De sneeuw is alweer een tijdje uit ons land verdwenen, maar gelukkig hebben we Amped 3 nog. Hoewel de game al enige tijd voor de Xbox 360 uit is, behandelen we toch nog even deze maffe snowboard game van Take 2. Het snowboardseizoen is immers nog lang niet voorbij, reden genoeg om dus toch nog even te kijken met wat voor vlees we in de spreekwoordelijke kuip te maken hebben. Of deze ontmoeting een warm onthaal werd, of dat we eerder van een koude kermis thuiskwamen, lees je in deze review. Let's go dudes!

Het eerste deel uit de Amped serie begon als een launchtitel op de Xbox. Hoewel het niet baanbrekend was, deed Amped 1 het helemaal niet slecht als een realistische en vrij lastige sportgame met aardige graphics en idem geluid. Vooral de soundtrack wist menig gamer te bekoren. Een paar jaar later kwam Amped 2 uit, wederom op de Xbox. Meer en vooral beter was het devies bij deze game. Nog steeds is het een pittige snowboardgame die je niet zomaar even oppakt, maar als je het eenmaal doorkreeg, bleek het tweede deel een solide opvolger te zijn die het, gecombineerd met goede online mogelijkheden, helemaal niet slecht deed.

Gestoord spelletje

Bij een nieuwe console hoort natuurlijk ook een nieuwe snowboardgame, moet Take 2 gedacht hebben. Zo begon men met het ontwikkelen van Amped 3. Toch moet er iets gebeurd zijn tijdens de ontwikkeling van de game. Waren de eerste tweede Amped delen enigszins realistisch met hier en daar een lolletje, zo begin je in Amped 3 gelijk als een snowboarder in een mooi roze gekleurd konijnenpak. Op het eerste gezicht komt dat dus best gestoord over. Nu ik er over nadenk, eigenlijk is 'gestoord' het prima sleutelwoord voor Amped 3. Immers, in welke andere game begin je als anonieme snowboarder in een roze konijnenpak en wordt je vervolgens in het diepe gesmeten (letterlijk) om zo je avontuur als 'dude op een plankje' voort te zetten? Nou? Juist, geen één.

Dat er meerdere aspecten van de game totaal overhoop zijn gehaald, blijkt ook wel nadat je een snowboarder naar keuze heb aangekleed. Tussen twee haakjes, wel eens een snowboarder in een korte broek gezien, terwijl het 10 graden vriest? Ik ook niet. Hoe dan ook, gelijk vanaf het begin maak je al kennis met de meest vreemde cutscenes ooit gezien in een sportspel. Korte filmpjes van oude arcadespelletjes, introducties van over-the-top acterende dudes en dudettes en sprookjes over grote enge monsters, veel van dit alles kom je meerdere malen tegen tijdens het volgen van de, daar is ie weer, gestoorde verhaallijn.

Een verhaal vol grappen en grollen

Jazeker, om verder te geraken in het spel dien je de verhaallijn goed te volgen. Niet dat dit nou heel erg veel voorstelt. Het is vaak de bedoeling dat je simpelweg bepaalde doelen moet behalen. Denk aan doelen als 'maak drie keer dezelfde move en haal tegelijkertijd nog eens X aantal punten' of zoiets als 'ga met een slee de heuvel af en probeer een zo hoog mogelijke doktersrekening te scoren, door de beste smakken te maken waarbij je zoveel mogelijk van je lichaam probeert te breken'. En dat mijn gewaarde lezers, zijn eigenlijk best vreemde opdrachten. Niettemin moet ook ik eerlijk bekennen dat het eigenlijk best lekker is, die gestoorde nasmaak van Amped 3.

