De komende maanden verschijnen er weer een hoop games die de moeite van het aanschaffen waard zijn, want de najaarsgekte is weer begonnen. Ook ik sta te popelen om mijn vingerspieren weer de nodige overbelasting te geven, maar er is toch wel één titel die er voor mij bovenuit springt. En het is een game die je niet meteen zou verwachten.

Eind dit jaar verschijnt Banjo Kazooie: Nuts & Bolts en als echte platformliefhebber kijk ik daar natuurlijk reikhalzend naar uit. Het feit dat je vooral voertuigen gebruikt mag de pret niet drukken, ze vervangen vooral maar de talloze mogelijkheden die personages in platformers normaal zelf tot hun beschikking hebben. Maar met de komst van Nuts & Bolts zal nog iets veel mooiers verschijnen...

De originele Banjo Kazooie op Xbox Live Marketplace! Ja beste lezers, jullie lezen het goed. Deze redacteur verkiest een game die inmiddels al tien jaar oud is boven de nieuwste games met spectaculaire graphics, online mogelijkheden en opties waarvan we in 1998 nog niet eens durfden te dromen.

Ik ben even bij mijzelf te rade gegaan waarom nu juist deze game mijn duimen en wijsvingers doet kriebelen. Natuurlijk mag de nostalgiebril niet ontkend worden. Terugdenken aan een game die je tien jaar geleden speelde, is automatisch terugdenken aan je leven van tien jaar geleden. In mijn geval was dat het onbezorgde leven van een veertienjarige, die helemaal weg was van de Nintendo 64 en dankzij een speciale reserveringsactie als één van de eersten in Nederland aan de slag mocht met Rare's nieuwe avontuur.

Maar het is nog veel meer dan dat: Banjo-Kazooie is één van de weinige kwalitatief hoogstaande 3D-platformers. De eerste Jak & Daxter volgde later (de serie ging daarna de free-roaming kant op, bracht geweren in het spel en vergat daarbij een beetje het springen van platform naar platform) en ook Super Mario Galaxy is een recenter voorbeeld van een goede 3D-platformgame, maar eigenlijk zijn er in het genre niet zoveel andere titels te noemen die echt de moeite waard zijn.

Eigenlijk zou je naast bovengenoemde voorbeelden alleen Banjo-Kazooie en de game die als inspiratie diende voor Rare's creatie, Super Mario 64, als goede 3D-platformgame kunnen beschouwen. Games die je laten springen van hot naar her en die je dingen laten verzamelen, net niet genoeg om het niet irritant te laten worden.

Daarbij doet Banjo Kazooie één ding zo goed dat maar weinig games er aan kunnen tippen: sfeer. Een aantal levels komen weliswaar zo uit het cliché 'welke elementen stop ik in een platformgame'-boek, zoals de winterwereld en het strandlevel, maar zijn zonder twijfel de definitieve winter- en strandlocaties. De muziek, de graphics, de gameplay, nooit was een 3D-platformgame zo perfect en ik betwijfel of dit genre ooit nog zo dichtbij perfectie gaat komen.

Het maakt ook helemaal niet uit of men daar nog in slaagt of niet, want 26 november komt Banjo Kazooie op Xbox Live Arcade en meer heeft deze gamer niet nodig om zich weer helemaal onder te laten dompelen in die goede oude kerstsfeer. Misschien hebben sommige Gamer.nl-lezers de game nog nooit gespeeld, het is des te meer de moeite waard om te zien hoe kort dit genre eigenlijk écht een genre was, zo puur en zo juist, voordat het door allerlei andere elementen werd omgevormd tot een mengelmoes van verschillende soorten spellen.