Yakuza 3 doet in eerste instantie een beetje denken aan simulatie van het leven. Je loopt rustig door het fictieve Tokio, knoopt een gesprek aan met een leuk meisje of kalmeert een agressieve hond. Heb je hier genoeg van, dan ga je gewoon naar de lokale karaokebar of golfbaan om daar je ding te doen. Zo kun je behoorlijk wat uurtjes doorbrengen. De bijbehorende minigames zijn namelijk verrassend uitgebreid. Vooral bij het golven komt meer kijken dan je zou verwachten.

Maar hoe leuk en uitgebreid dit ook is, uiteindelijk is Yakuza 3 toch echt een actiegame en draait het vooral om de gevechten. Deze doen zich voor als een driedimensionale variant op traditionele beat-em-ups. De besturing voelt erg arcade-achtig, de omgevingen zijn afgebakend en je kunt objecten oppakken om mee aan te vallen. De eerste paar gevechten komen hierdoor misschien wat simpel over, maar al snel wordt duidelijk dat ze veel meer om het lijf hebben. Timing is essentieel en naarmate je verder komt en meer straatschoffies in elkaar hebt geslagen, word je sterker en krijg je meer aanvalscombinaties tot je beschikking.

Gebitje

Heb je een bepaald aantal combinaties uitgevoerd, dan kun je bovendien een eindmove inzetten. Deze eindmoves maken ook gelijk duidelijk dat we hier niet te maken hebben met een of ander soft spel waar je alleen maar wat kunt bowlen en zingen. Deze moves zijn namelijk belachelijk gewelddadig en worden erg intens in beeld gebracht. Zo intens, dat je bijna pijn aan je eigen gebit krijgt als je iemand met tanden en al op de vensterbank smijt. Kleine kanttekeningen zijn er ook. Het is soms een beetje onduidelijk waar en wanneer je deze bewegingen precies moet inzetten, de camera werkt niet altijd lekker mee en de animaties komen wat gedateerd over.

Yakuza 3 gaat ook op ander vlakken veel verder dan de doorsnee beat-em-up. Zoals gezegd biedt Tokio je genoeg vermaak en zij-opdrachten. Doordat de missiestructuur vrij lineair is en de interactie met de omgevingen beperkt blijft, heb je nooit de vrijheid van een 'open wereld'-game, maar het komt het totaalplaatje wel degelijk ten goede. Het is nu namelijk niet zo dat je van het ene in het andere gevecht belandt. Dit maakt het een stuk afwisselender en zorgt er ook voor dat het avontuur wat geloofwaardiger is.

Film

Het verhaal is een ander goed voorbeeld van de veelzijdigheid van Yakuza 3. Net als in de eerdere delen draait het om Kazuma Kiryu. Deze gespierde vent heeft het helemaal gehad met de Yakuza en probeert, samen met het meisje Haruka, een rustig bestaan op te bouwen. Natuurlijk loopt dit niet zoals gepland en komt Kazuma al gauw weer in aanraking met de Yakuza. Dit lijkt nogal cliché en oninteressant, maar dat komt vooral omdat het verhaal simpelweg te complex is om in een alineaatje of twee uit te leggen. 

Eigenlijk zou het zelfs noodzakelijk zijn dat je de vorige delen gespeeld hebt om er ook maar enigszins een touw aan vast te knopen.

Gelukkig heeft ontwikkelaar Amusement Vision er rekening mee gehouden dat lang niet iedereen alle Yakuza-games gespeeld heeft. Je kunt namelijk een korte samenvatting van de gebeurtenissen bekijken. En niet in een droge tekst, maar volledig in video, met beeldmateriaal uit de twee Yakuza-titels. Deze video's zorgen ervoor dat je in ieder geval een idee hebt wat de context van de game is, al kunnen ook deze samenvattingen niet alles dekken.

Dit laatste valt de game natuurlijk niet aan te rekenen. Sterker nog, het is lovenswaardig dat deze video's aan de game zijn toegevoegd. Daarbij maakt juist de diepgang het verhaal zo interessant. We hebben nog maar een paar uur gespeeld, maar zitten nu al midden in de meest spannende intriges, die mede door de sterke tussenfilmpjes erg boeiend zijn. Want niet alleen de prachtige regie en de filmische sfeer, maar ook het script zelf maken de tussenfilmpjes zo goed. Hierdoor voelen de gebeurtenissen gewichtig en komen de verschillende personages overtuigend over.

Al met al heeft de previewversie een fijne indruk achtergelaten. Er lijkt meer dan genoeg te doen, het verhaal heeft onze interesse gewekt en de actie is lekker overdreven. Het is dan ook te hopen dat Yakuza 3 bij de release in maart de verdiende aandacht krijgt. We hebben de afgelopen tijd al de nodige goede, filmische actiespellen voorbij zien komen en Yakuza 3 lijkt hier vooralsnog niet veel voor onder te doen.


