vliegmachine aanzetten, wat gelijk één van de tofste momenten uit het spel oplevert.

Niet perfetto

Wel zijn er nog steeds wat haken en ogen te ontdekken. Dit komt vooral door de vrij zwakke kunstmatige intelligentie. Vijanden zien je soms volledig over het hoofd, zelfs al sta je naast hen. Ook blijven ze over het algemeen nogal dwaas stilstaan, als je met een van hun collega's aan het knokken bent. Dit is misschien een bewuste stijlkeuze, maar het pakt niet echt goed uit. Het doet soms zelfs af aan de ervaring en de gevechten worden hierdoor een stuk minder spannend.

Ook het vluchten had verbeterd mogen worden. Net als in het eerste deel is het net iets te kunstmatig. Nog steeds kun je soldaten vrij eenvoudig ontvluchten, door simpelweg in een hooikar te springen of een gebouw te beklimmen. Wel zullen ze je nu wat actiever zoeken en achtervolgen, wat voor een iets meer natuurlijke gang van zaken zorgt. Minder storend dan in het origineel, maar het blijft matig uitgewerkt en is daardoor nog steeds een zwakke plek.

Dit geldt eigenlijk ook voor het technische vlak. De grafische engine is inmiddels twee jaar oud en dat valt te merken. Personages en omgevingen hadden wat gedetailleerder mogen zijn en lichamen hebben nog steeds de neiging om door muren te steken. Dit soort slordigheden zorgen ervoor dat Assassin's Creed 2 wederom net geen topper is.

Alleen de platformelementen komen er ongehavend vanaf, simpelweg omdat dit al ontzettend goed in elkaar stak. Nog steeds voelt het klimmen en klauteren ontzettend intuïtief en lopen de verschillende animaties soepel in elkaar over. Binnen de kortste keren begeef je je bovenop een imposante kathedraal en kijk je uit over de indrukwekkende bouwwerken van de stad. Heb je hier genoeg van, dan kun je nog altijd een duizelingwekkende sprong naar beneden maken, om vervolgens in een hooibergje terecht te komen. Het is misschien niet nieuw meer, maar nog altijd genieten we ervan.

Carnavalsfestijn

Gameplaytechnisch is Assassin's Creed 2 dus niet veel anders dan het origineel. Het is daarom fijn dat alles een stuk gevarieerder is, waardoor je langer geboeid blijft. Ook de steden dragen hieraan bij. Je begint het spel in Florence, dé metropool ten tijde van de vroege renaissance. Al gauw trek je per paard naar andere Italiaanse steden, waaronder Venetië. Overal is genoeg te doen. Er zijn leuke winkeltjes, gebouwen om te beklimmen en de nodige zijopdrachten. Denk hierbij aan het opsporen van een lokale dief of het verzamelen van belangrijke relikwieën. Je vervelen is niet aan de orde.

Daarnaast is het opmerkelijk hoe sfeervol deze steden zijn. Het carnavalsfestijn in Venetië is hier het beste voorbeeld van. De prachtige kleuren, de enorme mensenmassa en het spectaculaire vuurwerk maken het tot een indrukwekkende ervaring. Zelfs de kleine dorpjes zijn de moeite waard. In een dorpje genaamd Monterrigioni ligt bijvoorbeeld het landhuis van je familie, waar alle objecten die je gedurende het avontuur verzamelt, komen te staan.

Leuker is misschien nog dat je kunt investeren in het dorp, door bijvoorbeeld de kerk en waterput te laten renoveren. Doe je dit goed, dan zal het dorpje langzamerhand gaan floreren en kun je er zelf ook nog wat aan verdienen. Dit komt, wederom, de afwisseling ten goede. Wel is het jammer dat Rome een beetje uit de boot valt, door de wat karige uitwerking. De mogelijkheden zijn hier vrij beperkt, terwijl juist deze stad bol zou moeten staan van de grote bouwwerken en levendigheid.

Bekijk hier de videoreview van Assassin's Creed 2