Je hebt van die games die op een console totaal geen concurrenten hebben. Sommige van deze games zijn gewoon zo goed dat niemand ander er aan kan tippen, maar er zijn ook games die praktisch de enige in hun soort zijn. Ace Combat: Squadron Leader is zo een game. Op het gebied van vlieggames is er al weinig keuze op de PS2, maar daarbij komt ook nog eens dat Ace Combat door de unieke combinatie van verhaal, gameplay en 'echte' vliegtuigen, geen competitie heeft van andere vlieggames. Door het gebrek aan concurrentie is het natuurlijk gemakkelijk om de beste vlieggame te zijn op de PS2, maar dit hoeft natuurlijk niet te betekenen dat de game niet goed is. Laten we maar eens kijken of Namco zijn toppositie in dit genre werkelijk verdient, of zich er maar goedkoop van af maakt.

In tegenstelling tot de meeste flightsims, speelt het verhaal van Ace Combat 5 zich af in een fictieve wereld. Deze wereld heeft veel gemeen met die van ons, maar er zijn een aantal grote verschillen. Je speelt als Blaze, welke piloot is in de luchtmacht van Ocea, een land dat in het verleden samen met buurland Yuktobania een oorlog heeft gevoerd tegen de agressor Belkan. Nadat Belkan een aantal van zijn eigen steden heeft opgeofferd door er atoombommen op te gooien, is er een onrustige vrede aangebroken die te vergelijken is met onze Koude Oorlog. Op een zekere dag schiet een onbekend squadron van straaljagers een aantal leerling piloten neer die op een trainingsvlucht waren. Vanaf dit punt begint het actievolle verhaal vol met intriges.

Hiermee komen we meteen op een van de grote veranderingen ten opzichte van Ace Combat 4. Namco lijkt deze keer veel meer moeite te hebben gedaan om het verhaal ergens op te laten slaan. Waar het verhaal eerder ondergeschikt was aan de snelle en flitsende gameplay, is het nu meeslepend en bevat het een aantal sterke plotwendingen. Ook de stemacteurs en de ondersteunende muziek tijdens de tussenfilmpjes en de missies, dragen eraan bij dat het verhaal zich op een volwaardige manier kan ontvouwen. De tussenfilmpjes zelf zijn overigens van ongekend niveau. Deze scènes zijn in twee groepen onder te verdelen. De scènes die zijn gemaakt met de ingame engine en de scènes die gemaakt zijn in volledig CGI. De ingame scènes spelen zich vaak net af na een missie. Het gaat hier meestal om flitsende luchtgevechten en filmpjes die net wat meer van de missie uitleggen. De CGI scènes stelen werkelijk de show. Hoewel de actie wat teruggeschroefd is, worden de karakters hierin wel goed uitgewerkt. Het niveau van een professionele film wordt niet geëvenaard, maar men slaagt er boven verwachting in om diepgang te scheppen in een game die op het eerste gezicht als een arcadegame zou worden bestempeld.

Een andere grote verandering is de toevoeging van, zoals de titel al zegt, een squadron van drie extra piloten die onder jouw bevel staan. Dit is ook het punt waar de gameplay in AC5 uniek is. Hoewel je in de eerste missies nog niet de leiding krijgt over je teamgenoten, krijg je al wel een voorproefje van wat je te wachten staat. Zo zullen de piloten in het team vaker een gesprek met je aangaan en zul je zelfs antwoord moeten geven door middel van een ja of nee antwoord. Hoewel dit niet echt van invloed is op de voortgang van de missie, levert het wel een aantal leuke momenten op. In latere missies is het ook werkelijk mogelijk om je teamleden opdrachten te geven. Dit gebeurt met behulp van de D-pad op de PS2 controller. Hiermee kun je drie hoofdopdrachten geven aan je groep, evenals een speciale opdracht. Ten eerste kun je de opdracht geven om doelen aan te vallen die zich in jouw gezichtsveld bevinden. Zodra dat gedaan is, zullen de squadronleden op eigen houtje een keuze maken en op hun doel afvliegen om deze proberen te vernietigen. Dit wordt ook wel de attack opdracht genoemd. De tweede opdracht is de disperse opdracht. Hiermee geef je aan dat je teamleden zelf hun doelen mogen uitkiezen. De derde opdracht is defend. In situaties dat er een vijandelijk vliegtuig aan je staart vliegt terwijl er geen tijd is om hiermee een gevecht aan te gaan, kun je met deze opdracht de squadronleden die taak op zich laten nemen . Als laatste is er een speciale opdracht. Deze kan gebruikt worden om de andere vliegtuigen te zeggen dat ze hun secundaire wapens moeten gebruiken. Het gaat hier meestal om speciale wapens zoals de zogeheten air-to-ground raketten of lange afstandsraketten. Deze opdracht is ook te gebruiken in combinatie met de andere opdrachten.