Review
A Plague Tale

A Plague Tale: Innocence zet z’n knaagtanden in je

Hartverwarmend en ijzingwekkend tegelijkertijd

Geschreven door Alicia Tai op

Conclusie

Hoewel A Plague Tale: Innocence clichés kent, is het de optelsom van geloofwaardige personages, een geweldige soundtrack en een sfeervolle setting die van het geheel een overtuigend en meeslepend avontuur maken. Als liefhebber van singleplayerervaringen mag je deze niet aan je voorbij laten gaan.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Enerverende ambiance dankzij sfeervol beeld en geluid, meeslepend verhaal, afwisselende en verfrissende gameplay
  • Minpunten
  • Craftingsysteem voelt misplaatst, vervalt af en toe in clichés
Grimmig, aangrijpend, en vooral gedurfd – zo zouden we A Plague Tale omschrijven. De Franse ontwikkelaar Asobo Studio draait al jaren mee in de industrie, maar heeft voornamelijk kleinschalige Disney-licentiegames op het cv staan wanneer het besluit om een naam voor zichzelf te maken. Deze zeer ambitieuze game is de symbolische vuurdoop voor de ontwikkelaar en de talentvolle mensen bij Asobo hebben die zonder zich te branden doorstaan. Het resultaat is een spel dat nogmaals de kracht van verhaalgedreven singleplayergames onderstreept.

Geen ridders in glanzend harnas of magiërs in weelderige gewaden prijken op de kaft van deze game. In A Plague Tale: Innocence bestuur je de vijftienjarige Amicia ten tijde van de Middeleeuwen, wanneer de Zwarte Dood om zich heen grijpt in Frankrijk en miljoenen slachtoffers achterlaat. De lijken stapelen zich op en de overlevenden zijn op zoek naar een zondeblok. Dat vinden ze in de vijfjarige Hugo, het broertje van Amicia. Hugo leidt sinds zijn geboorte aan een mysterieuze ziekte en leeft afgezonderd van zijn zus, totdat de inquisitie komt aankloppen en hij ternauwernood ontsnapt met Amicia.

Amicia en Hugo, op lugubere wijze beroofd van hun vredige leven als kleine Lady en Lord van de De Rune-familie, staan er ineens alleen voor in een door oorlog en ziekte verscheurde wereld. Met Hugo (letterlijk) aan haar zijde moet Amicia uit handen blijven van de inquisitie en andere kwaadgezinde partijen door ongezien rond te sluipen en soldaten om de tuin te leiden. Dat doe je bijvoorbeeld door met haar slingshot steentjes te gooien, maar later leer je ook allerhande alchemierecepten die tot creatievere oplossingen leiden.

A Plague Tale

In de rats

Die creatieve oplossingen gaan vaak hand in hand met een ander soort kwaad dat pas zijn vlijmscherpe tanden laat zien wanneer het donker wordt. De Zwarte Dood krijgt namelijk een eigen gezicht in deze game, of beter gezegd: duizenden gezichten. We hebben het natuurlijk over de rattenplaag. Als een tsunami storten ze zich over velden en als een gitzwarte waterval spuwen ze uit gaten in muren. Met letterlijk honderden tegelijk krioelen ze over je scherm, wat net zo indrukwekkend is als verontrustend. Het enige wat ze schuwen is licht; alles in de schaduw wordt tot op het bot opgevreten.

Aanvankelijk zijn de ratten een extra obstakel voor Amicia en Hugo en moet je onder andere via toortsen een veilige weg door de duisternis vinden, maar gaandeweg leer je ook lichtbronnen te manipuleren en kun je de ratten zelfs in je voordeel gebruiken. Gooi bijvoorbeeld de lantaarn van een nietsvermoedende soldaat kapot en kijk toe hoe hij levend wordt verslonden, terwijl jij met Hugo voorbij sluipt. Het is een harde wereld waarin je bereid moet zijn om alles op te offeren om te overleven. Het moge duidelijk zijn dat Amicia niet onschuldig is.

