In een game serie die specifiek gemaakt is voor online gamers is bijna nooit plek voor een singleplayer scenario. Toch wordt er over het algemeen wel een vodje ingevoegd als place holder of tutorial. Gelukkig komt daar enigszins verandering in met Tribes: Vengeance. Alhoewel het singleplayer gedeelte veelal het verhaal achter de oorlog tussen de verschillende tribes vertelt en zich richt op een vorm van Unreal Tournament, is er toch ook in je eentje veel fun uit de game te halen.

Door Michael Wolf Visser

Het hele verhaal in Tribes: Vengeance speelt zich een aantal eeuwen voor de vorige twee Tribes delen af en begint direct in een hevige strijd. Heldin van ons verhaal is de Imperial trooper Julia. Na een heftig vuurgevecht richt ze een wapen op een gevallen Pheonix soldaat, maar wacht met het overhalen van de trekker totdat de onbekende soldaat haar de helft van een soort opslag disc geeft. Op dit moment worden we ongeveer twintig jaar terug in de tijd gegooid en worden we geconfronteerd met een heel ander facet van de gameplay.

Als speler zijn we getuige van de uithuwelijking van Princess Victoria aan boord van een Imperial Flagship. De dame in kwestie is niet bijster blij met de keuze van haar vader als het aankomt op haar aanstaande echtgenoot en stormt, zoals elke verwende en verwaande prinses, tierend de kamer uit. Aangekomen in haar eigen vertrek komt haar veel oudere, en ook lelijkere, zus Olivia haar overhalen om toch te luisteren naar hun vader en in te stemmen met het huwelijk, om zo het lot van het kwadrant te beschermen. Na een speech waarvan menig politicus jaloers wordt, stemt Victoria toch in met het huwelijk. Helaas komt ze niet meer op tijd in de troonzaal aan, want voordat ze haar kamer kan verlaten wordt het schip aangevallen door een nog onbekende vijand. Hier krijg je als speler de controle in handen en is het aan jou om te zorgen dat het tere zieltje en het breekbare lichaam van de prinses heelhuids bij de escape pods terecht komt.

Tribes: Vengeance laat zich zo besturen zoals je dat gewend bent van een First Person Shooter. Het enige verschil met de andere games in dit genre, is het feit dat je gebruik kan maken van een Jet Pack, Sliding boots en een gelimiteerd arsenaal aan wapens. Nu is dat laatste niet zo uniek meer, gezien er na Halo wel meer games zijn uitgekomen die dit limiet stellen, maar bij Tribes voegt het ook nog net even dat andere stukje realisme toe.

Gedurende de game kun je in verschillende recharge consoles van armor verwisselen. Net als in Tribes 2 kun je kiezen voor een uiterst wendbare Light, goed gebalanceerde Medium en de logge en stevige Heavy armor, om het lichaam van de prinses te beschermen. Het tutorial level aan boord van het vlaggenschip geeft een goed idee van waartoe de ontwikkelaar in staat is. De indoor omgevingen en de architectuur die is toegepast op de omgeving straalt veel sfeer uit. Ook de daaropvolgende buiten levels hebben een heerlijke sfeer en zien er perfect vormgegeven uit. De vroege versie die wij kregen opgestuurd heeft nog niet de mogelijkheid om alles uit de grafische engine te halen. Veel van de tweaks als dynamische lichten en real-time schaduwen, alsmede full screen AA en AS-Filtering waren nog niet geïmplementeerd. Wanneer je al deze technische fratsen nog bij de graphics inbeeldt, wordt Tribes grafisch gezien nog best aardig. Het zal niet een mijlpaal worden in de grafische vooruitgang van het FPS genre, maar dat is ook niet de doelstelling van de ontwikkelaar.

Het verhaal schuift, nadat Victoria onder de vleugels van een aantal Pheonix Tribe soldaten is genomen, ineens weer terug naar het heden, of gezien de tijdlijn, naar de toekomst. Daar krijgen we te maken met de agressieve kant van Princess Julia, ook wel de Princess of Pain genoemd. De prinses doet namelijk mee in een soort Tribal Games en vliegt er graag op los met haar Jet Pack. Deze Tribal Games hebben veel weg van de nodige modes die je ook tegenkomt in Unreal Tournament. In een grote, niet overdekte arena worden een aantal games georganiseerd, die twee teams tegen elkaar op zetten. Deze games lopen uiteen van het beschermen van een aantal power nodes tot het stelen van brandstof uit elkaars hoofdtank. Naast het feit dat het ongelofelijk moeilijk is om deze missies tot een goed einde te brengen, wordt de computer ook nog eens geholpen door een paar rare regels. Het is de bedoeling dat je als speler brandstof jat uit de tank van de computer. Maar als je binnen de gestelde tijd niet AL de brandstof hebt gejat, wint de computer automatisch, terwijl er wordt gezegd dat wie de meeste brandstof heeft aan het einde de winnaar is. Het kan hier gaan om een foutje in de code, maar in deze versie wordt winnen wel verrot moeilijk.

Er zitten nog wel meer kleine foutjes in de game, zoals het niet kunnen schieten door een open deur. De loop van je wapen moet door de deur en langs de deurposten zijn geschoven wil je iets in de kamer kunnen omleggen. Waarschijnlijk heeft dit te maken met een of andere vorm van collision detection en zal dit hoogst waarschijnlijk aangepast worden in de uiteindelijke versie. Naast deze kleine foutjes was deze singleplayer versie van Tribes: Vengeance erg goed te spelen. Eind oktober kun je zelf met je Jet Pack aan de slag en kun je het verhaal van de twee prinsessen vervolgen. Ondanks het feit dat de ontwikkelaar zich heeft gericht op de online varianten van de game, alwaar je gebruik maakt van voertuigen en dergelijke, hebben ze geen ondergeschoven kindje gemaakt van de singleplayer ervaring, maar er behoorlijk wat aandacht aan besteed. Iets waar andere ontwikkelaars van online FPS games een voorbeeld aan kunnen nemen.