Buitenaardse wezens hebben de mens altijd al geboeid. Als er één plek op aarde is die altijd met deze wezentjes geassocieerd wordt, dan is het wel het mysterieuze Area 51 in de Nevada woestijn. In dat gebied, dat door de Amerikanen afgegrendeld is van de buitenwereld, zou naar het schijnt een UFO zijn neergestort. In Area 51, de nieuwe FPS van Midway, zul je de geheime basis binnen treden en het mysterie achter Area 51 ontrafelen.

Area 51 is een actierijke first-person shooter die slechts zelden van het conventionele pad afwijkt. Het spelverloop is strikt lineair en bestaat vooral uit het vinden van sleutels en hendels of elders deuren te kunnen openen. Het voornaamste probleem is een buitenaards virus genaamd mutagen, dat de mensheid in monsters verandert. Het gros van je vijanden bestaat dan ook uit mensen die met mutagen geïnfecteerd zijn. Je neemt zelf de rol aan van Ethan Cole, een specialist in gevaarlijke stoffen die met een kleine eenheid erop uit wordt gestuurd om het zaakje te onderzoeken.

De twist in de gameplay komt ook voort uit de mutagen, want zoals je al op je klompen kunt aanvoelen, raak je zelf ook geïnfecteerd met het virus. Wonder boven wonder heb je de gave om het virus enigszins te controleren, zodat je zelf in de hand hebt wanneer je in een monster verandert en wanneer je gewoon jezelf bent. In je monsterlijke vorm kun je niet over je normale wapenarsenaal beschikken, maar heb je wel je vuisten en een tweetal speciale afstandsaanvallen, waar je op kunt rekenen. Je kunt niet oneindig lang in je monsterlijke vorm verkeren, want langzaam zal de hoeveelheid mutagen in je lichaam afnemen, vooral wanneer je speciale aanvallen gebruikt.

De monsters in Area 51 zijn net als in The Suffering, creaties van de Stan Winston studios. Helaas heeft dit er niet toe geleidt dat je bijzonder inspiratievolle creaties tegen het lijf loopt, de meeste aliens zijn van het type 'dertien in een dozijn' en ook de eindbazen bieden weinig verrassende elementen. Knallen en aanvallen ontwijken, is doorgaans de methode om ze uit de weg te ruimen. Je wapenarsenaal is ook redelijk standaard, met onder andere een pistool, machinegeweer, shotgun, scherpschuttergeweer en wat buitenaards wapentuig. Een van de buitenaardse wapens heeft wat weg van de plasmagun en laadt zichzelf automatisch weer op. Je hebt eveneens de beschikking over granaten, waarbij de JB Grenade niet alleen effectief is, maar ook voor een grafisch indrukkwekkend effect zorgt.

De omgeving van Area 51 kent aardig wat geheime objecten, die vaak in de hoekjes van de locaties verstopt zijn. Met een speciale scanner kun je deze objecten analyseren, waardoor vervolgens een filmpje met achtergrond-informatie of wat artwork, vrijgespeeld kan worden. Leuk is dat je met je scanner ook andere objecten kunt analyseren, zoals de samenstelling van de lucht en je vijanden en teamgenoten. Je kunt zo onder andere zien wat je teamgenoten op zak hebben, naast hun gebruikelijke bepakking. Grafisch gezien wist Area 51 aardig te verrassen. Het spel heeft voor de Playstation 2 haast ongekend gedetailleerde textures en ook het detail in de omgeving is naar behoren. Helaas is de afwerking van de levels niet geheel consistent, waarbij vooral de eerdere en latere levels, onderdoen voor het middelste deel van het spel. Daarin wordt uitermate mooi gebruik gemaakt van rook- en lichteffecten om voor een sfeervol geheel te zorgen. De locaties zelf helpen daar niet veel bij, want geheel het spel speelt zich af in een voornamelijk grijs complex waarbij het grootste deel van de kamers niet iets specifieks voor lijkt te stellen. Het level waarin je het geheim achter de in scène gezette maanlanding ontdekt, is hierop een welkome uitzondering.

Op het gebied van geluid is Area 51 niet bijzonder goed, maar wel behoorlijk. Het spel ondersteunt Dolby Pro Logic II op de PS2, waardoor je een lekkere surround-ervaring te wachten staat. Helaas missen de wapens en explosies wel enige punch en ook de aliens zorgen niet voor angstaanjagende geluiden die in veel andere games de sfeer juist zo kunnen versterken. Het voldoet, maar daarmee is de kous ook af. Hetzelfde geldt voor de stemmen, die onder andere door sterren als David Duchovny, Powers Booth en Marylin Manson worden ingesproken. Deze laatste twee vullen hun rol aardig in maar over de acteerprestatie van eerstgenoemde valt wat tegen. Dat is jammer, want ‘Mulder’ heeft juist de hoofdrol in het spel en vertelt je het verhaal in een notendop in de filmpjes tussen de missies in.

Area 51 heeft ook een multiplayermode op zowel Xbox, PS2 als PC, maar we verwachten niet dat deze immens populair zal gaan worden. De spelmodi die je hebt zijn vrij conventioneel, waarbij Infection nog het origineelste is. Hierin neemt een groep menselijke spelers het op tegen een groep mutanten, in Alien vs. Predator stijl. De multiplayermode kent voldoende maps, waarvan het gros gebaseerd is op locaties uit het singleplayerspel. Het is op consoles ook mogelijk om in splitscreen te spelen, maar de maps zijn vaak te groot voor een twee- tot viertal spelers. Ook kun je niet kiezen in welke richting het scherm wordt opgesplitst, wat vooral voor breedbeeldbezitters jammer is.