Rovio, óh Rovio. Wat doe je ons aan? Begrijp je dan niet dat we bespot en beschimpt worden, wanneer we een Angry Birds weer een zeven geven? Dat we dat doen omdat we de puzzels ook oprecht vermakelijk vinden? Ondanks dat het gros van de gamers die boze vogeltjes al bij de tweede uitbreiding zat was. En dan kom je nu met zoiets aanzetten.

Maar laten we bij het begin beginnen, want Angry Birds Go is geen standaard Angry Birds-game. Verre van zelfs. Het is een racegame waarbij de enige overeenkomsten met de rest van de serie de vogeltjes, de varkentjes en de katapult zijn. Eigenlijk lijkt de game wel wat op Bad Piggies, waarbij je deze keer niet zelf je zeepkist mag bouwen maar je wel mag sturen. In 3D welteverstaan.

Het hele concept van Angry Birds Go vinden we dan ook best grappig bedacht. Je schiet je vogeltje met een katapult over de startlijn, rolt vervolgens steeds harder naar beneden en moet onderweg andere vogels verslaan, fruit verpletteren of zorgen dat je de klok niet op nul staat wanneer je de finish voorbij bent. De besturing werkt verder prima en je zeepkist reageert daardoor goed op jouw handelingen. Dat de banen waarop je racet daarnaast erg breed zijn en niet heel erg veel van je stuurmanskunsten vragen, doet ons vermoeden dat de game wat meer bedoeld is voor de wat jongere gamer.

Let niet op de kleintjes

Dat laatste zou namelijk ook verklaren hoe het hele freemium-gedeelte van de game in elkaar steekt. Want daar zou namelijk geen volwassen persoon met enige intelligentie intrappen tegenwoordig. Angry Birds is gratis te downloaden en moet het hebben van in-app aankopen, maar doet dat op zo'n agressieve wijze dat je zonder echt geld uit te geven al na een halfuurtje niet verder meer komt in de game. En dat is, hoe je het ook wendt of keert, toch wel heel kort. Zelfs voor een freemium-game. Overigens willen we benadrukken dat je Angry Birds Go nog wel kunt spelen, zij het constant op dezelfde baan en met dezelfde wagens. Alleen kun je niet verder, krijg je geen nieuwe personages of meer uitdagende races.

Het is niet zo dat we nu direct dat hele freemium-gebeuren willen afserveren, want er zijn genoeg games die laten zien dat het best kan werken. Zonder dat gamers, die daar al dan niet geld aan willen uitgeven, er direct voor- of nadelen aan ondervinden. Maar Rovio spant in dit geval toch echt de kroon en doet net alsof het nog niet voldoende geld heeft verdiend aan hun franchise. Het is in Angry Birds Go namelijk niet mogelijk om heel ver in de game te komen zonder echt geld uit te geven. Zelfs niet door uren lang te grinden voor in-game muntjes. Aan het begin van de game krijg je de keuze uit drie gratis standaardwagens. Erg aardig van Rovio, maar compleet uitgebouwd met de broodnodige upgrades (betaald van je muntjes) komen deze, overigens bijzonder krakkemikkige karretjes, niet verder dan ongeveer 160cc. Dit terwijl de game al na een minuutje of twintig racen vraagt om karts met minimaal 180cc. Met als logisch gevolg dat je dus een kart moeten kopen die je kunt uitrusten met meer upgrades. We hebben op ieder knopje gedrukt, onze iPad honderd keer omgedraaid, maar we konden met geen mogelijk een betere kart kopen zonder dat de game smeekte om onze iTunes-login.

Om het geheel nog wat meer om geld te laten draaien, vonden ze het bij Rovio ook nodig om de verschillende vogeltjes (lees: coureurs) moe te laten worden na vijf races. Zodra het vogeltje moe is, moet je verplicht uitrusten tenzij je weer wat muntjes uitgeeft om ze vroegtijdig uit hun middagdutje te halen. Het helpt als je meerdere coureurs hebt vrijgespeeld, maar daar zul je dus weer snellere karts voor moeten kopen met echt geld.

Wie een wagen wil kopen zal echter minimaal een euro of 2 moeten neertellen voor een ander model. We gokken trouwens een euro of 2 omdat we nergens in de game ook maar een prijsindicatie konden vinden van wat het wagenpark in Angry Birds Go kost. De prijzen die we voorbij zien komen variëren echter van 2 tot 65 (!) euro. Schaf je dus een kart aan met echt geld, dan is het even wachten op je creditcardrekening achteraf voor de (on)aangename verrassing. Het is een schande dat Rovio niet eens de moeite neemt om ergens te tonen wat deze in-app aankopen kosten en het zal voor veel ouders best een schrikmomentje opleveren wanneer ze hun afschriften bekijken nadat de kroost even flink heeft huisgehouden in Angry Birds Go.

Overigens kun je ook Telepods aanschaffen om betere karts vrij te spelen. Telepods zijn kleine speelgoedvarianten die al eerder hun opwachting maakten in Angry Birds Star Wars 2 en zorgen met een handig QR-code-systeem ervoor dat je direct toegang krijgt tot bepaalde content in de game. In dit geval zijn het dus real life speelgoedkarts die nieuwe in-game karts vrij spelen. De goedkoopste zijn voor minimaal 10 euro per stuk te koop bij de grotere online speelgoedwinkels.

Geef je dat geld er niet aan uit, dan is Angry Birds Go een ongelofelijk beperkte game. Je rijdt enkel op de eerste twee circuits, waarbij Rovio de levensduur wat probeert te verlengen door challenges aan te bieden. Zoals bijvoorbeeld een vooraf bepaald aantal muntjes halen of niet als laatste over de streep komen. Maar hoe geinig het concept ook is en hoe goed de besturing ook aanvoelt, dit is gewoon niet de manier waarop wij onze games willen spelen. Betalen is geen probleem, maar Angry Birds Go is duidelijk gemaakt om zoveel mogelijk geld uit de zakken van nietsvermoedende ouders en kinderen te kloppen. De game kent teveel verplichte betalingsmomenten, neemt nergens de moeite om dat te communiceren en zet en passant ook het hele freemium-principe een beetje te kakken. Dit keer zijn het de gamers die boos mogen zijn.