Wanted: Weapons of Fate is gebaseerd op de Hollywood-film Wanted, die op zijn beurt weer zijn oorsprong vindt in de comic-serie Wanted. De film draait om kantoormedewerker Wesley Gibson die op een goede dag ontdekt dat zijn vader huurmoordenaar was in dienst van The Fraternity. Hij treedt na enige omzwervingen in de voetstappen van zijn vader en wordt ook een moordenaar in dienst van deze organisatie. Dit is eveneens de spil van de game, want die pakt vijf uur na de laatste gebeurtenis in de film de draad van het verhaal weer op.

Hierbij kruip je in de huid van Wesley, en af en toe in die van zijn vader. Wesley is op zoek naar de Franse tak van The Fraternity en zijn aartsvijand, de zogenaamde immortal. Tijdens deze jacht kom je als speler meer te weten over de familie Gibson en wordt de relatie tussen Wesley en zijn moeder uitgediept. Uiteraard wordt hierbij het nodige geschoten en gestoken, want dat is waar het in deze game uiteindelijk allemaal om draait.

In verschillende lineaire missies moord je jezelf een weg door ladingen vijanden die overal vandaan opduiken. Zo je schiet jezelf een weg door zonnige Franse dorpjes, duistere loodsen en vliegtuigen. Toch is deze simpele doelstelling, dood alles op je pad, niet direct een minpunt, want de game weet het allemaal leuk te verpakken. De schietpartijen zijn uitdagend en heftig, waardoor je met spanning op de volgende hinderlaag zit te wachten.

Tijdens de vuurgevechten is het de bedoeling om op z'n Gears of Wars van dekking naar dekking te stormen. In het zonnige Franse dorpje moet je bijvoorbeeld door vervallen huizen en nauwe straatjes stukje bij beetje jezelf naar voren werken, terwijl tegenstanders een muur van lood op je afvuren. Je wordt gedwongen om steeds dekking te zoeken achter kleine stenen muurtjes, deurposten en zware kisten. Vanuit je schuilplaats schiet je terug, maar dit is niet gemakkelijk, want de vijanden maken ook goed gebruik van de omgeving. Ze vuren kort en hevig, om vervolgens weer weg te duiken achter hun verschansing. En wanneer je dan eindelijk iemand neer kunt schieten, opent een van zijn kameraden het vuur op je. Zo word je telkens weer gedwongen terug te duiken in je schuilplaats.

Toch zijn de vuurgevechten niet té moeilijk, doordat Wesley twee speciale vaardigheden heeft. Net als in de film kan hij kogels met een boog schieten en zo vijanden raken die achter een object schuilen. Deze actie voer je simpel uit, maar je moet wel eerst je adrenalinemetertje opladen en met een pookje de juiste baan voor je kogel bepalen. De adrenalinemeter laad je op door het doodschieten van tegenstanders, want daar krijgt Wesley blijkbaar een kick van. De andere speciale vaardigheid die je hebt is de bekende bullet time, waarbij de tijd enkele momenten vertraagt en je vijanden rustig en nauwkeurig vol met lood kunt pompen.

Het is niet alleen maar dekking zoeken en met bochtjes schieten wat de klok slaat, af en toe zul je ook mensen dood moeten maken op een andere manier. Zo is er een level waar je vanaf een balkon met een sluipschuttersgeweer vijanden van een bouwplaats moet knallen en eentje waarin je in constante bullet time verschillende vijanden moet doden en afgevuurde kogels moet ontwijken. Dergelijke levels zorgen ervoor dat de game niet teveel in herhaling valt en de omgevingen waar je constant dekking moet zoeken niet saai worden.

Niet alleen de gameplay zit goed in elkaar, ook de levels waarin al dit geweld plaatsvindt zijn meer dan in orde. Ze zijn redelijk gevarieerd en zien er mooi en sfeervol uit. Je zou haast een wandelingetje willen maken in het Franse dropje, ware het niet dat je constant onder vuur wordt genomen. Dankzij de zonnige straatjes, het kasteel op de achtergrond en het kabbelende riviertje, krijg je bijna een vakantiegevoel bij het doodschieten van je tegenstanders.

Het is echter niet alleen maar lofzang voor deze game. Er zaten er in onze previewversie namelijk nog wel een aantal onvolkomenheden. Zo waren in verschillende levels alle vijanden hetzelfde en reageerde de kunstmatige intelligentie van dichtbij soms vreemd. De meeste fouten zitten er in de uiteindelijke versie waarschijnlijk niet meer in, maar daarvoor moet de ontwikkelaar nog wel even hard aan de slag. In essentie doet de game dus weinig verkeerd, al bestaat het risico dat de uiteindelijke versie toch een beetje oppervlakkig en saai wordt. Door het eendimensionale karakter van de game en het ontbreken van multiplayer en een coöperatieve modus is dit een relevant gevaar. Dit zal echter uit de review blijken, tot die tijd hebben wij goede hoop dat dit voor de verandering eens een geslaagde filmgame gaat worden.