A Plague Tale

Nog één hoofdstuk dan…

Eén ding staat buiten kijf: hoe stoer ze ook is, Amicia is geen vechter en een directe confrontatie met een hellebaard-zwaaiende soldaat gaat ze niet winnen. De hele game – pakweg vijftien uur – ben je dus voornamelijk bezig met stealth, afgewisseld met eenvoudige puzzels en het op je gemak verkennen van de beeldschone natuur tijdens rustige momenten. Er bestaat een fijne balans tussen die drie elementen en dankzij de verdeling in hoofdstukken voel je goed aan hoe lang je nog te gaan hebt wanneer het sneaken, puzzelen of verkennen begint te vervelen. De aflossing lijkt bovendien altijd op precies het juiste moment te komen en de hoofdstukken voelen nooit te lang of te kort aan. Het is een klein detail, maar daardoor voelt het spelen van A Plague Tale aan als het lezen van een goed boek.

Hoewel het moeilijk is om de controller neer te leggen, is er ook genoeg aan te merken op het verhaal. Amicia en Hugo zijn geloofwaardige personages, maar het verhaal wringt zich in het begin in rare bochten om de plot in een bepaalde richting te duwen. Zo is Hugo (gelukkig) doorgaans een slimme, evenwichtige jongen voor zijn leeftijd, waardoor een ongelukkig getimede woede-uitbarsting een beetje uit de lucht komt vallen. En hoewel Amicia en Hugo en hun latere bondgenoten zeer menselijk overkomen en karakterontwikkeling ondergaan, blijven de schurken tot op het einde ééndimensionaal. Daar had meer in gezeten.

A Plague Tale: Innocence is een prachtige game is geworden, die van begin tot eind blijft boeien en heerlijk consistent is

Schoonheid in verval

De kracht van het verhaal van A Plague Tale zit hem dan ook in de kleine dingen. De gefluisterde gesprekken tussen onze helden terwijl je door een vijandig kamp sluipt; de steeds harder klinkende hartslag van Amicia wanneer een soldaat dichterbij haar schuilplaats komt; de spontane vioolzwiepjes die je de stuipen op het lijf jagen wanneer er fonkelende rode ogen uit de duisternis opdoemen: alles draagt bij aan het creëren van een meeslepende ervaring.

De grafische pracht van deze game speelt daar ook een belangrijke rol bij. Dankzij een zacht, diffuus licht krijgen de betoverende landschappen, kastelen, kathedralen en dorpjes die je passeert een bijna bovennatuurlijke uitstraling. Je zou haast vergeten dat onder die schoonheid vaak dood en verderf schuilt. Contrasterend met de beeldschone natuur vind je rottende karkassen, krioelende ratten en rivieren van bloed. In A Plague Tale is schoonheid verraderlijk. Het is een afschuwelijk mooie, mooi afschuwelijke game.

A Plague Tale

Bloemetjes plukken

Gelukkig zijn deze omgevingen er niet alleen om van punt A naar punt B te wandelen, maar word je ook aangemoedigd om de levels goed te verkennen. In ieder hoofdstuk zijn allerlei collectibles verstopt, zoals bloemen (die Hugo vervolgens, lief als-ie is, in Amicia’s haar steekt) en objecten die meer context geven aan de tijd waarin de game zich afspeelt. Denk aan de gesels van flagellanten of een rozenkrans. De game speelt daarbij slim in op de afgezonderde opvoeding van Hugo, wat hem onwetend en nieuwsgierig maakt naar (voor die tijd) alledaagse dingen. Amicia is gelukkig niet te beroerd om uitleg te geven aan Hugo over deze voorwerpen, en in het verlengde van hem, de speler.

Een minder goed uitgewerkt element is het craftingsysteem om alchemiebrouwsels en upgrades voor je uitrusting te maken. Wie de afgelopen tijd een survival- of openwereldgame heeft gespeeld kan zich hier wel een voorstelling bij maken, maar het concept past niet zo goed bij dit spel. Zo kun je de afweging maken om veel kostbare materialen op te offeren voor een sterk middel dat je eenmalig van een pijnlijke dood kan redden, maar door de vele checkpoints kun je die materialen beter investeren in een goede upgrade van je slingshot. Daarnaast zorgt de game er altijd voor dat er een keurig stapeltje materialen klaarligt om de volgende puzzel op te lossen, dus er is geen reden om spaarzaam om te gaan met alchemie. De afwezigheid van een zwaardere moeilijkheidsgraad om de materialen schaarser te maken en daardoor extra uitdaging te bieden, voelt daardoor als een gemis.

