De multiplayer van het spel draait volledig om de strijd tussen de Space Marines en hun corrupte tegenhangers, de Chaos Space Marines. Onder deze twee teams van acht hangen een drietal klasses waar je uit mag kiezen. De Devastator/Havoc-klasse vormt de tank en is uitgerust met zware wapens, maar beweegt traag over het slagveld. Lijnrecht daartegenover staat de Assault/Raptor-klasse die met zijn jumpjets flinke sprongen kan maken. Het is ook de klasse die het van de mêlee-gevechten moet hebben, omdat hij naast een kettingzwaard slechts een simpel pistooltje meedraagt. De middenmoot wordt gevormd door de Tactical-klasse. Deze mariniers zijn snel en wendbaar en dragen het ‘standaard’ materiaal mee, in de vorm van aanvalsgeweren en shotguns.

Creatief met Space Marine

Warhammer 40,000: Space Marine biedt ook de mogelijkheid om de verschillende klasses naar eigen smaak in te richten, dankzij een level-up en perk-systeem. Geen enkele zichzelf respecterende multiplayer lijkt tegenwoordig zonder te kunnen. 41 levels lang speel je nieuwe wapens en vaardigheden vrij om je mannetje mee aan te kleden. De extra vaardigheden die je kan toewijzen, twee per personage, zijn er bijvoorbeeld om je wapens iets meer pit te geven.

De balans tussen de vaardigheden voelde tijdens onze uitgebreide speelsessie vrij solide,  al moet naar sommige wapens voor de release  nog wel gekeken worden. De hamer van de Assault/Raptor-klasse was bijvoorbeeld buiten proportioneel krachtig: iedereen ging met twee klappen tegen de vlakte. Je moet alleen even in de buurt komen, wat met jumpjets op de rug geen grote uitdaging is. In een van de laatste potjes liep daarom bijna iedereen rond met een hamer, hoewel een goed geplaatst schot van een laserkanon op afstand nog altijd superieur was.

Het aanpassen van je personage stopt niet bij wapens en vaardigheden, ook het uiterlijk van je (Chaos) Space Marine is flink onder handen te nemen. Elk onderdeel van het pantser van je mannetje kun je mixen en matchen, van helm en backpack tot linker- en rechterbeen. Nu leverde dit op zich al enkele creatieve creaties op toen, maar toen bleek dat elk onderdeel ook nog eens van twee verschillende kleurtjes verf kond worden voorzien, werd het helemaal een kleurrijk geheel. Een fluorescerend roze Chaos Space Marine maakt alleen niet zoveel indruk meer.

Tactische kaarten

Nu is het aanpassen van je personage natuurlijk leuk en aardig, er moet ook een reden zijn hiervoor. De twee modi die we gespeeld hebben, Annihilation (team deathmatch) en Seize Ground (vaste punten op kaart bezetten), vroeger gelukkig ieder om hun eigen aanpak.  Zo is verdedigen makkelijker met een wandelende tank of klasse die sterk is in de kleine ruimte, maar voor aanvallen is wendbaarheid en snelheid weer essentieel.

De verschillende maps die we konden spelen maakten ook verschillende tactieken zichtbaar. Zo was er op een ingestorte brug een natuurlijk voordeel voor de assault-klasse met zijn jetpack, die daarmee stukken kon afsnijden. Er lag ook nog een verdieping onder het wegdek, wat de tactische klasse weer ruimte bood om snel in de flanken aan te vallen. Elke map heeft wel iets vergelijkbaars, van flinke verticale verhogingen tot grote centrale open ruimtes.

Niet schuilen

De multiplayer van Warhammer 40K: Space Marine vindt daarmee het wiel misschien niet opnieuw uit, maar dat maakt het niet minder leuk. De verschillende klasses zijn al redelijk in balans en de tactische speelmogelijkheden die het biedt nodigen uit regelmatig van klasse te wisselen en andere wapens te proberen. We hopen dat er nog een free-for-all modus wordt toegevoegd, maar zelfs met alleen Annihilation en Seize Ground kun je al aardig uit de voeten. Warhammer 40k: Space Marine gaat het desondanks zwaar krijgen dit najaar, met een concurrent als Gears of War 3. Maar een Space Marine schuilt niet.