Zijn Jan Willem Nijman en Rami Ismail de Lennon en McCartney van de (Nederlandse) indiegames? Met titels als Super Crate Box, Ridiculous Fishing en Serious Sam: The Random Encounter zou je zeggen van wel, want zo catchy als de liedjes van The Beatles zijn, zo verslavend zijn de spelletjes van Vlambeer. En terwijl Luftrausers binnenkort menig PC en Playstation-apparaat binnenvliegt, ligt de volgende titel al weer in het vooruitzicht.

Wasteland Kings 

Roguelike-like

Wasteland Kings dus, een game waarin je als bizarre mutant door een postapocalyptische wereld met een typisch Vlambeer-sausje rondloopt en al wat beweegt dient kapot te schieten. Ismail beschrijft de game als een roguelike-like. Voor iedere masochist die zich door Spelunky, Rogue Legacy of een van de vele andere recente rogue-like games heeft geworsteld zal dat als muziek in de oren klinken. Het feit dat wij noch alle andere spelers die we de game zagen spelen (inclusief Ismail) voorbij het derde level wisten te komen geeft aan dat ook Wasteland Kings genoeg pit aan zijn willekeurig gegenereerde woestenij weet te geven.

Toch slaat ook de tweede ‘like’ in de enigszins belachelijke genredefinitie ergens op, want Wasteland Kings speelt veel meer als een topdown twinstick shooter dan als de vaak meer op Metroidvania-geënte roguelikes. À la Super Crate Box vind je met enige willekeur wapens, de een nog vreemder dan de ander, al kun je in Wasteland Kings beslissen welk wapen je oppakt. Met een arsenaal dat varieert van in meerdere richtingen schietende kruisbogen tot grote hamers en van granaatwerpers tot plasmapistolen, zet Wasteland Kings de toon van cartoongeweld die we inmiddels van Vlambeer mogen verwachten.

Wasteland Kings Wasteland Kings

Eert uzelf

Dankzij de meerdere speelbare mutanten voegt Wasteland Kings daar bovenop nog een extra laag willekeur toe. Aan het begin van de game kies je een der koningen van de woestenij, die allen zo hun eigen vaardigheden hebben. Zo kan een van de mutanten in een onverwoestbaar (en onbeweeglijk) kristal veranderen, voor als de hectiek even te veel is en kan een andere weer een snelle sprong voorwaarts maken. Het zullen vaardigheden zijn die noodzakelijk blijken voor het overleven in de postapocalyptische wereld.

Uiteindelijk is Wasteland Kings echter vooral een hommage aan Vlambeer zelf. Het heeft elementen van Super Crate Box, Luftrauser en Ridiculous Fishing, waarmee de game de hectische verslavingsfactor wederom weet te vatten. De vraag die rest is dan ook vooral wat Vlambeer verder nog gaat toevoegen aan de game. Gelukkig is dat goed te volgen, want niet alleen verschijnt Wasteland Kings binnenkort al op Steam Early Access, er is ook een livestream van de ontwikkeling (spoiler alert: het leven van een game designer bestaat voornamelijk uit achter een PC staren naar code). Het moge duidelijk zijn, aan de Vlambeermania ontkomt niemand meer.