Dat neemt niet weg dat A Plague Tale: Innocence een prachtige game is geworden, die van begin tot eind blijft boeien en heerlijk consistent is. Niets aan de game is echt zwak te noemen, maar alle elementen versterken elkaar juist en maken van de gehele ervaring precies dat: een ervaring. Het doet ons denken aan een sterk seizoen van Game of Thrones, of een The Last of Us-lite. Niet de minste namen om mee vergeleken te worden, maar ook zeker niet onverdiend. Het is een ongelooflijk debuut voor Asobo Studio en een overwinning voor het singleplayergenre.

A Plague Tale: Innocence is nu uit voor pc, PlayStation 4 en Xbox One. Voor deze review speelden we de game op een PlayStation 4 Pro.

Laatste reviews op Gamer.nl:

Dit artikel delen:

Lees meer

Tien procent van Game Mania-winkels gesloten in komende twee jaar Wintersportgame Steep nu gratis op pc
17

Reacties op: A Plague Tale: Innocence zet z’n knaagtanden in je

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • fonsrutte

    • 17 mei 2019 10:34
    "waardoor een ongelukkig getimede woede-uitbarsting een beetje uit de lucht komt vallen."
    Kortom: een standaard kind dus. ;)
    Klinkt interessant deze game, wat is de reden dat deze review geen cijfer heeft?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Sander999

    • 17 mei 2019 10:48
    Waar is het cijfer?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • clandestine666

    • 17 mei 2019 10:51
    Idd, cijfer?? Mijn interesse was al een weekje gewekt, daarvoor zat deze game wat onder de radar.. Na alle lovende kritiek ga ik 'm zeker spelen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MonsterCrab

    • 17 mei 2019 11:06
    Het cijfer (en de plus- en minpunten en conclusie) waren ingevuld maar er ging even iets mis met het plaatsen. Inmiddels weer opgelost!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Markus88

    • 17 mei 2019 11:09
    mag ik vragen waarom de review redelijk laat is? een maat van mij werkt in de industrie en had vorige week al een review kopie.. maar ik kom altijd op gamer.nl voor reviews omdat het lekker weg leest en me er kan in vinden vaak.. vandaar mijn vraag waarom (naar mijn mening) redelijk laat de review uit was?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • MonsterCrab

    • 17 mei 2019 11:15
    @Markus88 Goede vraag! Er zijn meerdere factoren waarom een review niet op embargo verschijnt. Nu zijn we met deze nog redelijk op tijd, maar zijn we inderdaad iets later dan anderen. We vinden het bij reviews cruciaal om de tijd te pakken die nodig is om een game door te spelen en daar een gedegen recensie over te schrijven. Dan nemen we het maar voor lief dat we niet de eerste zijn.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Markus88

    • 17 mei 2019 12:54
    @MonsterCrab Kan ik waarderen!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • watashi wa maurice desu.

    • 17 mei 2019 16:42
    @MonsterCrab

    Sterker nog, een review snel afraffelen omdat je als eerste wilt zijn doet afbreuk aan de essentie van een review.
    Ik heb liever dat een game uiterst getest word en goed gespeeld zodat een goed oordeel gegeven kan worden dan dat men snel vlug de eerste wil zijn,

    En ik lees niet veel andere sites dus ik merk het ook niet als get later of eerder is, wat ik wel lees is of de review een redelijk eerlijk gefundeerde mening geeft of dat het enkel een vlugge inkijk in een spelletje geeft.
    Dus ik denk dat de tijd nemen altijd goed is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • fonsrutte

