Door: Ron Vorstermans en Sander Hölsgens

De film vertelt het verhaal van Wall-E, een roestig robotje dat door de vervuiling en verloedering de enige overgeblevene op aarde is. Zijn dagelijkse bezigheden bestaan uit het opruimen van de aardbol door al het afval netjes samen te persen tot vierkante blokjes en het dollen met een kriebelig insect. In ieder geval, daar hield hij zich dag in dag uit mee bezig. Geheel uit het niets verschijnt namelijk een reusachtig ruimteschip, dat een hypermodern witte robot op de aardbodem afzet. Dit wezentje begint de boel vrijwel onmiddellijk grondig te onderzoeken. Wall-E is ontzettend geïnteresseerd in dit robotje, dat onder de naam Eve door het leven gaat, en wordt uiteindelijk zelfs verliefd op haar. Uiteindelijk groeien ze langzamerhand nader tot elkaar, alvorens een plotwending alles verandert.

Tijdens de sessie waarin we het spel onder handen kregen, was het vrij lastig in te schatten in hoeverre het verhaal en de relatie tussen de beide robotjes daadwerkelijk in het spel verwerkt is. Wel werd duidelijk dat je in de verhaalmodus zowel in de huid van Wall-E als van Eve kruipt. Beide personages kennen een geheel eigen speelwijze. Met Wall-E is het vooral platformactie dat de klok slaat, terwijl je met Eve al rondschietende door de omgevingen dient te vliegen. Helaas viel het gedeelte met Wall-E, dat ongetwijfeld de hoofdmoot van het spel zal zijn, behoorlijk tegen. Het springwerk zit weliswaar nog aardig in elkaar, maar de actie- en puzzelelementen schieten toch vooral tekort. Puzzels dien je vaak op de meest onlogische manier op te lossen en zijn allesbehalve leuk. En dan hebben we het nog niet gehad over het schietaspect van het spel, dat ondanks het automatische richtsysteem niet al te intuïtief werkt.

Na een speelsessie met de altijd schattige Wall-E mochten we Eve eens flink aan de tand voelen. Het eerste wat ons opviel was de irritante camera. We moesten door een tunnel vliegen, maar de besturing en de camera maakten dit een bijna onmogelijke opgave. En dat is jammer, de stukjes waarin je vliegt met Eve zitten barstensvol potentie. Grafisch is de game daarnaast niet heel erg indrukwekkend. Het leveldesign en de omgevingen ogen erg tof en gevarieerd, maar de textures en de details laten behoorlijk wat te wensen over.

Om de teleurstelling enigszins van ons af te spelen, werd de multiplayer opgestart. Deze modus valt grofweg op te delen in twee spelprincipes. Aan de ene kant heb je een gedeelte waarin je met Eve door zoveel mogelijk ringen zult moeten vliegen, anderzijds dien je met Wall-E elkaar te beschieten. Ondanks dat het niet al te diepgaand was, bood het toch enkele plezierige momenten. Denk echter niet dat je hier uren vermaak aan zult beleven, daarvoor is het simpelweg te beperkt. De onduidelijke doeleinden, de simplistische benadering en het gebrek aan interactieve omgevingen voorkomen dat deze modus interessant is voor lange spelsessies.

Het zal je naar alle waarschijnlijkheid nauwelijks verbazen wanneer we vertellen dat onze verwachtingen van Wall-E na deze uitgebreide speelsessie ietwat geslonken zijn. Wall-E mag dan wel een ambitieus project zijn en veel potentie hebben, het gebrek aan een degelijke gameplay baart ons de nodige zorgen. Tijd om dit onder handen te nemen is er helaas niet meer voor ontwikkelaar Heavy Iron Studios. Desalniettemin hopen we voor onze milieuvriendelijke robot op een goede afloop, wanneer het eind deze maand in de winkels ligt.