Het lijkt nog maar kort geleden dat het RTS-genre op zijn grondvesten schudde toen Sierra Entertainment met World in Conflict op de proppen kwam. De verfrissende gameplay, die vooral draaide om het innemen van controlepunten en het gebruik van verschillende gevechtsgroepen, werd door de meeste gamers met open armen onthaalt. Tel daarbij nog een karrenvracht aan schitterende visuele effecten en een soms ongelimiteerd gebruik van bombardementen en luchtsteun op en je hebt een game die meer deed dan alleen je manschappen van A naar B sturen. De grote vraag blijft echter of World in Conflict nog mee kan komen met de huidige generatie RTS-games?

Anderhalf jaar na de release van World in Conflict staat de game nog steeds z'n mannetje. De gameplay is nog net zo solide en het verhaal is, zelfs wanneer je het spel voor een tweede keer speelt, stukken beter dan de verhaallijnen uit menig andere RTS-game. Zelfs de stilstaande afbeeldingen met voice-over doen hun werk met verve en trekken de speler nog dieper in het spel. Het is alleen erg jammer dat je als speler wordt gedwongen om naast de nieuwe missies ook de oude missies weer te spelen. Het leek de makers wel een aardig idee om de Soviet-missies door de bestaande Amerikaanse missies heen te verweven, waardoor je als speler afwisselend met beide zijden speelt. Nogmaals, het is geen straf om het origineel voor een tweede keer te spelen, maar het is vreemd dat je niet de keuze hebt om de oude missies over te slaan.

Het verhaal van de Sovjets vertoont hierbij behoorlijk wat overeenkomsten met het Amerikaanse verhaal. Op deze manier willen de makers waarschijnlijk duidelijk maken dat oorlog voor iedereen hetzelfde is. Dit keer kruip jij in de huid van Romanov, een officier die de invasie van de Russen tot een succes moet brengen. Andere belangrijke hoofdrolspelers zijn kolonel Orlovsky en zijn neefje Malashenko. Deze twee zijn, net als kapitein Banner en kolonel Saywer, twee tegenpolen die het verhaal zijn schwung meegeven. De Amerikanen Banner en Saywer zijn voor het gevoel net wat meeslepender, maar ook de hoofdpersonages in Soviet Assault zijn goed bedacht en bieden interessante tussenscènes.

Toch krijg je het idee dat de makers te weinig moeite hebben gedaan om de Complete Edition waarin Soviet Assault en World in Conflict in samengevoegd zijn, wat extra's mee te geven. Want naast de nieuwe missies heeft het spel bar weinig nieuws te bieden. Geen extra eenheden en een beperkt aantal nieuwe maps. Het is een schamele oogst voor anderhalf jaar wachten. Ook zijn de minpunten aan het orginele World in Conflict niet verbeterd. Nogmaals, we speelden een vroege versie, maar ook hier ondervonden we problemen met een cursor die soms de weg kwijt was en eenheden die allesbehalve de juiste route kiezen. Het is te hopen dat deze oneffenheden in de uiteindelijke versie worden weggepoetst, want het zou toch schandalig zijn dat er na al die tijd nog steeds geen oplossing voor gevonden is.

Toch wijst alles erop dat World in Conflict: Soviet Assault nog altijd mee kan komen met de huidige generatie RTS-games. We speelden de previewversie met het grootste plezier en het was absoluut geen straf om de oude missies voor een tweede maal te doorlopen. En dat zegt wel wat over een game die alweer anderhalf jaar oud is.