We schrijven de jaren vijftig in de Verenigde Staten.Er worden steeds meer meldingen van buitenaardse wezens gedaan. Hoofdpersonage William Carter leidt een zojuist opgerichte sectie binnen de overheid, de Extraterrestrial Combat Unit, die de vreemde meldingen onderzoekt. De ontwikkelaar van Xcom, 2K Marin, leidt ons door het kantoor van de eenheid. Hier kun je nieuwe missies selecteren vanaf een kaart van de Verenigde Staten. Er komen constant nieuwe icoontjes op de kaart bij en je kunt deze selecteren om daar op onderzoek uit te gaan. Er moeten echter wel harde keuzes worden gemaakt. Want reis je af naar een locatie, dan zouden andere meldingen op de kaart bij terugkomst zomaar weer verdwenen kunnen zijn.

De Amerikaanse droom

In de sessie die wij op de E3 voorgeschoteld krijgen, gaat Carter met twee collega’s op onderzoek uit in een luxe woonwijk in Los Angeles. Hier wordt de unieke setting en grafische stijl van Xcom meteen duidelijk. De game is erg kleurrijk voor een ‘serieuze’ shooter. Xcom doet ons daarom vrijwel meteen denken aan die andere 2K-shooter: BioShock. Maar Xcom heeft meer met deze titel gemeen. Zo ademt de game namelijk net zo veel sfeer uit. Alles heeft een uitzonderlijk sterk nagebootste jaren vijftig sfeertje. Dankzij de nette grasveldjes en witte hekken voor de huizen waan je je werkelijk in de vijftiger jaren. Het is al met al de Amerikaanse droom, maar wel eentje die vrij snel verstoord gaat worden door ongewenste gasten.

Het duurt namelijk niet lang voordat de eerste tekenen van buitenaards gevaar van zich laten horen: uit één van de huizen komt een gil. Je hoeft niet per se te onderzoeken wat er aan de hand is, maar de ontwikkelaar die de game speelt kiest daar echter wel voor. Eenmaal in het huis stuit hij al snel op de bewoner van het pand die besmeurd met een zwart goedje dat op de grond ligt. De blubberige substantieloopt in een spoor naar de weg, waar we kennis maken met de buitenaardse levensvorm in Xcom.

Zwarte blobs, dat is de meest logische beschrijving die we kunnen geven. Ze zoeven rond over de grond en muren en gaan zo snel dat ze soms uit het niets achter je opduiken. Met een aantal welgemikte schoten van je shotgun leggen ze het loodje, maar in grote aantallen mag dat niet baten. En ze zijn bijna altijd in grote aantallen. Gelukkig wordt er op het kantoor van de eenheid gewerkt aan wapens die gebruikmaken van de techniek van de aliens. Zo heb je de Blobatov, een granaat met het zwarte goedje erin die wanneer hij gegooid wordt een vuurzee creëert. Daar heeft het buitenaards gespuis niet terug van.

Op onderzoek

Naast de weergaloze sfeer zijn er echter nog een paar waardevolle eigenschappen die van Xcom een speciale shooter maken. Je bent namelijk niet voor niets een onderzoeksbureau. Daarom moet je onder je missies bewijsmateriaal verzamelen en foto’s maken die vervolgens geanalyseerd kunnen worden. Sterker nog. je hoeft niet eens actie te ondernemen tegen de aliens. Heb je voldoende materiaal om je onderzoek mee voort te zetten, dan kun je als een bezetene terugrennen naar je auto om er vandoor te scheuren. De keuze is aan jou.

Wegrennen doe je sowieso wanneer je kennismaakt met een andere buitenaards wezen, de Titan. Dit is een rond object dat uit het niets in de lucht verschijnt en vervolgens een penetrerend geluid maakt. Even kijk je naar het object, dat als een boos oog in de lucht zweeft, en vraag je je af wat het in vredesnaam is, waarna de Titan als een bezetene allesvernietigende stralen richting de wijk schiet. Als een bezetene baan je je een weg naar je auto om weg te kunnen rijden en in veiligheid te komen. Ondertussen zapt de Titan auto’s en gebouwen om je heen weg, die in duizenden kleine deeltjes door een wit licht vernietigd lijken te worden. Wanneer je vlak bij de auto bent, zie je de lichtstraal echter recht op je afkomen en… is de E3-demo voorbij.

Xcom weet net zoals BioShock een aparte wereld te creëren die je helemaal kan opzuigen. Het bewijst maar weer eens dat sfeer ongelooflijk bepalend kan zijn voor de kwaliteit van een game. Wij kunnen in ieder geval niet wachten tot we meer van deze titel te zien krijgen. We zijn vooral benieuwd hoe verschillend de locaties zijn, aangezien je heel Amerika afreist. PC-gamers die schrokken bij de gedachte aan een Xcom-game in de eerste persoon kunnen gerust zijn: als dit heiligschennis is, dan mogen meer series wel een dergelijke behandeling krijgen.