    • 17 mei 2019 11:36
    Vraagje:
    Er staat bij de minpunten dat het craftingsysteem wat misplaatst is en daar kan ik, gezien het type game, best inkomen.
    Is het nodig om het craftingsysteem te gebruiken of kun je volledig links laten liggen?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • AliciaTai

    • 17 mei 2019 13:51
    @fonsrutte Goeie vraag! Je hebt het craftingsysteem wel nodig om ammunitie te maken voor je slingshot en daardoor puzzels op te lossen of voorbij wachters te sneaken, maar je krijgt zoveel materialen in je schoot geworpen, dat je hier niet echt over na hoeft te denken. Je kunt je materialen ook inzetten voor upgrades van je slingshot en die kunnen wel behulpzaam zijn (bijv. meer ammunitie kunnen vasthouden of geruislozer kunnen schieten). Het craften is zeker niet storend tijdens het spelen, maar het voegt ook niet zoveel toe :). Hopelijk beantwoordt dat je vraag!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • fonsrutte

    • 17 mei 2019 15:57
    @AliciaTai Dank!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • watashi wa maurice desu.

    • 17 mei 2019 13:41
    Mmmm klikt toch interessanter dan ik eigenlijk had verwacht,
    Vooral omdat het tijdperk van de pest wel een zeer interessant tijdperk was waarbij geloof en offeringen vanwege bijgeloof vrij normaal waren.
    Ik ga denk ik deze game toch halen.
    Eigenlijk was ik dat niet van plan, maar deze review is op zich al sfeervol geschreven en neemt me al een beetje mee in de sfeer van dat sluipen en overleven in een tijdperk waar massa doden vielen.
    Dus maakt me heel benieuwd.

    Hoe dat ook, ik vond deze review echt al heel sfeervol aanvoelen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • AliciaTai

    • 17 mei 2019 16:05
    @watashi wa maurice desu. Ik hoopte de sfeer van de game goed over te kunnen brengen in de review, dus het is heel fijn om te horen dat dat gelukt is! Als je al interesse hebt in dit tijdperk ga je denk ik heel erg genieten van deze game. De soundtrack staat ook al op Spotify, mocht je alvast wat van de sfeer willen opsnuiven ;-).

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • watashi wa maurice desu.

    • 17 mei 2019 16:37
    @AliciaTai

    Dat is een goede tip. Ik luister spotify( zelfs op moment van schrijven) kan ik in ieder geval eens kijken/luisteren hoe het klinkt.
    Wel denk ik dat game muziek vooral goed is in combinatie met de scène waarin de muziek afspeelt.

    Er zijn maar een paar tijdperken die ik echt heel interessant vind. Dat is de dark ages ten tijde van de pest, en dan nog de tijdperken van Aziatische oorlogen( zoals in Japan hun samurai oorlog tijd enzo).
    Dus dat maakt deze game ook meteen uniek voor mij. Ik ken geen andere game die echt met de pest te maken heeft en van daaruit ook zondebok gevoel. En Japanse, Chinese en andere Aziatische tijdperken zijn al veel games in.

    Maar terug naar je review, ja ik vond het goed overkomen,
    Vooral dat met dat fluisteren, en langzaam meer hartslag kon ik al helemaal inbeelden hoe dat zou gaan.
    Dus wat dat betreft een geslaagde review. En het heeft mij enthousiast gemaakt dus voor mij zoiezo een geslaagde review.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • WvA

    • 17 mei 2019 14:51
    Ik vond de preview build al geweldig, kan niet wachten weer verder te gaan!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • BertThaBest

    • 18 mei 2019 12:02
    Interessante titel, ik denk zeker ook voor historici onder ons. Tenminste, ik ga eens een keer gameplay (zonder commentaar en gemonteerde bullshit) kijken, want dan kan ik denk ik een beter oordeel maken. Reviews zijn vaak zo vertekenend in mijn ogen.. hoewel het een goed geschreven stuk is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Joooooop

    • 19 mei 2019 00:00
    Net een walkthrough bekeken maar het is eigenlijk elke keer meer van hetzelfde. Beetje flauwtjes. Vrij weinig upgrades ook en weinig bosses/climaxes. Nee niet echt wat voor mij.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.