Zojuist is bekend geworden dat Michael Rasmussen door de Rabobank uit de Tour de France geknikkerd is en hij bij de ploeg op staande voet ontslagen is. De middag voor de bekendmaking van dit nieuws, toen Rasmussen nog triomfantelijk afrekende met al zijn opponenten in de strijd voor de gele trui, boog ik me over de recensie van Pro Cycling Manager. Eén van de renners die ik als voorbeeld neem voor het uitleggen van een spelelement is diezelfde Rasmussen, de klimgeit die zo constant rijdt en uitgegroeid is tot leider van de Tour.

Zelf ben ik de afgelopen dagen behoorlijk 'into' de Tour geweest. Middagen zijn voorbij gegaan waarbij ik enkel naar het amusante gebabbel van 'Herbert en Maarten' heb zitten luisteren. Mijn spreekwoordelijk vocabulaire is, met name door de droogkloot Maarten Ducrot, significant groter geworden. In de touwen hangen, linkeballen, lossen, geparkeerd staan, tegen de muur lopen, vaatjes energie tappen, als een hyena rijden, klimgeiten; Ducrot schudt het allemaal maar uit z'n mouw. Respect voor de paaldunne ex-renner.

Maar waar ik eigenlijk lichtjes naar toe wil is dat mijn recensie over Pro Cyling Manager 2007 in nog geen zes uur tijd behoorlijk achterhaald is geworden. En zelf heb ik me de vraag gesteld: wat doet op zo'n moment een wielergame er nog toe? De 'nieuwe schone sport' wordt deze Tour de France keer op keer op de proef gesteld. Was het eerst de schok van Sinkewitz (waarna de Duitse televisie de biezen pakte), het vervolg was vele malen erger. Vinokourov herrees uit de dood en pakte twee overwinningen op schier onmogelijke momenten. De bom ontplofte gisteren: Vinokourov betrapt op doping, Astana verlaat de tour. Eerder vandaag, tijdens de etappe, werd bekend gemaakt dat de Italiaanse renner Moreni positief bevonden is op doping. Exit Moreni, exit Cofidis.

En nu, nu is mijn favoriet uit de Tour. De man die ik in Pro Cycling Manager 2007 in mijn Rabobank team ook al kopman had gemaakt in plaats van de altijd falende Mentsjov. De man waarmee ik uren had zitten broeden op een strijdplan om in de Pro Cycling Manager onverslaanbare Hushovd en Sastre mee af te schudden. Hij heeft gelogen. En waarover? Over zijn verblijfplaats alvorens de Tour tijdens de trainingen. Dat is alles dat we op dit moment weten, maar er broedde natuurlijk al langer iets. Ik blijf het daarentegen vreemd vinden dat we niets over doping of wat dan ook horen. Als Rabobank je renner eruit kukelen (nog zo'n mooie Ducrot-opmerking: op je kokosnoot kukelen, ofwel vallen) op het moment dat hij de Tour kan winnen is geen beslissing die je ongegrond neemt. De komende dagen zal blijken wat de door het Nederlandse volk omarmde Deen allemaal uitgespookt heeft.

Feit is dat ik om iets over twaalf mijn recensie nog iets bijgesteld heb door mijn voorbeeld over Rasmussen van een diep gegriefde, zwarte streep te voorzien. De tekst zelf heb ik niet meer aangepast, alhoewel er nu wel genoeg ingangen zijn om een veel en véél pakkendere inleiding te schrijven. Ik ben in ieder geval blij dat ik de recensie al voordat dit alles gebeurd is geschreven heb, want écht veel zin in een potje wielrennen heb ik op deze manier ook niet meer. Of ben ik nu een hypocriete zak?