Alle grappen en grollen ten spijt, zit er namelijk nog een redelijk aardige snowboardgame achter al die (on)gein verborgen. Waren de eerste delen nog vrij pittig, in het derde deel schud ik de mooiste trucjes zo uit m'n mouw. Het vereist vaak nog wel enige oefening en je zult geregeld de 'missies' opnieuw moeten doen, maar het is uiteindelijk best goed te doen. Met een beetje 'button bashen' kom je namelijk al een heel eind. Wel moet ik erbij zeggen dat het vaak niet helemaal duidelijk is wat voor moves je nou precies aan het uitvoeren bent, of welke moves er nou juist gemaakt moeten worden. Vaak zul je door veel vallen en nog meer opstaan, pas doorkrijgen wat nou exact de bedoeling was. Dat er weinig tot geen feedback naar de speler plaats vindt, maakt het er ook niet gemakkelijker op. Gebrek aan multiplayer en het audiovisuele gedeelte

Wat mij persoonlijk erg tegenviel, was het gemis aan multiplayer opties. Er staat wel mooi Xbox Live op de hoes vermeld, maar samen met je maten een berg af glijden zit er helaas niet in. Waarom men dit totaal genegeerd heeft, is mij niet helemaal duidelijk. Wellicht werd dit overgeslagen om de game toch nog als launchtitel te verschepen. Hoe dan ook, het is buitengewoon betreurenswaardig te noemen en hier laat Amped 3 dan ook flink wat steekjes vallen. Op een score uploaden hier, en wat downloadable content daar, valt er verder niets te beleven wat Xbox Live betreft. Jammer maar helaas.

Op naar het visuele gedeelte. Ik kan me niet van de indruk ontrekken dat men meer uit de kracht van de 360 had kunnen halen. Natuurlijk, de game is totaal niet lelijk en het oogt allemaal prima op het eerste gezicht. Toch werkt de anti-aliasing niet altijd even goed mee en zien sommige omgevingen er niet echt gedetailleerd uit. Daarentegen komen de personages best aardig uit de verf en is de framerate constant. Maar telkens weer kreeg ik het idee dat Amped 3 ook best op de ‘gewone’ Xbox had kunnen draaien. Zoals het er hier op de screenshots uitziet, zag het er in ieder geval bij mij niet uit.

Dan het geluid. Zodra je de disc in de 360 douwt, komen de ‘dudes’ en ‘sweets’ je al tegemoet. De lifestyle die je doorgaans tegenkomt bij het surfen, heeft ook het snowboarden bereikt en dat zul je weten ook. Persoonlijk kan ik er wel mee leven, ik kon de film ‘Dude, where’s my car’? ook verteren, dus Amped 3 kan er dan makkelijk bij. Trek je die film allerminst, dan zul je Amped 3 ook niet altijd even goed kunnen waarderen. Bij een dergelijke lifestyle hoort natuurlijk ook een bijpassende soundtrack en die is traditiegetrouw veelal doorspekt met poppunk en hiphop nummers. Zelf ben ik zeker niet vies van een beetje punk en zelfs de hiphop luisterde dit keer lekker weg, het geluid is daarom wat mij betreft prima. Maar ook hier geldt weer, vind je de muziek niets, dan zal Amped 3 niet bepaald je game worden. Gelukkig is er wel de mogelijkheid om zelf muziek uit te kiezen.

Conclusie

Maar toch kon ik er de grap wel van inzien. Amped 3 is raar, maar wel raar op een leuke manier. Gedurende het hele spel zit je met een glimlach op je smoel de meest gekke moves te maken. Ik kan het me wel voorstellen dat er genoeg andere gamers zijn die eigenlijk helemaal niet zitten te wachten op deze gestoorde gameplay van Amped 3. Echt snowboarden zoals in de eerdere delen kom je niet meer tegen, in plaats daarvan krijg je een ludiek sportspel voorgeschoteld met de meest maffe personages en idem opdrachten.

Kort samengevat: Ondanks de meligheid kleven er toch teveel minpuntjes aan Amped 3. Houd je van knotsgekke humor en is snowboarden helemaal je ding, dan is Amped 3 een game die je aan mag schaffen. Dat er geen uitgebreide multiplayer opties te vinden zijn, moet je dan maar op de koop toenemen. Trek je die humor niet zo, dan kun je beter Amped 2 nog maar eens uit de kast halen en hopen dat de backwards compatibilty het toelaat. Realistisch is Amped 3 allesbehalve, maar op zijn tijd is vreemde humor ook best lekker, toch?