Ik ben de laatste weken verslaafd geraakt aan een inmiddels alweer redelijk oud spelletje, namelijk Locomotion van Chris Sawyer. Dit vervolg op het legendarische Transport Tycoon heeft de eigenschap je besef van tijd compleet door de war te gooien met als gevolg dat je al snel tot diep in de nacht aan het beeldscherm gekluisterd zit. Het gekke van dit alles is eigenlijk dat Locomotion een spel is dat eigenlijk helemaal niet verslavend zou moeten zijn, maar eerder irritant en frustrerend. Het spel zit vol slordigheidsfouten, vreemde bugs, kent een zeer onlogische interface en is door de achterhaalde graphics ook nog eens enorm onoverzichtelijk. En toch, tóch is het nog enorm verslavend. Je wil eigenlijk niet weten hoe verslavend en briljant een vervolg op Locomotion is waarin alles wel werkt zoals de bedoeling is. Waarin het aanleggen van het spoor zo makkelijk is als in Sid Meier's Railroads en waarin treinen via een briljant algoritme wel doen wat jij wil dat ze doen, in plaats van dat ze zichzelf continu in de nesten werken. Waarin het landschap niet uit hoekige tegels bestaat, maar natuurlijke vormen aanneemt waar je sierlijke spoorwegen in aan kunt leggen. En om het vrachtvervoer wat aantrekkelijker te maken zou het ook leuk zijn als sommige infrastructuur vanzelf zou ontstaan, zoals wegen tussen verschillende steden. Openbaar vervoer is immers niet het enige wat er is? Ook het achterliggende model mag van mij flink op de schop voor een 'ideale Locomotion'. Nu is het nog zo dat een vervoersmiddel bij een bepaalde halte, al zijn huidige passagiers af zal zetten om vervolgens alle passagiers die staan te wachten, op te pikken. Alsof iedereen altijd alleen naar de volgende halte hoeft? Hoeveel uitdagender en realistischer zou zo'n spel niet worden, wanneer elke passagier een begin en eindbestemming had? Waardoor je dus meer vraag creëert, naarmate je meer overstaplocaties creëert? Want nu kun je prima af met wat losstaande spoorlijnen die nergens goed met elkaar verbonden zijn. Maar de echte natte droom is toch wel dat alles in prachtig, maar tegelijk zeer overzichtelijk 3D wordt weergeven. Wanneer je gewoon speelt moet het minstens zo prettig zijn als dat Locomotion nu is, maar wanneer je even wil, moet je ook in kunnen zoomen en het leven in de steden kunnen proeven. Steden die prachtig zullen groeien, omliggende dorpen zullen annexeren en voor nieuwe industrieën zullen zorgen. Het lijkt me een briljant spel, maar het lijkt me helaas onwaarschijnlijk dat een dergelijk spel in het huidige klimaat gemaakt zal worden. Uitgevers steken met liefde tientallen miljoenen in de nieuwste shooters, maar voor strategische games en met name tycoongames, lijkt maar weinig budget vrij te zijn. Alleen The Sims en Rollercoaster Tycoon kunnen nog op enige ondersteuning rekenen. En dat is jammer, want juist die twee reeksen hebben bewezen dat in dit genre flink wat geld te halen is. En ik weet zeker dat ik bij een écht goed vervolg op Locomotion of Transport Tycoon, waarin bovenstaande problemen eens aangepakt worden, vooraan in de rij sta om een exemplaartje op te eisen. Ik hoop niet dat ik tegen die tijd een lange grijze baard zal hebben.