Yakuza 3 doet in eerste instantie een beetje denken aan simulatie van het leven. Je loopt rustig door het fictieve Tokio, knoopt een gesprek aan met een leuk meisje of kalmeert een agressieve hond. Heb je hier genoeg van, dan ga je gewoon naar de lokale karaokebar of golfbaan om daar je ding te doen. Zo kun je behoorlijk wat uurtjes doorbrengen. De bijbehorende minigames zijn namelijk verrassend uitgebreid. Vooral bij het golven komt meer kijken dan je zou verwachten.

Maar hoe leuk en uitgebreid dit ook is, uiteindelijk is Yakuza 3 toch echt een actiegame en draait het vooral om de gevechten. Deze doen zich voor als een driedimensionale variant op traditionele beat-em-ups. De besturing voelt erg arcade-achtig, de omgevingen zijn afgebakend en je kunt objecten oppakken om mee aan te vallen. De eerste paar gevechten komen hierdoor misschien wat simpel over, maar al snel wordt duidelijk dat ze veel meer om het lijf hebben. Timing is essentieel en naarmate je verder komt en meer straatschoffies in elkaar hebt geslagen, word je sterker en krijg je meer aanvalscombinaties tot je beschikking.

Gebitje

Heb je een bepaald aantal combinaties uitgevoerd, dan kun je bovendien een eindmove inzetten. Deze eindmoves maken ook gelijk duidelijk dat we hier niet te maken hebben met een of ander soft spel waar je alleen maar wat kunt bowlen en zingen. Deze moves zijn namelijk belachelijk gewelddadig en worden erg intens in beeld gebracht. Zo intens, dat je bijna pijn aan je eigen gebit krijgt als je iemand met tanden en al op de vensterbank smijt. Kleine kanttekeningen zijn er ook. Het is soms een beetje onduidelijk waar en wanneer je deze bewegingen precies moet inzetten, de camera werkt niet altijd lekker mee en de animaties komen wat gedateerd over.

Yakuza 3 gaat ook op ander vlakken veel verder dan de doorsnee beat-em-up. Zoals gezegd biedt Tokio je genoeg vermaak en zij-opdrachten. Doordat de missiestructuur vrij lineair is en de interactie met de omgevingen beperkt blijft, heb je nooit de vrijheid van een 'open wereld'-game, maar het komt het totaalplaatje wel degelijk ten goede. Het is nu namelijk niet zo dat je van het ene in het andere gevecht belandt. Dit maakt het een stuk afwisselender en zorgt er ook voor dat het avontuur wat geloofwaardiger is.

Film

Het verhaal is een ander goed voorbeeld van de veelzijdigheid van Yakuza 3. Net als in de eerdere delen draait het om Kazuma Kiryu. Deze gespierde vent heeft het helemaal gehad met de Yakuza en probeert, samen met het meisje Haruka, een rustig bestaan op te bouwen. Natuurlijk loopt dit niet zoals gepland en komt Kazuma al gauw weer in aanraking met de Yakuza. Dit lijkt nogal cliché en oninteressant, maar dat komt vooral omdat het verhaal simpelweg te complex is om in een alineaatje of twee uit te leggen. 

Eigenlijk zou het zelfs noodzakelijk zijn dat je de vorige delen gespeeld hebt om er ook maar enigszins een touw aan vast te knopen.

Gelukkig heeft ontwikkelaar Amusement Vision er rekening mee gehouden dat lang niet iedereen alle Yakuza-games gespeeld heeft. Je kunt namelijk een korte samenvatting van de gebeurtenissen bekijken. En niet in een droge tekst, maar volledig in video, met beeldmateriaal uit de twee Yakuza-titels. Deze video's zorgen ervoor dat je in ieder geval een idee hebt wat de context van de game is, al kunnen ook deze samenvattingen niet alles dekken.

Dit laatste valt de game natuurlijk niet aan te rekenen. Sterker nog, het is lovenswaardig dat deze video's aan de game zijn toegevoegd. Daarbij maakt juist de diepgang het verhaal zo interessant. We hebben nog maar een paar uur gespeeld, maar zitten nu al midden in de meest spannende intriges, die mede door de sterke tussenfilmpjes erg boeiend zijn. Want niet alleen de prachtige regie en de filmische sfeer, maar ook het script zelf maken de tussenfilmpjes zo goed. Hierdoor voelen de gebeurtenissen gewichtig en komen de verschillende personages overtuigend over.

Al met al heeft de previewversie een fijne indruk achtergelaten. Er lijkt meer dan genoeg te doen, het verhaal heeft onze interesse gewekt en de actie is lekker overdreven. Het is dan ook te hopen dat Yakuza 3 bij de release in maart de verdiende aandacht krijgt. We hebben de afgelopen tijd al de nodige goede, filmische actiespellen voorbij zien komen en Yakuza 3 lijkt hier vooralsnog niet veel voor onder te doen.