Wat moet je als reviewer denken wanneer een spel met de naam Alien Shooter: Vengeance bij je op de deurmat valt? Natuurlijk verklaart de titel al redelijk veel, maar je kijkt toch een beetje verbaasd naar een game waar je eigenlijk niets van weet. Des te beter is het wanneer zo'n game je dan volledig verrast. Zoek een groot geweer, druk die linker muisknop in en laat hem niet meer los totdat je Alien Shooter: Vengeance uitgespeeld hebt, want dit is gewoon puur vermaak! Natuurlijk zouden we nu een mooi inleiding kunnen schrijven die het verhaal vertelt van Alien Shooter: Vengeance, en dat zouden we ook graag doen. Dit wordt echter erg moeilijk wanneer er eigenlijk geen verhaal in een game zit. Je leest het goed: Alien Shooter: Vengeance kent geen echt verhaal. Natuurlijk kunnen we praten over een of andere geheime basis waar een of ander bedrijf jou naartoe stuurt om het te ontdoen van alien scum. Leuke vulling, maar daar draait deze game niet om. Aliens die een basis innemen, we hebben het al zo vaak gehoord en gezien. Meestal wordt dit als excuus gebruikt om een shootertje te maken. Gelukkig is dat deze keer niet het geval. Alien Shooter: Vengeance is namelijk een hersenloze top-down shooter geworden, waarbij de belangrijkste knop de linkermuisknop is. Waarom deze? Omdat deze de trekker van je geweer overhaalt. In de game is het namelijk niet sporadisch een buitenaards wezen dat zijn groene hoofdje de hoek omsteekt. Nee, de aliens in dit spel moeten het duidelijk hebben van hun grote aantallen. Je zult vaak meer dan vijftig verschillende tegenstanders op je scherm hebben lopen. Overal gekke groene wezens, kogels die over je scherm vliegen en veel, heel veel bloed. Bij het begin van het spel kan een personage gekozen worden dat een aantal specifieke kenmerken heeft, zoals het helen van wonden of het kunnen kijken in donkere gebieden. Daarnaast is het in de game mogelijk om zogenaamde skill points toe te kennen aan bepaalde vaardigheden of wapens. Op deze manier is Alien Shooter: Vengeance dus niet alleen een simpele shooter, maar bevat het ook punten die we kennen van RPG's en hack-and-slash games. Een pluspuntje voor de mogelijkheid om de game dus verschillende keren op telkens een andere manier uit te spelen. Dat heeft de game ook wel nodig, want eigenlijk is Alien Shooter: Vengeance maar erg kort. De game biedt voor maximaal tien uur plezier. Waarschijnlijk speelt een ervaren speler hem echter uit in ongeveer zeven uurtjes. Erg jammer, maar door de verscheidenheid aan mogelijkheden geen echt groot gemis. Wat er ook voor zorgt dat je de game vaker kan spelen is de grote verscheidenheid aan wapens. Gewone pistolen, shotguns, machinegeweren, granaatwerpers en zelfs vlammenwerpers. Ze zitten allemaal in deze game, en allemaal in een groot aantal varianten. Het aantal verschillende wapens wordt alleen nog overtroffen door het grote aantal verschillend buitenaards gespuis. In totaal zijn er meer dan vijftig soorten vijanden die je het leven zuur maken. Niet alleen simpele kruipertjes die je in je enkels willen bijten, maar uiteindelijk kom je beesten tegen die gewoon enorme lasers af kunnen schieten. Gelukkig is eerder genoemd wapenarsenaal aanwezig om je te ontdoen van al dit ongedierte. Alien Shooter: Vengeance is een volledig in 2D uitgevoerde top-down shooter. Overzicht en duidelijkheid winnen het zonder enige twijfel van pracht en praal. De animaties van vooral het personage waar je mee speelt zijn niet supergoed, maar ze kunnen er net mee door. Ook de belichting en effecten zijn niet de punten waar deze game het van moet hebben. Wel verdient de soundtrack een vermelding, want de dynamische muziek geeft altijd precies de sfeer weer van datgene wat op je beeldscherm gebeurt. Het is moeilijk om Alien Shooter: Vengeance een punt te geven. De game zal zeker niet iedereen aanspreken en biedt eigenlijk heel weinig nieuws. Het is echter wel zo dat datgene wat het spel wél brengt, uitermate vermakelijk is. Deze game doet denken aan Serious Sam: hersenloos vermaak dat gewoon precies doet wat het moet doen. Niets meer en niets minder. Heerlijk voor die uurtjes wanneer je niets te doen hebt.