Ik heb de laatste tijd aardig wat PlayStation 2-versies op mijn bord gehad van games waarvan eigenlijk alleen de next-gen-versie werd gepromoot. De PS2-versie was veelal een port van de next-gen-versie waarbij men vooral op grafisch vlak flink de broekriem stevig heeft aangetrokken om het draaibaar te krijgen op Sony's oude beestje. In het geval van bijvoorbeeld The Simpsons resulteerde dit in een overdaad aan kartelrandjes. We hebben allemaal trailers gezien van haast tekenfilmachtige graphics, en wanneer je dan met de PS2-versie thuis komt zou je je toch aardig belazerd kunnen voelen. Het is misschien naïef om de graphics van de Xbox 360 te verwachten, maar het Sly Raccoon-niveau zou toch haalbaar moeten zijn? In het geval van The Simpsons blijven de aanpassingen vooral beperkt tot de graphics. Het spel kent verder dezelfde missies en ook de gameplay is onveranderd. Maar dit is niet bij iedere game het geval. In de PS2-versie van Need for Speed: Pro Street is bijvoorbeeld het volledige schademodel, dat bij de promotie van de next-gen-versie nog veelvuldig te zien was, geheel afwezig. Je auto loopt hooguit een krasje op zijn bumper op, maar is toch total loss. Wanneer je denkt met Pro Street eindelijk een Need for Speed met fastoenlijk schademodel in huis te halen, dan heb je het dus mis; als je voor de PS2-versie gaat tenminste. Maar soms zijn er niet alleen op technisch en grafisch vlak concessies gedaan, maar is ook de eigenlijke gameplay op de PS2 niet te vergelijken met de next-gen broertjes. Zo speelde ik een previewversie van MX vs. ATV Untamed op de PS2, een spel dat weliswaar pas in maart 2008 zal verschijnen maar op de Xbox 360 en PS3 al een aardige indruk wist achter te laten. De PS2-versie hiervan lijkt qua eigenschappen in de verste verte niet op de consolegame. Zo ontbreken enkele van de grootste speerpunten, de Endurocross, de vrij toegankelijke omgeving én het eerstepersoons camerastandpunt volledig. Daarbij is de besturing van de PS2-versie schandalig slecht uitgevoerd. Waar je bij de Xbox 360- en PS3-versie het gevoel krijgt dat je echt door een modderige ondergrond ploegt, maak je op de PS2 voor je gevoel nauwelijks contact met de ondergrond. Met de minste stuurbeweging staat je motorfiets over dwars op de weg en ook je ATV maakt moeiteloos de scherpste bochten, alsof het zand geen enkele weerstand biedt. Daarbij is het spel visueel werkelijk afzichtelijk; de grote concurrent ATV Offroad Fury 4 op de PS2 is visueel veel en veel aantrekkelijker en voelt ook nog eens een stuk natuurlijker aan. Het lijkt er in het geval van MX vs. ATV Untamed dan ook sterk op dat de PS2-versie een ondergeschoven kindje gaat worden. Voor de promotie van de game wordt toch de Xbox 360 en PS3-versie gebruikt en de eerste reviews, degenen die blijven hangen bij het publiek, zijn hoogstwaarschijnlijk ook van die versie afkomstig. Wat maakt het dan uit of de PS2-versie goed is of niet? Zolang het maar een motorracespelletje is en het aantal parcoursen en spelmodes enigszins overeen komt, dan kun je het onder dezelfde naam verkopen en pik je mooi wat naamsbekendheid mee. Ik spreek misschien wat voor mijn beurt nu, want MX vs. ATV Untamed is nog niet op de markt en men heeft nog een drietal maanden om het spel flink op de schop te nemen. Toch is er wel duidelijk een trend waar te nemen, waarbij PS2-ports er steeds kariger van af komen. Of is het omdat we gewend raken aan al die prachtige eigenschappen van de next-gen titels? Ik denk het niet eigenlijk. Ik denk dat het eerder zo is dat je vanuit de basis van een next-gen game veel moeilijker een stapje terug kunt gaan, dan wanneer je het gehele spel ontwerpt rond de mogelijkheden van de PS2. Want dan had men wel iets bedacht waarbij een schademodel minder belangrijk was, dan bijvoorbeeld bij Need for Speed: Pro Street het geval is. Mijn tip: laat een PS2-versie gewoon achterwege wanneer je de eigenlijke spelformule niet meer kunt handhaven of laat anders in ieder geval voor de release eerlijk zien, wat we van de PS2-versie mogen verwachten.