Vroeger betrapte ik mezelf er dikwijls op dat ik nog laat in de nacht als een hersenloze Age of Empires 2 zat te spelen. Dan liep ik de missies nog een keer door, deed een skirmish-battle tegen een vriend of maakte zelf een map in de editor. Ik wist niet wat er met me aan de hand was, maar een aantal jaar later gebeurde het weer: Age of Mythology lag in de winkel. Als een bezetene speelde ik maar door, de multiplayer was namelijk zeer verslavend. Toen Age of Empires 3 op de mat viel twijfelde ik, bang voor wat komen zou…

Age of Empires 3 begint waar het vorige deel eindigde, zo rond het jaar 1500. Acht jaar eerder ondernam Columbus met zijn drie schepen een reis naar het Oosten. Hij nam een volgens hem ‘kortere’ route en kwam in het huidige Amerika terecht. Enter Age of Empires 3, waar het draait om de kolonisatie van de nieuwe wereld. En de Nederlanders doen mee!

De Home City

AOE handhaaft nog steeds het bekende concept. Je start je kolonie met een Town Center en een handjevol dorpelingen. Vanuit daar ga je bouwen, uitbreiden en resources verzamelen. In tegenstelling tot de voorgaande delen hoeven je dorpelingen niet terug te lopen met de resources, alles is meteen beschikbaar. Je kunt de economie op gang zetten en als die eenmaal draait een fraai legertje in elkaar zetten. Er zijn acht volkeren beschikbaar, waaronder Nederland. Elk volk heeft zijn eigen voor- en nadelen, de Nederlanders hebben bijvoorbeeld een sterkere economie maar zwakkere legereenheden.

De singleplayer mode bestaat uit twee onderdelen, de campagne en de skirmish. De campagne bestaat uit 24 missies, keurig verdeelt over drie hoofdstukken. We maken in het eerste hoofdstuk kennis met Morgan Black. Nadat hij de Ottomanen (Turken) heeft verslagen vertrekt ook hij naar de ‘New World’, wat in die tijd alleen was weggelegd voor de dappersten. Zijn missie: het vernietigen van de ‘Fontein van de eeuwige Jeugd’. Het tweede hoofdstuk betreft Jonathan Black, de kleinzoon van Morgan. Hier komt de nadruk meer te liggen op de indianen, de oorspronkelijke bewoners. Je kunt vrede sluiten met Indianen en profiteren van de eeuwenoude kennis van deze ‘Native Americans’, zoals nieuwe methoden van landbouw. De indianen kunnen ook vrede hebben gesloten met je vijand en dan kun je er beter bij uit de buurt blijven. Het laatste hoofdstuk gaat over Amelia Black, de kleindochter van John. De missies zijn niet bar moeilijk maar bieden desondanks een zeer aangename speelervaring. Bovendien wordt een nieuw aspect geïntroduceerd: De Home City.

De Home City is in de meeste gevallen een Europese stad en tevens de thuisplek van je avonturier. Speel je met de Britten, dan is Londen je Home City. Je Home City is meestal je steun en toeverlaat aangezien het met enige regelmaat scheepsladingen naar je Settlement stuurt. Denk hierbij aan een extra lading goud, meer manschappen of twee extra kolonisten. De hoeveelheid zendingen wordt gegenereerd door XP, de ervaringspunten. Deze krijg je bijvoorbeeld door gebouwen te bouwen of vijanden af te maken. Als je een Age hoger komt, want dat systeem is gelijk gebleven, worden ook de scheepsladingen interessanter.

De AI komt goed uit de verf, en maakt Age of Empires een tactisch spel. Kanonnen zijn bijvoorbeeld handig om meerdere rijen soldaten van de kaart te vegen, maar kunnen makkelijk worden uitgeschakeld door cavalerie. Soldaten met geweren zullen, nadat ze hun schot hebben gelost, bukken zodat de tweede rij ook kan schieten. Ook zal de tegenstander nooit ‘zelfmoordacties’ uitvoeren maar aanvallen met grote legers.

Het wordt nog leuker na een paar gespeelde potjes, want dan stijgt je Home City een niveau. Met elk niveau hoger unlock je automatisch nieuwe ‘kaarten’, die je als je weer speelt naar je Settlement kunt laten sturen. De keuze tussen bepaalde kaarten is heel strategisch, het is niet slim om ze allemaal in een keer uit te geven. Het vergt enig denkwerk en je moet zelf uitmaken of je economisch wil profiteren, of op het slagveld. Het hele Home City concept is erg interessant en voegt veel toe aan Age of Empires.

Nog een nieuw onderdeel zijn de zogenaamde handelsroutes. Elke map heeft een aantal handelsroutes en als je ze in bezit hebt levert het constant ervaringspunten, voedsel, hout of goud op. Naar eigen keuze natuurlijk. Deze handelsposten zijn zeer belangrijk, wie er daar het meeste van bezit, krijgt meer scheepsladingen en dus meer units. Ook zijn er schatten toegevoegd. Je kunt je avonturier met een klein legertje op pad sturen om te ‘schatzoeken’. Dit zijn meestal bonussen in goud en ervaringspunten.

Graphics en Sound

Na het opstarten van de eerste missie viel m’n mond meteen al wijd open. De graphics zijn een traktatie voor je netvlies, simpelweg het beste dat ooit gepresteerd is een RTS. Ook het oog voor detail is geniaal. Afvallende hoedjes, herladende geweren, noem het maar op. Het water oogt prachtig en is haast niet van echt te onderscheiden. Gebruik maken van het kanon is een geweldige ervaring: de vijandelijke gebouwen storten stukje bij beetje in. Ook met de soundtrack zijn kosten noch moeite gespaard. Hoogtepunt van al dat moois is dat alle oorspronkelijke talen er in zitten, wat soms nogal hilarisch is. In het geval van de Nederlanders: “Houthakkuh!, “Aanvalluh!” en “Ik ga!”.

Conclusie

Age of Empires 3 is een waardige opvolger geworden van de meesterlijke vorige delen. De graphics zijn geweldig, het geluid is prachtig en de gameplay is weer van hoge kwaliteit. Zitten er eigenlijk nog wel minpunten aan vast? Misschien dat Age of Empires 3 meelift op de reputatie van zijn voorgangers. De hoofdgedachte is ongeveer hetzelfde gebleven, maar dingen als de Home City, de indianenstammen en de handelsroutes zorgen voor een geweldige spelervaring. Age of Empires 3 verdient daarom een ereplekje in de collectie van elke RTS-fanaat.