Crytek negeert Steam, Origin, Uplay en de tig andere distributieplatformen en heeft haar eigen service gemaakt; GFace. Het lijkt een beetje op Google+, alleen is er in dit geval een apart onderdeel op de GFace-site waarin je game-plugins kunt selecteren. Momenteel pronkt er alleen Warface, over een paar jaar staat hier als het goed is een keur aan gratis Crytek-games.

In your Gface

Eerlijk gezegd vinden we GFace nog behoorlijk onduidelijk in elkaar steken. Als de Duitse gamemaker een goed gevuld sociaal platform wil, dan moet de studio daar nog flink aan sleutelen. De service werkt overigens alleen met Chrome- en Firefox-browsers. We hebben het met andere browsers geprobeerd, maar daarin weigert GFace normaal te werken. Helaas betekent dat een onnodige extra installatie voor een aantal mensen.

Op naar Warface. De eerste keer dat je het speelt, duurt het even voor de game is ingeladen. De plug-in wordt ergens onzichtbaar op je computer geïnstalleerd. Als dat eenmaal achter de rug is, kun je het spel telkens direct starten. Je komt eerst in een 3D-spelmenu terecht dat zich in je browser bevindt. Dat voelt vreemd aan, alsof de ontwikkelaars simpelweg het fullscreen-beeld hebben samengeperst naar een lagere resolutie. Dat lijkt te kloppen aangezien het kleinste lettertype dat in de menu's gebruikt wordt slecht leesbaar is.

Geen Crysis-tyd

Wanneer je een potje start, laadt Warface in een apart fullscreen-venster. Grafisch komt het spel niet in de buurt van onze verwachtingen. Het ziet er deels goed uit, met al het rondslingerend puin en stof dat je van een moderne shooter mag verwachten. Maar deels is het nog ruw, zoals de helikopter waarin je reist die nog uit de tijd van Unreal Tournament '99 komt. Het loopt op de Cry-engine, maar het lijkt erop dat bepaalde grafische trucs zijn uitgeschakeld, zelfs als je alle grafische settings op high zet. Misschien lukt 't niet om het visuele niveau van Crysis 2 te halen met een browsergame, misschien komt het spel grafisch niet uit de verf omdat het een bèta is.

Het spel zelf speelt als de gemiddelde class-based-shooter. Je kunt kiezen tussen een Soldier met machinegeweer, een Medic met een shotgun, de Engineer met een submachinegeweer en de Sniper met zijn langeafstandswapen. Als extra nuttigheid kan de soldaat munitie uitdelen, de Engineer vult de bepantsering bij en de dokter kan uiteraard mensen tot leven schokken én een verbandje leggen. De sluipschutter heeft geen toegevoegde waarde op het eerste gezicht, maar daar komen we zo op terug.

Same old, same old

Warface bevat alle standaard spelopties die je mag verwachten in een multiplayer-shooter. Van Team Deathmatch tot een Domination-achtige modus, het zit er allemaal in. Erg interessant is dat echter niet, want er is geen verschil tussen Warface en bijvoorbeeld de competitieve multiplayer van Call of Duty op dat gebied. Warface voelt ook meer aan als Call of Duty dan de multiplayer uit Cryteks eigen Crysis 2, 3 of zelfs Warhead. En dan bedoelen we niet alleen visueel, maar ook als het gaat om de kogelspreiding, terugslag, scope movement, de levels, etcetera. Alleen kunnen spelers in Warface nét iets meer schade hebben vanwege de bepantseringlaag en heeft het een glij-functie zoals in het eveneens gratis Ghost Recon Online (al is die in dat spel fijner uitgewerkt).

Als het hierbij was gebleven, had Warface geen toegevoegde waarde gehad. Maar dan...kom je bij het coöperatieve onderdeel. In dit segment vind je aparte missies en wordt er iedere dag een nieuwe missie toegevoegd. In feite zijn deze dagelijkse ‘PvE-missies’ te vergelijken met een level uit een singleplayer-game als Call of Duty, met eenzelfde gescripte pacing en hectiek. Alleen loop je er dan doorheen met vijf man en kun je hier een highscore neerzetten en zo in de Top van de Dag komen om bonuspunten te verdienen.

Alleen voor échte teamspelers

Hoewel deze missies er uitzien zoals in Call of Duty, zijn ze veel en veel moeilijker. Vijanden kunnen van alle kanten op je af komen en schieten om te doden. Zeker op de Pro-moeilijkheidsgraad hebben we het over een écht zware uitdaging waarbij teamplay nodig is om te overleven. Iedereen moet opletten, want voor je het weet legt een vijandelijke Sniper je Medic om, wordt je Sniper op de grond gebeukt door een riotshield en blaast een man met een bazooka de rest van het team op.

Het spel stuurt een gevarieerde groep vijanden op de spelers af, waardoor iedereen in het team nuttig is. Als je Sniper alles in de buurt afschiet en de pijnlijkste vijanden in de verte negeert, dan gaat je team ten onder. Rent de Soldier als een malloot de drukte in, dan leg je het eveneens af. Dat maakt het heerlijk de game met je vrienden te spelen (reken op scheldpartijen). Er zit aardig wat variatie tussen deze missies, zoals gevechten tegen een zwaar gepantserde eindbaas, een bazooka-gevecht met een gigantische mech of een helikopter en stervensmoeilijk rivierboot-level à la Apocalypse Now.

Duuuuus...

De onoriginele competitieve multiplayer van Warface zal geen hond trekken en het is lastig om iets een blockbuster spel te noemen zonder singleplayer onderdeel. Maar de coöpmissies zijn het dubbel en dwars waard om - gratis - te checken. Het succes van Warface hangt van dat segment af en we hopen dat er genoeg van deze samenwerkingsmissies op de stapel staan om herhaling te voorkomen. Het spel vereist op de Pro-moeilijkheidsgraad slimmere en betere spelers dan gemiddeld, die goed kunnen communiceren. Daarom worden clans ook in het spel ondersteund en is er een aparte scorelijst voor teams. Dus zeker voor mensen die een werkelijke uitdaging zoeken met hun groep, kan Warface erg interessant worden.