Er zijn maar weinig dingen waarvan zoveel recensies verschijnen als van games. Eigenlijk hebben alleen films, muziek en boeken het zwaarder te verduren. Er zijn echter talloze andere dingen in het dagelijkse leven waarvan je eigenlijk ook wel een keiharde recensie zou willen lezen. Neem nu tv-programma's. Doordat de kijkcijfers wel uitmaken wat 'goed' of 'slecht' is, neemt niemand de moeite om eens kritisch naar de inhoud te kijken, een sporadische tv-recensie in kranten daar gelaten. Vooral programma's die al tijden meelopen, worden door de pers maar zelden kritisch onder de loep genomen. Dat terwijl er zat programma's zijn, die een kritische noot verdienen. En dan bedoelen we geen primitief vermaak als de Gouden Kooi, want daar ligt het dubbeldik bovenop. Neem nu het EO-programma That's The Question, een programma dat dagelijks wordt uitgezonden en misschien wel het slechtste quiz-format in tijden op het scherm brengt. Zo zit er een veel te grote kansfactor in het scoreverloop. Het aantal punten dat je behaalt, is namelijk afhankelijk van het aantal keer dat de letter die je gedrukt hebt in het antwoord voorkomt. Door een vraag goed te beantwoorden krijg je dus én een hele hoop letters die je dichter bij het antwoord brengen én ook nog eens een hele mik punten. Terwijl de vragen echt niet moeilijker zijn dan die van een schamel lettertje. Maar daarmee houdt de oneerlijkheid van That's The Question niet op. De anagrammen waarin het antwoord af te lezen zijn, maken het programma ook onnodig cru en meedogenloos. Het antwoord dat een kandidaat geeft, moet namelijk precies in het anagram voorkomen. Zeg je een lidwoord teveel of een voorletter te weinig, dan wordt je door presentator Bert van Leeuwen afgestraft alsof God's wraak op je neerdaalt. “Dat kunnen we 'helaas' niet goedkeuren” is één van de veelvuldig terugkerende zinnetjes waarmee van Leeuwen het programma bespraakwatervalt. Hoezo helaas? Dat hebben jullie toch zelf in de hand? Bij een mega-anagram heb je als kandidaat geen mogelijkheid om uit te zoeken of die ene letter er nou in staat of niet. Het lijkt me fair om je kandidaten dan enige speling te geven. Als ze van het woord 'OK' een boksterm moeten vormen, ligt dat misschien wat anders. De makers hebben echter meer troeven in de hand om de kandidaten hun leven zuur te maken. Door bijvoorbeeld vooral korte antwoorden (dus vragen) in het programma te stoppen, zorg je ervoor dat kandidaten in de finale gemiddeld minder tijd hebben. Stop in de finale dan ook nog een vraag met veel verschillende letters, en het wordt aanzienlijk moeilijker om de finale door te komen. Handig voor wanneer een kandidaat voor de derde keer terug komt. Een heel suffe toevoeging aan het format zijn de foto's. De kandidaat moet zeggen op welke foto een bepaald iets te zien is. Meestal is een van de twee plaatjes overduidelijk gephotoshopt is en de andere niet, wat vaak betekent dat het niet-gephotoshopte plaatje het correcte antwoord is. Laats waren er bijvoorbeeld twee soorten leeuwen op de foto's te zien; het betrof hier precies dezelfde leeuw, alleen met een andere kleur neus. Je gaat mij echt niet vertellen dat je twee verschillende beesten tot op de pixel precies hetzelfde op de foto zet. En toch was het ene plaatje de ene leeuwsoort, en het andere plaatje een andere. Lijkt me sterk: het is beide dezelfde leeuwsoort, maar eentje heeft een gephotoshopte neus. Het meest ergerlijke aan het programma is echter toch de presentator. Zoals aangegeven vult Bert van Leeuwen het programma met de meest onnozele feitjes. Hij merkt continu op hoeveel punten de kandidaten van elkaar verwijderd zijn en vooral dat het 'heel spannend' is. Zelfs de meest oersaaie afleveringen zijn op het eind 'toch nog spannend'. Alsof hij nog niet genoeg geluld heeft, geeft hij aan het einde ook nog een korte samenvatting. Het beeld wordt ineens zwart-wit en de camera neemt de positie van de Schepper in. Alsof Zijn zege op het programma rust. That's Nog Maar The Question!